Εντυπώσεις από το Σουλτανάτο του Ομάν μέρος 2ο: θάλασσα, έρημος, βουνό

 

wahiba-sands

Όταν αφήσαμε πίσω μας το Μουσκάτ και πήραμε την μεγάλη εθνική οδό με τελικό προορισμό τη Sur, περίπου 150χλμ πιο νότια, μου έγινε άμεσα σαφές πόσο άγρια χώρα είναι το Ομάν και πόσο είναι πραγματικά απίστευτο που έχει καταφέρει να γίνει όχι μόνο 20161108_124451βιώσιμη, αλλά και τουριστικός προορισμός. Καταρχάς έχει παντού βράχια, λόφους ή και βουνά σε ένα χρώμα γκρι που όχι μόνο δεν έχουν ούτε θάμνο επάνω, αλλά θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν το τοπίο για κάποιο έργο επιστημονικής φαντασίας που εξελίσσεται σε άλλο πλανήτη!


20161108_133000
Ένα από τα μικρά γεωλογικά παράδοξα που συναντήσαμε στο δρόμο μας προς την Sur, ήταν η μεγάλη καταβόθρα (sinkhole) της Bimmah που βρίσκεται μέσα σε ένα πάρκο και στα γαλαζοπράσινα νερά της μπορεί να κολυμπήσει κανείς (όπως και κάναμε) παρέα με μικρά ψαράκια που αν κάτσεις ακίνητος σου κανουν και πεντικιούρ (!!). Θεωρείται μια από τις πιο εντυπωσιακές καταβόθρες στον κόσμο, και δημιουργήθηκε καθώς η θάλασσα έφαγε σιγά-σιγά το ασβεστολιθικό πέτρωμα και το έδαφος υποχώρησε.

Φτάσαμε στη Sur αργά το απόγευμα και αφού εγκατασταθήκαμε στο ξενοδοχείο μας είπαμε να κάνουμε μια βόλτα στην πόλη πριν πάμε το βράδυ να δούμε τις θαλάσσιες χελώνες στο Ras Al Jinz. Η Sur είναι μια μικρή παραθαλάσσια πόλη με το μοναδικό ενεργό ταρσανά παραδοσιακών ξύλινων πλοιαρίων (dhow). Στην πραγματικότητα δεν έχει και πολλά να δεις, τουλάχιστον όχι το βράδυ που ήμασταν εμείς. Γενικά η “βραδινή” ζωή στο Ομαν δεν είναι το φόρτε της χώρας, ειδικά για γυναίκες ή οικογένειες και οι μόνοι που βλέπεις στους δρόμους των επρχιακών πόλεων αφού πέσει το σκοτάδι είναι άντρες, πολλοί άντρες, ντόπιοι και ξένοι (εργάτες από Πακιστάν, Ινδία) που στέκονται και κουβεντιάζουν, χωρίς πάντα να κάθονται σε κάποιο καφέ ή εστιατόριο.

20161108_180931Έτσι λοιπόν η Ελληνική οικογένεια που βγήκε με το κατάξανθο κορίτσι της στην Sur βραδινή βόλτα, τράβηξε αρκετά το ενδιαφέρον τον ντόπιων, αλλά όχι σε σημείο που να είναι ενοχλητικό ή επικίνδυνο. Για φαγητό καθίσαμε σε ένα από τα πολλά σουβλατζίδικα που συναντάει κανείς (επιλέξαμε το πιο γεμάτο) και φάγαμε καταπληκτικό σαουάρμα (γύρος κοτόπουλο σε πίτα αραβική με σαλτσούλα από ταχίνι, σαλάτα και πάντοτε μια έξτρα μερίδα καυτερές πίκλες).

Το πιο όμορφο κομμάτι φυσικά της επίσκεψής μας στην περιοχή ήταν η βραδινή παρατήρηση των θαλάσσιων χελώνων που έρχονται κατά χιλιάδες και αφήνουν τα αβγά τους όλον τον χρόνο στην παραλία  Ras Al Jinz. Η σεζόν είναι κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες μέχρι και τον Οκτώβριο, αλλά και αρχές Νοεμβρίου που πήγαμε εμείς ήταν μια χαρά! Για να δεις τις χελώνες πρέπει να κλείσεις θέση σε ένα γκρουπ, είτε το βράδυ (9μμ) είτε νωρίς το πρωί (5πμ). Το κόστος είναι σχετικά χαμηλό (περ. 10 ευρώ οι ενήλικες και 5 τα παιδιά) και η εμπειρία του να περπατάς σιωπηλά στο σκοτάδι στην τεράστια παραλία και να ανακαλύπτεις τους θαλάσσιους αυτούς γίγαντες να κάνουν τα αβγά τους, αλλά και τα μικρά χελωνάκια που έχουν εκκολαφθεί και τρέχουν στο νερό μαγική!! Αν πάτε ποτέ στο Ομάν αξίζει πραγματικά τον κόπο.

wadi-bani-khalid-2Την επόμενη ημέρα ξεκινήσαμε για να κολυμπήσουμε σε μια όαση και να ζήσουμε το δικό μου όνειρο, να δούμε δηλαδή την έρημο. Δεν ξέρω να σας πω γιατί, αλλά πάντοτε ήθελα να δω την έρημο και από μικρή που ήμουν ονειρευόμουν πως θα γινόμουν Αιγυπτιολόγος. Επίσης, το αγαπημένο μου έργο είναι ο  Άγγλος Ασθενής (The English Patient) που έχει υπέροχα κομμάτια γυρισμένα στην έρημο Σαχάρα (της Τυνησίας).

Οι οάσεις ή wadis, είναι πολύ συχνές στο Ομάν. Τις καταλαβαίνει κανείς γιατί μέσα στην ξεραΐλα και τα βράχια βλέπει συστάδες από χουρμαδιές και μικρούς οικισμούς. Υπάρχουν πολλές διάσημες οάσεις με εντυπωσιακό φυσικό κάλλος στη χώρα, αλλά εμείς είδαμε μόνο μία, το Wadi Bani Khalid. Τόσο η διαδρομή μέχρι τις “πισίνες”, όπου μπορεί κανείς και να κολυμπήσει, όσο και η ίδια η εμπειρία της κολύμβησης στο νερό της όασης είναι μοναδικά. Βέβαια, εμείς οι Έλληνες που έχουμε μάθει το γάργαρο θαλασσινό νεράκι δυσκολευόμαστε λίγο στα πράσινα ελαφρώς θολά νερά να ευχαριστηθούμε, αλλά δεν μετάνιωσα που το έκανα. Η μόνη πραγματική δυσκολία ήταν πως μιας και κολυμπάνε και ντόπιοι εκεί έπρεπε να είμαι σχετικά καλυμμένη και έτσι έκανα μπάνιο με τα ρούχα του γυμναστηρίου (κολάν-μπλούζα) που είναι από Lycra και τελοσπάντων πλησιάζουν σε αίσθηση το μαγιό.

wahiba-sands-2Το πιο όμορφο κομμάτι της ερήμου του Ομάν είναι τα Wahiba Sands (ή Sharqiya Sands) όπου μπορεί να βρει κανείς και “ξενοδοχεία” για να διανυκτερεύσει, αν και πάντα υπάρχει η επιλογή του ελεύθερου κάμπινγκ, κάτι που οι ντόπιοι κάνουν συχνά. Εμείς που δεν είμαστε πολύ της φύσης επιλέξαμε να μείνουμε στο Arabian Oryx Camp που ήταν πολύ καλή επιλογή γιατί προσφέρει σχετικές ανέσεις, έχει τοπικό χαρακτήρα με όμορφους οντάδες τόσο μέσα όσο και έξω, έχει καλό φαγητό και δεν βρίσκεται πολύ μακριά από τον πολιτισμό (12χλμ από την κοντινότερη πόλη, σε διαδρομή από χωματόδρομο στην έρημο, το 4×4 απαραίτητο). Όλα αυτά τα ξενοδοχεία της ερήμου έχουν πολλές δραστηριότητες (αρκετά ακριβές), όπως βόλτα στους αμμόλοφους με 4×4, καμήλες ή γουρούνες, εκδρομές, πικ-νικ κλπ. Είναι καλό να κλείσει κανείς ότι είναι να κάνει από νωρίς γιατί διαφορετικά δεν θα κάνει τίποτε και στην έρημο δεν έχει και τίποτε να κάνεις, εκτός από το να ανέβεις τους αμμόλοφους με τα πόδια (είτε νωρίς το πρωί είτε αργά το απόγευμα).

Εμείς επιλέξαμε τη βόλτα με τις γουρούνες το απόγευμα που φτάσαμε που είχε πολλή πλάκα και εγώ έκλεισα να πάω βόλτα με τις καμήλες νωρίς το πρωί (στις 5.30πμ!!!) για να δω την ανατολή του ηλίου, που ήταν συγκλονιστικό. Βέβαια, μια ώρα στην καμήλα επάνω είναι κομματάκι κουραστικό, γιατί τα ζώα αυτά είναι και ψηλά και κουνιούνται πολύ, οπότε μην το επιχειρήσετε αν πάσχετε από ιλίγγους ή έχετε φοβία στα ύψη.

camelsΤο τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού μας το περάσαμε στα βουνά με βάση την ιστορική πόλη τις Nizwa και το πολύ καλό ξενοδοχείο Golden Tulip Nizwa Hotel.  Η περιοχή των βουνών έχει πολλά να προσφέρει στον επισκέπτη. Εμείς προλάβαμε να δούμε το εντυπωσιακό σπήλαιο Al Hoota, που μόλις ghost-townξανα-άνοιξε (κράτηση απαραίτητη), το πανέμορφο οχυρό Jabreen, τα ερειπωμένα χωριά στο Birkat al Mawz και την Al Hamra, αλλά και το παραδοσιακό χωριό με την όμορφη βόλτα στις χουρμαδιές και τις μπανανιές ακολουθώντας το σύστημα ύδρευσης με μικρά κανάλια που είναι τυπικό της περιοχής (και λέγεται falaj)  στο Misfat Al Abriyeen. Γενικά τα ερειπωμένα χωριά στο Ομάν είναι πάρα πολλά και οι πληροφορίες που βρίσκει κανείς για αυτά ελάχιστες. Μου θυμίσανε λίγο την Βάθεια στη Μάνη, που μέρος της έχει μετατραπεί σε ξενώνα του ΕΟΤ (αλλά δεν ξέρω αν λειτουργεί πια). Δυστυχώς στα χωριά αυτά δεν έχει ακόμα γίνει παρόμοια κίνηση αποκατάστασης για τουριστικούς λόγους και η μοναδική παραδοσιακή διαμονή σε ξενώνα μπορεί να γίνει στο Misfah Old House, στο οποίο όμως δύσκολα βρίσκει κανείς, μιας και έχει ελάχιστα δωμάτια. Μπορεί όμως να το επισκεφτεί για καφέ ή φαγητό, όπως κάναμε εμείς.

nizwa-covered-marketΜιας και αυτό είναι ένα μπλογκ φαγητού και όχι ταξιδιών, θα τελειώσω αυτό το άρθρο με την πιο ενδιαφέρουσα εμπειρία φαγητού που είχαμε στο Ομάν και ήταν στη Nizwa. Η πόλη της Nizwa είναι παλιά και φημίζεται για την σκεπαστή αγορά της (σαν τη Βαρβάκειο ας πούμε). Τις Παρασκευές γίνεται εκεί ζωοπανήγυρις την οποία αποφασίσαμε να μην την επισκεφτούμε μιας και είναι χαοτική για οικογένεια με παιδί, αλλά σίγουρα θα παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον. Κάναμε όμως μια πολύ όμορφη βόλτα στην περιοχή της αγοράς το προηγούμενο βράδυ της Πέμπτης. Αν και οι περισσότεροι πάγκοι ήταν κλειστοί, υπήρχαν αρκετοί ανοιχτοί, κυρίως που nizwa-covered-market-2πουλούσαν τον παραδοσιακό χαλβά του Ομάν (που είναι σαν τον Φαρσάλων, αλλά αρωματισμένος με σαφράν και ροδόνερο), λαχανικά, χουρμάδες, αλλά και ψάρια.

nizwa-fish-marketΜπαίνοντας σε ένα μαγαζί με χουρμάδες και έπειτα από πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον υπερ-ευγενέστατο φίλο του ιδιοκτήτη που κρατούσε για λίγο το μαγαζί (ο οποίος με ξενάγησε σε όλα τα είδη χουρμά που μπορείτε να φανταστείτε), βρήκα το θάρρος να ρωτήσω που μπορούμε να φάμε κάτι παραδοσιακό. Μας έδειξε δυο-τρία μέρη, αλλά τελικά μας έδωσε την πιο τέλεια ιδέα: να αγοράσουμε φρέσκα ψάρια από τον πάγκο απέναντι από το μαγαζί του και να τα πάμε σε ένα ταβερνείο πίσω από την αγορά να μας τα ψήσει να τα φάμε! Όπερ και εγένετο.

Πήγαμε λοιπόν στον ψαρά και αγορασαμε (σε άπταιστα Αγγλικά) δύο πάνφρεσκα, τεράστια khofar (σαν φαγγριά, τυπικό ψάρι του Ομάν) δίνοντας συνολικά 6 ευρώ (!). Επειτα τα δώσαμε στο εστιατόριο για ψήσιμο πληρώνοντας άλλα 4-5 ευρώ για το ψήσιμο και τα συνοδευτικά. Αν μπορείτε να το δείτε στην εικόνα nizwa-restaurantτο εν λόγω εστιατόριο, όπως πολλά στο Ομαν που είναι για ντόπιους, έχει πλαστικό γκαζόν και τραπεζοκαθίσματα “γύφτου”. Μπορείς να επιλέξεις σαλάτα, πίτες και αλοιφές (σαν μελιτζανοσαλάτα) για συνοδευτικά και έπειτα από λίγο έρχεται το ψάρι.

Πουλάνε και οι ίδιοι φρέσκα ψάρια για να διαλέξεις και είδα σε δισκάκια ωραία κομμάτια τόνου και ξιφία, επίσης για ψήσιμο. Όσο περιμέναμε, βλέπαμε πολύ κόσμο που μάλλον είχε παραγγείλει τα ψάρια του τηλεφωνικώς και ερχόταν να τα πάρει για το σπίτι ψημένα, πράγμα που σημαίνει πως είναι γνωστό και καλό μαγαζί στην πόλη.

Αυτό που δεν ξέραμε είναι πως το ψάρι το ανοίγουν στη μέση, το παστώνουν με πολλά και καυτερά μπαχαρικά, το ξανακλείνουν και μετά το ψήνουν. Έτσι, παρόλο που είχαμε υπολογίσει πως θα φάει και η μικρή, τελικά έμεινε πάλι νηστική αφού το ψαράκι, αν και πολύ νόστιμο και ωραία ψημένο, ήταν φωτιά!

Επίλογος

Το Ομάν είναι μια άγρια, εξωτική, μουσουλμανική χώρα, με πολλές ομορφιές, που χρειάζεται όμως ακόμη δουλειά για να φτάσει αντίστοιχους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου. Σίγουρα αξίζει να το επισκεφτείτε αν είσαστε κοντά, αλλά στα ίδια (και λιγότερα) χρήματα υπάρχουν, νομίζω, πολύ πιο συνολικά ενδιαφέροντα μέρη να δει κανείς. Γενικά μου έλειψε νομίζω ιδιαιτέρως η κουλτούρα του φαγητού, σαν αυτή που συναντά κανείς στον Αραβικό κόσμο της Μεσογείου και στο κομμάτι αυτό το βρήκα φτωχό.

Θα ήθελα, πάντως, την επόμενη φορά να εξερευνήσω το βόρειο κομμάτι της χώρας (που είναι ξεχωριστό και βρίσκεται κοντά στο Dubai), τη χερσόνησο Musandam, που θυμίζει φιορδ και λένε πως είναι πανέμορφο. Για να δούμε!

This slideshow requires JavaScript.

 

3 comments

    • Ναι δεν καταφέραμε να ανεβούμε μέχρι επάνω λόγω ελλείψεως χρόνου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s