About FoodJunkie

Food Junkie

Εστιατόριο Βασίλαινας ή γιατί μερικά πράγματα δεν είναι τυχαία

vassilenas-wine-tasting

Στο Βασίλαινας έχω πάει τον τελευταίο χρόνο τρεις φορές. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για ένα εστιατόριο που βρίσκεται στον Πειραιά, ενώ εγώ μένω Κηφισιά.

Και τις τρεις φορές ο λόγος που βρέθηκα εκεί ήταν οι βραδιές οινοπαραγωγών που οργανώνει το εστιατόριο, από τις καλύτερες -αν όχι η καλύτερη- στην Αθήνα αυτή τη στιγμή. Όχι πως και για το  a la carte δεν αξίζει να πάτε. Το φαγητό είναι πολύ υψηλού επιπέδου, υπάρχει και πολύ οικονομικό μενού degustasion στα 30 ευρώ, ενώ το site του εστιατορίου έχει ΟΛΟ ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ, τόσο στο φαγητό, όσο και στα κρασιά. Σπάνιο, σπανιότατο, και μπράβο τους.

vasilenas-steakΜία φορά το μήνα ένα από τους γνωστούς οινοπαραγωγούς δίνει τα κρασιά του και ο σεφ Ρενάτο Μεκόλι φτιάχνει ένα μενού γύρω από τα κρασιά, ενίοτε χρησιμοποιώντας πιάτα του καταλόγου, αλλά τις περισσότερες με νέες δημιουργίες. Αυτό για τους θαμώνες νομίζω είναι θεόσταλτο, μιας και έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν κάτι καινούριο και μοναδικό κάθε φορά.

Όλες αυτές οι ειδικές βραδιές (που είναι στα 35 ευρώ με το κρασί για 5 πιάτα) γίνονται sold out πολύ γρήγορα, οπότε αν σας ενδιαφέρουν, θα πρέπει να παρακολουθείτε το site η τη σελίδα του εστιατορίου στο Facebook ώστε να μάθετε άμεσε για πότε θα γίνει η επόμενη βραδιά! 

Continue reading

Μεσογειακή πατατοσαλάτα με ελιές, κάππαρη και πιπεριές φλωρίνης

 

potato-salad7

Η πατάτα δεν είναι τυχαίο που συντήρησε ολόκληρους λαούς για αιώνες και κατά τα λεγόμενα του Smithsonian η παρουσία της στην Ευρώπη άλλαξε τον ρου της ιστορίας. Αποτελεί την πέμπτη μεγαλύτερη καλλιέργεια στον πλανήτη (ρύζι, σιτάρι, καλαμπόκι, ζαχαροκάλαμο) και από τα κλασικά συνοδευτικά κρέατος (ρύζι, μακαρόνια) είναι σίγουρα το αγαπημένο μου. Παρόλα αυτά, πιο πολύ την απολαμβάνω στις μοναχικές της μορφές, χωρίς το κρέας, ψητή ολόκληρη με τη φλούδα της για παράδειγμα (με τυρί κρέμα και ψιλοκομμένο σχινόπρασο), στην υπέροχη πατατόπιτα ή σε πατατοσαλάτα .

Η μητέρα μου φτιάχνει μια πάρα πολύ ωραία πατατοσαλάτα, η οποία όμως έχει τόση μαγιονέζα που δεν έχω ποτέ καταφέρει να την φτιάξω σωστά. Απλά δεν πάει το χέρι μου να βάλω αρκετή μαγιονέζα και έτσι δεν βγαίνει καλή. Ψάχνοντας να δω λοιπόν με τι να συνοδέψω το ψαράκι που έφτιαξα τις προάλλες για να χορτάσει και ο ανήρ της οικογένειας, έπεσα σε μια συνταγή του Δρίσκα για πατατοσαλάτα με πράσινες ελιές. Εγώ είχα όμως μαύρες, και λίγες πιπεριές κόκκινες και κόψε ράψε την άλλαξα τελείως τη συνταγή. Έγινε όμως πεντανόστιμη και επειδή έχει ελαιόλαδο είναι σίγουρα πιο υγιεινή από όσες έχουν βάση τη μαγιονέζα. Light δεν είναι σίγουρα, αλλά όποιος μου στείλει συνταγή για Light πατατοσαλάτα που να τρώγεται ευχάριστα θα του δώσω βραβείο.

Το βασικό στις πατατοσαλάτες είναι *surprise, surprise* ΟΙ ΠΑΤΑΤΕΣ. Οι καλύτερες κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι οι baby new potatoes, οι μικρές νεαρές πατατούλες δηλαδή, που βράζονται ολόκληρες με τη φλούδα τους, κόβονται στη μέση, και γίνονται υπέροχη πατατοσαλάτα (αλλά και φούρνου). Οι γαλλικές πατάτες, αν τις βρείτε, είναι από τα πιο νόστιμα παραδείγματα και τις συστήνω ανεπιφύλαχτα.

Αν πάτε για ολόκληρες πατάτες πρέπει να προσέξετε το είδος για να βράσουν σωστά και να μην είναι σκληρές, αλλά ούτε να λιώνουν όταν τις ανακατεύετε. Οι ξένοι έχουν πολλά είδη πατάτας, που καθένα είναι για άλλη χρήση (φούρνου, πουρές, σαλάτα) και λίγο διαφορετική γεύση. Εμείς, όπως έχω τονίσει και στο παρελθόν, όχι τόσα. Να σας πω την αλήθεια, προσωπικά έχω βολευτεί με κάτι πατάτες του ΑΒ που λέει σαφώς πως είναι για “βραστές”. Με αυτές έφτιαξα τη συγκεκριμένη σαλάτα και πάντα βγαίνουν τέλειες!

Ένα τρίτο σημείο είναι το βράσιμο. Το σωστό είμαι να βράσουν οι πατάτες ολόκληρες,  με τη φλούδα, και μετά να καθαριστούν όσο είναι ζεστές. Αυτό δίνει πιο γεμάτη γεύση στην πατατοσαλάτα. Αν όμως βιάζεστε, απλά καθαρίστε τις πατάτες και βράστε τις κομμένες. Δεν νομίζω τελικά κανείς να σας κάνει παρατήρηση! :-) Τέλος, όπως λέει και ο Δρίσκας, είναι σημαντικό να ρίξετε τη σάλτσα όσο οι πατάτες είναι ζεστές. Έτσι απορροφούν τη σάλτσα πιο καλά.

Το δοκίμιο για την πατάτα τελειώνει εδώ. Νομίζω πως  το μόνο που μένει πια είναι να φτιάξετε τη σαλατούλα και να μου πείτε αν σας άρεσε! Continue reading

Radio Days: Συνέντευξη στον 9.84

mN01lAOEyvwokdkXKBUCgPcWgoU (1)

Η αφίσα της ταινίας Radio Days του Woody Allen

Πριν από λίγο καιρό (2-11 για την ακρίβεια) παίχτηκε η συνέντευξή μου στον Αθήνα 9.84 και στην εκπομπή της Νάντιας Σκεπετάρη “Αθήνα Ala Carte”, μια εκπομπή ποικίλης ύλης που παίζεται κάθε Σαββατοκύριακό από τις 14.15-16.00 .

Μιας και τα Σαββατοκύριακα όλοι μας πηγαινοερχόμαστε δεν σας είπα να την παρακολουθήσετε, έχω όμως τα ηχητικά της εκπομπής. Κάντε κλικ στα παρακάτω link για να ακούσετε τη συνταγή και τη συνέντευξη (η συνταγή στα 40′ και η συνέντευξη αμέσως μετά).

 

Υ.Γ. Είναι ΠΟΛΥ περίεργο να ακούς την δικιά σου φωνή στο ραδιόφωνο!

 

Κέικ μήλου με crumble

apple-crumble-cake

Πολλοί λένε πως αν δεν είναι σοκολάτα δεν είναι γλυκό. Κι όμως, είναι περίεργο, αλλά κανείς ποτέ δεν μου παραπονέθηκε γιατί έφτιαξα μια λαχταριστή μηλόπιτα, ή ένα ζουμερό κέικ με μήλο ή το φοβερό τσιζκέικ με μήλο που δεν σας έχω δώσει ακόμη. Και έτσι κατέληξα στο μάλλον αυθαίρετο (αφού δεν υποστηρίζεται από επίσημες μελέτες) συμπέρασμα πως το μήλο στα γλυκά πρέπει να είναι το πιο αγαπητό μετά τη σοκολάτα. Το λεμόνι φτάνει κοντά είναι αλήθεια, αλλά για πολλούς η οξύτητά του είναι απαγορευτική. Αφήστε που όταν στον φούρνο ψήνονται γλυκά με μήλο το σπίτι μυρίζει θαλπωρή και χειμωνιάτικη γιορτινή ατμόσφαιρα.

Το κέικ που σας δίνω σήμερα θα γίνει από τα αγαπημένα σας, είμαι σίγουρη. Ο πρώτος λόγος είναι γιατί συνδυάζει τη μαλακιά υφή και λίγο ξινούτσικη γεύση του μήλου με την τραγανή κρούστα. Αλλά το πιο σημαντικό είναι γιατί από όλα τα γλυκά με μήλο είναι το μόνο που θέλει μόνο ένα φρούτο! Μάλιστα κυρίες και κύριοι, με ένα μονάχα μηλαράκι φτιάχνετε μηλόπιτοκέικ ολκής.

Η συνταγή ανήκει στην αξεπέραστη για μένα Rose Levy Beranbaum. Αν αγαπάτε τα κέικ νομίζω πως θα πρέπει να πάρετε και τα δύο της βιβλία. Το πρώτο, το the Cake Bible (μεταχειρισμένο εδώ, καινούριο εδώ ) είναι αυτό που λέει: μια “Βίβλος” για τα κέικ όλων των ειδών. Το δεύτερο βιβλίο της, το Rose’s Heavenly Cakes (μεταχειρισμένο εδώ, καινούριο εδώ) είναι πιο προσβάσιμο νομίζω στον μέσο άνθρωπο μιας και έχει και φωτογραφίες (ενώ το πρώτο έχει ελάχιστες).

Η μεγάλη προσφορά της Beranbaum στον κόσμο των κέικ είναι οι υπέροχες υφές που έχουν όλα τα γλυκά της. Αυτό οφείλεται στην μάλλον “σπαστική” τελειομανία της με τις συνταγές, αλλά και στον εναλλακτικό τρόπο δημιουργίας ενός κέικ. Αντί δηλαδή να ακολουθεί το μάντρα “χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη-προσθέτουμε τα αβγά”, χτυπάει το βούτυρο και τη ζάχαρη μαζί με το αλεύρι (σοκ!) και μετά ρίχνει τα αβγά. Αν υπήρξε ποτέ επανάσταση στην χώρα της ζύμης, αυτό είναι πολύ κοντά.

Το κεκάκι αυτό δεν θα το ξεπετάξετε στα γρήγορα, αλλά δεν είναι και πυρηνική φυσική. Ανταμείβει πάντως με την γεύση του και με τα πολλαπλά “μμμμμ” από όσους το δοκιμάζουν!

Continue reading

Brunch στο σπίτι: λαχταριστό σάντουιτς με παστράμι, γραβιέρα και σωταρισμένα μανιτάρια

pastrami-sandwich

Τις προάλλες βρεθήκαμε μετά από μπαρότσαρκα στο “Σαν Φρανσίσκο“, ένα νεο-χίπικο σαντουιτσάδικο στον Κεραμεικό που φτιάχνει ίσως τα καλύτερα σάντουιτς της πόλης. Δοκιμάσαμε το Κορόνα Χάιτς, με παστράμι, τσένταρ (αντί για γκούντα) και σοταρισμένα μανιτάρια και όλοι συμφωνήσαμε πως ανήκει στα Top-10 of all time. To μόνο που μας ξένισε ήταν οι τσιμπημένες τιμές. Νομίζω δηλαδή πως 6.3 ευρώ (και 6.80 με αλλαγή της σάλτσας από “Σαν Φρανσίσκο” σε “Καππαδοκίας” !) για ένα μεσαίου μεγέθους σάντουιτς που το τρως στα όρθια σε πολύ basic περιβάλλον είναι πολλά λεφτά. Όσο προσεγμένα να είναι τα υλικά του, αυτή είναι τιμή για μερίδα φαγητό, όχι για σάντουιτς και δη σε μια περιοχή όπου τα ενοίκια δεν είναι τόσο υψηλά.

Παρόλα αυτά, επειδή όντως μας άρεσε πολύ, είπαμε να το φτιάξουμε στο σπίτι, και να απολαύσουμε τη μαγεία ενός καλού σάντουιτς για πρωινό αυτή τη φορά, ή μάλλον brunch. Δύο πράγματα θα προσέξετε φτιάχνοντας το σάντουιτς αυτό. Το πρώτο και βασικότερο είναι το ψωμί. Διαλέξτε καλής ποιότητας μπαγκέτα ολικής ή ciabatta, ή ένα ψωμί που να μην είναι πολύ βαρύ. Το δεύτερο είναι το αλλαντικό. Επειδή αυθεντικό παστράμι Αμερικής δύσκολα βρίσκεται στην Ελλάδα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το εξαιρετικό ελληνικά παστράμι της αλλαντοποιίας Sary από τη Δράμα (που αν δεν κάνω λάθος είναι και αυτά που χρησιμοποιεί το Σαν Φρανσίσκο). Αν δεν βρείτε, μιας και δεν έχουν μεγάλη διανομή (τα έχει σίγουρα ο Αραπιάν στην Ευριπίδου), αξιοπρεπής εναλλακτική είναι και το ψητό μοσχαρίσιο ζαμπόν του Νίκα. 

Υ.Γ. Αν αγαπάτε τα γκουρμέ σάντουιτς, δοκιμάστε παρακαλώ το σάντουιτς με κοτόπουλο σε φοκάτσα κολοκύθας και πείτε μου αν δεν είναι από τα πιο νόστιμα πράγματα που φάγατε ποτέ!

Continue reading

Σαλάτα με παντζάρι, κατσικίσιο τυρί και vinaigrette μελιού

beet-and-goats-cheese-salad

Τα παντζάρια νομίζω έχουν κάνει ισχυρό comeback, μαζί με όλα βέβαια τα ταπεινά λαχανικά. Αν και το συναντάμε συχνά στο χειμωνιάτικο τραπέζι, δεν μπορώ να πω πως με ενθουσίαζαν πολύ παλιότερα. Ενώ τα χόρτα τους μου αρέσουν, τον βολβό τον έβρισκα “an acquired taste”, γεύση δύσκολη και ιδιαίτερη, που παίρνει χρόνο να την συνηθίσεις.  Παρόλα αυτά ο συνδυασμός τους με λευκά τυριά είναι πολύ επιτυχημένος και γι’ αυτό θα βρείτε δύο ακόμη συνταγές, μια σαλάτα με φακές και πύργους παντζαριού που χρησιμοποιούν στο μάξιμουμ αυτή τη γεύση.

Η συγκεκριμένη σαλάτα στόλισε το τραπέζι της 28ης Οκτωβρίου. Είναι όμορφο όταν μαζευόμαστε οικογενειακά και τρώμε, συν του ότι έτσι βρίσκω ευκαιρία να κάνω test drive σε συνταγές :-) ! Άρεσε σε όλους και ήταν από τις λίγες φορές που σχεδόν τελείωσε όλη (κάνω συνήθως μεγάλη ποσότητα σαλάτας που δυστυχώς μένει …)

Η κυρίαρχη γεύση είναι αυτή του Γαλλικού κατσικίσιου τυριού. Πρόκειται για τον “κορμό”, που έχει γύρω γύρω κρούστα σαν του brie, και όχι για μαλακό κατσικίσιο τυρί. Προσωπικά το λατρεύω, αλλά κάποιοι μπορεί μόνο του να το βρουν αρκετά έντονο. Παρόλα αυτά είναι γεμάτο Umami και ανεβάζει τη γεύση πολύ ψηλά όπου και να μπει (όπως τις τάρτες με καραμελωμένο κρεμμύδι, ή τα γεμιστά μανιτάρια μα πράσο και κατσικίσιο τυρί).

Αν πάντως σας φανεί ακριβό ή πολύ…”μυρωδάτο”, μπορείτε να το αντικαταστήσετε με ελληνικό λευκό τυρί όπως η φέτα ή το μανούρι. Θα έχετε άλλο γευστικό αποτέλεσμα, αλλά εξίσου επιτυχημένο!

Continue reading

ΡΑKOΡ: φιλικό φαγητό, φυσιολογικές τιμές

rakor 1

Χτες το βράδυ βρεθήκαμε με μια φιλενάδα στο ΡΑΚΟΡ, ένα όμορφο εστιατόριο στον Κεραμεικό,που κάθε φορά το βλέπω περνώντας, αλλά δεν είχε τύχει να πάω ποτέ. Όπως μας εξήγησε η ιδιοκτήτρια, “ρακόρ” είναι ένα υδραυλικό εξάρτημα που ενώνει δύσκολα σημεία και το θεώρησε λογικό να ονομάσει έτσι το εστιατόριο, μιας και το φαγητό ενώνει τους ανθρώπους. 

Ο χώρος είναι ευάερος, λίγο industrial, λίγο vintage, λίγο χίπικος, ακριβώς όπως αρμόζει στην περιοχή, αν και θα προτιμούσα λίγο πιο απαλό φωτισμό. 

ΡΑΚΟΡ menu

φωτό από τη σελίδα του εστιατορίου στο facebook

Το μενού είναι ένας συνδυασμός ελληνικού και διεθνούς, με τάση προς το υγιεινό-wholefood-vegetarian, χωρίς εννοείται να λείπει το κρέας, ενώ μου έκανε εντύπωση πως σε κάποια πιάτα, όπως η σαλάτες και τα ορεκτικά, μπορείς να πάρεις μισή μερίδα.

Continue reading