Έφτασε κιόλας Μεγάλη Παρασκευή και δεν έχω ανεβάσει ούτε ένα ποστ. ΝΤΡΟΠΗ! Να όμως που θα σας κεράσω το γλυκό που θα φτιάξετε το Πάσχα. Μετά από ένα μεγάλο φαγοπότι, νομίζω πως δεν έχουν θέση στο τραπέζι βαριά γλυκά. Αφήστε που με τέτοιες φράουλες αυτήν την εποχή, θα είναι κρίμα να μην φτιάξετε κάτι φραουλένιο! Στο μπλογκ αυτό θα βρείτε δύο τάρτες (τάρτα 1 και τάρτα 2) καθώς και ένα trifle, αλλά αν θέλετε κάτι διαφορετικό, διαβάστε και παρακάτω.

Σαρλότ λοιπόν θα φτιάξουμε σήμερα, ένα κλασικό Γαλλικό γλυκό που αποτελείται από μια κρέμα “βαυαρίας” (bavarois) και παντεσπάνι ή σαβαγιάρ. Την έφτιαξε για πρώτη φορά ο διάσημος σεφ Marie-Antoine Carême για την κόρη του Γεωργίου του IV πριγκίπισσα Charlotte, εξού και το όνομα του γλυκού. Πέρα από την ιστορική της σημασία, η σαρλότ είναι ένα ελαφρύ γλυκό και η βανίλια της κρέμας μαζί με τις φράουλες ένας πραγματικά απολαυστικός συνδυασμός.  Και πρέπει να σας πω πως δεν είναι τυχαίο που κάποιοι συνδυασμοί τροφών είναι τόσο κλασικοί!

Τη σαλότ αυτή την έχω φτιάξει με δύο τρόπους, ο ένας με σαβαγιάρ και στη μέση, σαν τούρτα, ο άλλος χωρίς. Κατέληξα στο συμπέρασμα πως μου αρέσει χωρίς, γιατί γίνεται λιγότερο ψωμένια, αλλά αυτό είναι θέμα προσωπικής επιλογής. Επίσης, σας παρακαλώ, αποφύγετε τα σαβαγιάρ της ΜΙNOS FOODS που είναι δυστυχώς κοινά στα σούπερ μάρκετ, γιατί δεν είναι καλά. Αν μπορέσετε φτιάξτε δικά σας, διαφορετικά οι γαλλικές και ιταλικές μάρκες ή κάποια από ένα καλό ζαχαροπλαστείο είναι η πιο εύκολη και έντιμη λύση.

Θα σας ευχηθώ Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, να περάσετε όμορφα και θα τα πούμε πάλι σύντομα!

Continue reading →

Πριν από λίγο καιρό πήρα ένα μήνυμα από την Αλεξάνδρα, που με παρακινούσε να υποστηρίξω τo βιβλίο της Cook{ειν}  στο Kickstarter και να την βοηθήσω στην καμπάνια της ώστε να καλύψει τα έξοδα που χρειάζεται για την έκδοσή του. Παρόλου που τη στιγμή που γράφω αυτή την ανάρτηση το ποσό που ζητάει η Αλεξάνδρα έχει καλυφθεί, θέλησα ούτως ή άλλως να γράψω  το ποστ γιατί νομίζω πως τέτοιου είδους προσπάθειες είναι σημαντικό να βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Αν λοιπόν έχετε λίγο χρόνο, δείτε το project της Αλεξάνδρας και υποστηρίξτε το με ότι μπορείτε. Και νομίζω πως θα συμφωνήσετε μαζί μου πως ότι διαφημίζει την ελλάδα με καλαίσθητο, μοντέρνο τρόπο, είναι καλό να προωθείται και βοηθάει τη χώρα να ανακτήσει λίγο από το χαμένο της κύρος.

Πάντως το πιο σημαντικό από όλη αυτή την ιστορία είναι πως κάποιος με πάθος και νέες ιδέες έχει τη δυνατότητα πλέον μέσω μια πλατφόρμας crowd funding να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Αυτό φίλοι και φίλες είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ ειδικά στους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε, όπου η επιδοτήσεις είναι κάτι το άπιαστο για τον μέσο άνθρωπο και πάρα πολλά projects δεν βλέπουν ποτέ την ολοκλήρωση.

Αν δεν ξέρετε για το crowd funding καιρός να μάθετε γι’ αυτό. Πρόκειται για έναν “μοντέρνο” τρόπο υποστίρηξης projects όπου ο καθένας βάζει τον οβολό του και αν μαζευτεί το ποσό, το project μπορεί να ξεκινήσει. Το project μπορεί να είναι οτιδήποτε, σε κάποιες πλατφόρμες ακόμη και χρήματα για θεραπείες (ανθρώπων με καρκίνο για παράδειγμα), αλλά στο Kickstarter πρέπει να πληροί κάποιες προδιαγραφές. Δυστυχώς το συγκεκριμένο site απευθύνεται σε κατοίκους Αμερικής και Βρετανίας, αλλά από μια γρήγορη ματιά στο Google είδα πως στην Ελλάδα έχουμε το Groopio ( όπου βέβαια τα ποσά που μαζεύονται είναι πενιχρά σε σχέση με αυτά του Kickstarter και άλλων ξένων site….).

Ο διαγωνισμός μας τελείωσε και η νικήτρια είναι το νούμερο 14!

Η NATASHA λοιπόν ας μου στείλει τη διεύθυνσή της για να λάβει το δωράκι της!

Την προηγούμενη εβδομάδα είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω τα νεά Burgers των TGI (δείτε τα όλα αναλυτικά εδώ) στο κατάστημα του Κολωνακίου μαζί με τους “γνωστούς-άγνωστους” της μπλογκόσφαιρας και όχι μόνον. Και χάρηκα που επιτέλους βρήκα και τουλάχιστον μια ακόμη επιλογή πέραν το τετριμμένου πλεόν bacon-mushroom που το παραγγέλνω εδώ και αιώνες τώρα: το spicy red pepper relish burger της “δικιάς μας” Βίκυς Κουμάντου. Αν σας αρέσουν τα καυτερά θα το ερωτευτείτε, διαφορετικά μην το τολμίσετε! Το καλό είναι πως ακόμη κι αν δεν έχετε Fridays εκεί που μένετε, θα μπορέσετε να το φτιάξετε και στο σπίτι, αφού η Βίκυ έχει ανεβάσει τη συνταγή στο Blog.

Δυστυχώς το στομαχάκι μου, αν και μεγάλο, δεν χωρούσε όλα τα υπόλοιπα του καταλόγου. Είδα όμως με χαρά ένα παιδικό αγαπημένο να κάνει την εμφάνισή του: το hangover burger με τηγανιτό αβγό, που μου θύμισε το “χάμπουργκερ του ξενύχτη” που έπαιρνα το πάλαι-ποτέ στην Capriciosa της Κηφισιάς.

Νομίζω όμως πως την επόμενη φορά που θα επισκεφτώ τα Fridays θα δοκιμάσω το Buffalo Burger του οποίου το μπιφτέκι είναι φτιαγμένο από 100% βουβαλίσιο κρέας από την Λίμνη Κερκίνη παρακαλώ ή ίσως το Mushroom Chicken (αν και κρυφά θα ήθελα να είχαν βάλει στον κατάλογο το Blue cheese and bacon chicken burger της Ερμιόνης που το λιγουρεύτηκα στο διαγωνισμό και θα μπει το Μάρτιο στον κατάλογο). Το Veggie δεν ξέρω αν μου έκανε κλικ, αλλά είναι καλό που υπάρχει επιλογή και για όσους δεν τρώνε κρέας.

Το καλό με όλα τα νέα burgers είναι πως συμμετέχουν και στο ειδικό Lunch μενού των 10 ευρώ και έτσι μπορείτε να τα απολαύσετε χωρίς τύψεις (οικονομικές τουλάχιστον) παρέα με μια μπύρα ή αναψυκτικό και μια ατομική σαλάτα.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε φαντάζει πολύ μακριά πια, αλλά πολλά μας έχουν μείνει από αυτό: όμορφες αναμνήσεις, φωτογραφίες, και βέβαια…συνταγές! Καθώς το περάσαμε σε σπίτια και όχι σε ξενοδοχεία, μαγειρεύαμε συχνά, εκμεταλλευόμενοι τα νόστιμα προϊόντα των Κυκλάδων και κάνοντας βέβαια παράλληλα και οικονομία .

Δύο μεγάλα “χιτ” έβγαλαν αυτά τα μαγειρέματα: ένα απίθανο χοιρινό κατσαρόλας με μήλο και ένα απόλυτο κέικ σοκολάτας. Σήμερα θα σας δώσω τη συνταγή για το πρώτο και μέσα στην εβδομάδα το δεύτερο.

Καταρχάς να σας πω πως είμαι πολύ “κατσαρολού”: αν επέλεγα ένα σκεύος στην κουζίνα μου θα ήταν μια κατσαρόλα και τέρμα. Εκεί φτιάχνω τα πιο αγαπημένα μου φαγάκια (εκτός από τις πίτες-τάρτες εννοείται) και πλέον το κατέχω το σπορ που λένε. Ένα δεύτερο στοιχείο που έχω να μοιραστώ μαζί σας είναι πως ΠΑΝΤΑ χρησιμοποιώ την χύρα ταχύτητος για κρέας και όσπρια. Δεν θα μακρυγορήσω για τα πλεονεοκτήματά της, απλά θα σας πω πως σας εξοικονομεί απέραντο χρόνο, 2/3 λιγότερο από το κανονικό για την ακρίβεια. Μελέτες έχουν δείξει πως ο λιγότερος χρόνος μαγειρέματος και το λιγότερο νερό που χρειάζεται η χύτρα για να μαγειρέψει τα φαγητά, όχι μόνο δεν καταστρέφουν τις βιταμίνες, αλλά τις διατηρούν καλύτερα, εντείνοντας παράλληλα τις γεύσεις. Επίσης τα φαγητά που μαγειρεύονται στην χύτρα βρίσκω πως χρειάζονται πολύ λιγότερο αλάτι.

Τεσπά, παρακάτω θα βρείτε τη συνταγή όπως τη φτιάχνω, και τη φτιάχνω συχνά. Την έχω δοκιμάσει και με μοσχάρι, μάλιστα στη φωτό μοσχαράκι βλέπετε, και γίνεται εξίσου καλή, αν και το μοσχάρι πάντα παραμένει πιο σκληρό (εκτός να βρείτε σπαλομύτα ή χτένι).Τα φρούτα δεν τα κατάλαβε κανείς πριν τα αποκαλύψω, οπότε μην φανταστείτε πως θα έχετε ένα πολύ φρουτώδες αποτέλεσμα. Απλά δίνουν μια ενδιαφέρουσα γευστική νότα και μελώνουν τη σάλτσα. Συνοδευτικό διαλέξτε εσείς ότι σας κάνει κέφι. Επειδή το φαγητό δεν κάνει πάρα πολλή σάλτσα, καλό είναι να του βάλετε δίπλα κάτι που να μην τη χρειάζεται τόσο: κους-κους, πουρές και κριθαράκι/ χυλοπιτάκι είναι τέλειες επιλογές.

Ελπίζω να έχετε καλά μαγειρέματα και περιμένω εντυπώσεις!

Continue reading →