About FoodJunkie

Food Junkie

Κυριακάτικο πρωινό: αυγά scrambled, μανιτάρια σωτέ και καπνιστός σολομός

english-breakfast-webstr

Από όλα τα γεύματα μιας ημέρας, νομίζω πως το πρωινό είναι το πιο προσωπικό και αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αλλάζουν δυσκολότερα. Δύο είναι τα στρατόπεδα: αλμυρό ή γλυκό. Προσωπικά βρίσκομαι στο αλμυρό, αν και που και που μπορεί να φάω μια χοντρουλή φέτα από ένα κέικ (μήλο ή πορτοκάλι)!

Το πιο αγαπημένο, όμως, είναι το πρωινό που βλέπετε παραπάνω: με αβγά scrambled, σοταρισμένα μανιτάρια, ντοματούλα και καπνιστό σολομο, βασισμένο κάπως στο γνωστό “αγγλικό πρωινό”. Ειδικά τα αβγά scrambled νομίζω πως είναι το πιο ανακουφιστικό πράγμα μετά από ξενύχτι, για ένα γρήγορο γεύμα και φυσικά για τα παιδιά!

Παραδοσιακά ένα αγγλικό πρωινό σερβίρεται με φέτες του τόστ περασμένες ελαφρά από τη φρυγανιέρα και αλειμμένες με λίγο βούτυρο φρέσκο. Αν όμως έχετε κάποιο άλλο αγαπημένο ψωμί, εννοείται πως θα το χρησιμοποιήσετε. Η μόνη δυσκολία που βρίσκω στη δημιουργία του πρωινού είναι πως πρέπει να οργανωθεί σωστά ώστε όλα να είναι ζεστά όταν θα το απολαύσετε! 

Να έχετε λοιπόν ένα καλό σαββατοκύριακο και ελπίζω να βρείτε το χρόνο να το φτιάξετε για εσάς ή/και για τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

Continue reading

Το οικογενειακό γλυκόξινο κοτόπουλο

sweet-and-sour-chicken6

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας μια οικογενειακή συνταγή που την έχω χρόνια στην κατοχή μου, αλλά δυστυχώς δεν σας την έχω δώσει ποτέ. Ανήκει στο ρεπερτόριο της μητέρας μου (και παραδόξως και του πατέρα μου) από την εποχή που ήταν φοιτητές στο Λονδίνο και εγώ ήμουν βρέφος. Έχει στολίσει άπειρα τραπέζια γιορτινά, αρέσει πραγματικά στους πάντες και το κυριότερο είναι πανεύκολη και πολύ γρήγορη! 

Μιλάω φυσικά για το γλυκόξινο κοτόπουλου σε στυλ Κινέζικο, που βέβαια έχει μετατραπεί σε πιο ελληνικό, κυρίως λόγω του τρόπου μαγειρέματός του, που είναι πιο κοντά στο κρέας κατσαρόλας και όχι στο τηγανισμένο με κρούστα και σάλτσα (που είναι και το αυθεντικό). Η βασική συνταγή για τη σάλτσα προέρχεται από ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία, το The Cookery Year, που εκδόθηκε το 1973 από το Reader’s Digest. Πρόκειται για ένα πρωτοπόρο τόμο που δίνει συνταγές (από όλον τον κόσμο) για κάθε μήνα με βάση την εποχικότητα των υλικών, ενώ στην αρχή και στο τέλος του έχει πίνακες για τη σωστή μετατροπή των θερμοκρασιών του φούρνου, πληροφορίες για κάθε είδους κρέατα, πουλερικά, τυριά κλπ. καθώς και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι στο τέλος του για τεχνικές (από  το πώς κόβουμε σωστά ένα κοτόπουλο μέχρι πως φτιάχνουμε ψωμί, μαρμελάδες κλπ.). 

Ο τόμος αυτός πρέπει να πω πως με έχει σημαδέψει. Καθώς ήταν στην κατοχή της μητέρας μου, ήταν και το πρώτο ίσως βιβλίο μαγειρικής που μου τράβηξε τόσο την προσοχή. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να περνάω ώρες κοιτάζοντας τις υπέροχες φωτογραφίες (που ακόμα στέκουν αισθητικά), ενώ αργότερα άρχισα να διαβάζω τις συνταγές και ήλπιζα πως κάποια ημέρα θα μπορέσω να τις φτιάξω. Και πραγματικά η μέρα ήρθε και το βιβλίο το χρησιμοποίησα αρκετά για να πάρω ιδέες και να λύσω απορίες, πολύ πριν το ίντερνετ μου λύσει τα χέρια! 

Δεν θα σας κουράσω άλλο με την πολυλογία μου. Παρακάτω θα βρείτε τη συνταγή όπως τη φτιάχνω εγώ (και εν μέρη η μητέρα μου) και πάντα πετυχαίνει. Ελπίζω να σας αρέσει όσο και σε μένα και να γίνει και για σας μια “οικογενειακή συνταγή”! 

Continue reading

Πανεύκολη τάρτα λεμόνι (κατά την Αμερικάνικη παράδοση)

key-lemon-tart2

Δεν ξέρω για σας αλλά στο δικό μας σπιτικό η νέα χρονιά μπήκε με τον πιο όμορφο τρόπο, παρέα με φίλους, τα παιδιά μας και πολύ αγαπησιάρικο κλίμα. Μακάρι να συνεχιστεί αυτή η αυταπάτη, αν και με τις εκλογές να πλησιάζουν απειλητικά, κάτι μου λέει πως καλό είναι να διασκεδάσουμε όσο μπορούμε τώρα, γιατί μετά μας περιμένουν φουρτούνες.

Μέσα λοιπόν σε όλα τα σουρτα φέρτα σε σπίτια φίλων αποφάσισα να φτιάξω και αυτήν την τάρτα για τη φιλενάδα μου που είναι μεγάλη λάτρης του λεμονιού. Επειδή όμως δεν είχα πολύ χρόνο δεν ακολούθησα την κλασική αγαπημένη μου Γαλλική συνταγή, αλλά ταξίδεψα πιο δυτικά, στις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα στη Φλόριντα. Εκεί φτιάχνουν παραδοσιακά μια τάρτα με βάση από Graham crackers (όπως των cheesecake) και γέμιση που χρησιμοποιεί ζαχαρούχο γάλα και τα τοπικά μοσχολέμονα (key limes) που ονομάζεται Key Lime Pie. Από επάνω γαρνίρεται με μαρέγκα, μιας και η γέμιση χρησιμοποιεί κρόκους.

Ορμώμενη λοιπόν από αυτήν την πεντανόστιμη τάρτα είπα να φτιάξω μια πιο ελληνική εκδοχή της. Στη βάση έβαλα τα δικά μας digestive μαζί με All Bran δημητριακά για να μιμηθώ τη λιγότερο γλυκιά και πιο μεστή γεύση των graham crackers. Key limes δεν έχουμε στην Ελλάδα και τα μοσχολέμονα του εμπορίου είναι ως επί το πλείστον κερωμένα, οπότε έβαλα λεμονάκι μυρωδάτο ελληνικό. Και τέλος, επειδή η μαρέγκα δεν μου αρέσει, έβρασα λίγες φέτες λεμόνι σε σιρόπι και γαρνίρισα με αυτές την τάρτα καθώς και με καβουρδισμένο φιλέ αμυγδάλου που του πάει πολύ. Η  όλη διαδικασία δεν παίρνει πάω από 40 λεπτά μαζί με το ψήσιμο και το αποτέλεσμα νομίζω πως θα σας αποζημιώσει!

Continue reading

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ

happy-new-year!

Θα ευχηθώ σε όλους σας το 2015 να είναι τυχερό από όλες τις απόψεις. Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την υποστήριξή σας και ελπίζω να μπορέσω να σας δώσω περισσότερες συνταγές αυτή τη χρονιά! Άντε να δούμε… :-)

Βελούδινη σούπα λαχανικών με μπαχαρικά

velvet-vegetable-soup4Νομίζω πως αρκετό κρέας φάγαμε αυτές τις ημέρες! Τουλάχιστον εγώ. Παραμονή μας είχε η πεθερά μου τραπέζι με χοιρινό ρολό στο φούρνο και Φινλανδικό πουρέ καρότου. Ανήμερα τα Χριστούγεννα έφτιαξε η μητέρα μου το καθιερωμένο αρνάκι με πατάτες στο φούρνο κι εγώ έκανα ένα μοσχαράκι με λιαστές ντομάτες , γιατί αρνί δεν τρώμε όλοι στο τραπέζι. Για επιδόρπιο έκανα τελικά ένα carrot cake και βέβαια τσακίσαμε τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες! Οπότε νομίζω πως καλώς μαγείρεψα σήμερα σουπίτσα.

Την είχα προγραμματίσει να σας πω την αλήθεια, γιατί ξέρω πως το στομάχι μου χρειάζεται λίγη αποσυμπίεση, συν του ότι και ο καιρός σηκώνει λίγη σούπα. Βρήκα και μια απίθανη κολοκύθα μικρή και γλυκειά και όλα συνωμότησαν υπέρ της σούπας.

Τα μπαχαρικά που χρησιμοποίησα είναι από τα αγαπημένα μου, τα τρία “Κ” : κύμινο, κόλιαντρο και κάρδαμο. Αν δεν έχετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και garam masala που του ταιριάζει πολύ. Το μόνο που χρειάζεται η σούπα για να νοστιμίσει είναι το καλό τσιγάρισμα των λαχανικών στην αρχή. Όχι τόσο με το λάδι, όσο να πιάσουν στην κατσαρόλα και να καραμελώσουν λίγο . Με τον τρόπο αυτό δεν χρειάζεστε ζωμό και η σούπα ετοιμάζεται πολύ γρήγορα.

Τέλος, η καλή μου φίλη Χ. μου έφερε από το Λονδίνο ένα ωραίο τρίο από αρωματικά αλάτια (με τσίλι, σκόρδο και διάφορα μυρωδικά) και με αυτό αρτύσαμε τη σούπα. Πιο πολύ μου άρεσε το αλάτι με τσίλι, γιατί περνάω φάση καυτερή, αλλά αν δεν έχετε, απλά ρίξτε λίγο μπούκοβο, να ανάψουν τα αίματα!

Continue reading

Μικρός οδηγός επιβίωσης για τις γιορτές και πατατούλες baby στο φούρνο με πορτοκάλι, μουστάρδα και κόλιαντρο

potatoes-with-orange-and-coriander2

Όσο πλησιάζουν οι γιορτές παρατηρώ γύρω μου μια φρενίτιδα. Στα μαγαζιά γίνεται χαμός, στα σουπερμαρκετ γίνεται χαμός, στους δρόμους, χαμός. Αναρωτιέμαι που είναι όλος αυτός ο κόσμος τις υπόλοιπες ημέρες! Μάλλον κρύβεται και περιμένει να βγει την κατάλληλη στιγμή… Όλη αυτή η ανακατωσούρα που λέγεται “εορταστική περίοδος” νομίζω πως χρειάζεται λίγο ζεν. Καλή οργάνωση (όπως όλα άλλωστε) και μια προσέγγιση back to basics. Δεν χρειάζεται για το τραπέζι με τους συγγενείς να φτιάξετε για πρώτη φορά το μοσχαράκι Bourguignon της Julia. Και αν το κάνετε, μην εκπλαγείτε που δεν θα είναι τόσο τέλειο όσο ο κόπος που βάλατε. Γιατί απλούστατα η τελειότητα έρχεται με την επανάληψη ή practice makes perfect σε τέλεια ελληνικά.

Έτσι λοιπόν αν έχετε τραπέζι φέτος, σε γνωστούς και φίλους, κάντε απλά πράγματα και φροντισμένα. Κάτι που ξέρετε καλά και που αρέσει. Βγάλτε ωραία πλατό με τυριά και ντελικατέσσεν σαλάμια, αγοράστε και φρέσκο ψωμί από το φούρνο της γειτονιάς ή κριτσίνια και έχετε ένα πολύ καλό πρώτο πιάτο. Συνοδέψτε με ένα αφρώδη οίνο και αμέσως ήρθε η γιορτή! Το κυρίως να είναι απλό αλλά νόστιμο. Εγώ θα έκανα το μπούτι το χοιρινό ας πούμε και θα το σερβίριζα με τις πατατούλες που σας δίνω σήμερα. Ή κάντε κάτι ανατρεπτικό, όπως το κοτόπουλο με δαμάσκηνα, πράσινες ελιές και κάπαρη, ένα πιάτο που κλέβει πάντα την παράσταση όταν το φτιάχνω και δεν είναι δύσκολο, ούτε ακριβό.

Μια ωραία σαλάτα είναι απαραίτητη νομίζω και αυτή  με το λάχανο  και το μήλο είναι και της εποχής και πεντανόστιμη. Ή δοκιμάστε μια πράσινη σαλάτα με ρόδι και καρύδια, επίσης της εποχής.

Τέλος, για γλυκό, αν πιάνει το χέρι σας καλώς. Οι επιλογές πολλές και για όλα τα γούστα. Αν όχι, ζητήστε να σας φέρουν για να μην κουραστείτε χωρίς λόγο!

Οι πατατούλες τώρα  θα συνοδέψουν τέλεια όλα τα ψητά κρέατα στο τραπέζι το εορταστικό. Γενικά το ππορτοκάλι με το κόλιαντρο (ξερό κόλιαντρο, όχι πράσινο) είναι φοβερός συνδυασμός, ενώ τα “μωρά πατατούλες” δίνουν μια πιο deluxe αίσθηση από την κλασική κυδωνάτη πατάτα. Αφήστε δε που η τραγανή πετσούλα τους είναι όλα τα λεφτά. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως τρώγονται ωραία και κρύες, έτσι στο όρθιο, γιατί καμιά φορά η λιγούρα χτυπάει ξανά στις Αρμένικες βίζιτες των ημερών και όλο και κάποιον θα πετύχετε να τσιμπολογάει και πάλι κρυφά….

Continue reading