I love sesame. It reminds me of my childhood and the sesame “koulouri” I would often have as a snack at school. I also remember absentmindedly picking the sesame off my plate after eating bread (and sometimes off the table too…), a habit I still have. Later in life I discovered that sesame is a fantastic source of antioxidants and that it also comes in many other different forms, such as tahini or the Asian toasted sesame oil. I therefore could not resist making this cake which comes after Alice Medrich’s latest book, Pure Dessert. Those of you who don’t know Alice Medrich, either don’t live in the States or don’t like chocolate, or both, because two of her books on chocolate, Cocolat and Chocolate and the Art of Low-Fat Desserts have both won the coveted James Beard award for Cookbook of the Year.
Flicking through Pure Dessert to find inspiration for my cake-baking craze, I couldn’t help but wonder at the beautiful photography. Crisp, clean and very “natural”, I sometimes hope I could take pictures like those. I am not very sure I like the book’s style of dessert though, it is a bit “foreign” for my taste. Most of these recipes are coffee-time sweets for me and not dessert per se. In any case, there are many nice things to choose from and the recipes are very well written.
This particular cake is probably one of the most interesting cakes I have ever tasted and has a fantastic crumbly yet soft texture, which lasts. It is nicely flavoured with toasted sesame and the seasme seeds add a bit of crunch to every bite. I suggest you try it, even ifyou don’t like sesame as it it is a great cake on its own. Unfortunately I didn’ t have enough black sesame seed to create the lovely speckled effect you will see in the book, but I substituted them with regular sesame as Alice Medrich suggests.
——-
Το σουσάμι είναι από τα πολύ αγαπημένα μου υλικά. Μου θυμίζει τα κουλούρια Θεσσαλονίκης που έτρωγα στο διάλειμμα του σχολείου, πάντοτε τα πιο μαλακά, ποτέ τα τραγανά. Θυμάμαι επίσης να τσιμπολογάω αφηρημένα τα σουσάμια από το πιάτο μου, αφού είχα φάει ψωμί (και καμιά φορα από το τραπέζι), μια συνήθεια που έχω ακόμη. Αργότερα έμαθα πως το σουσάμι όχι μόνο είναι νόστιμο, αλλά και πολύ υγιεινό καθώς και ότι το βρίσουμε και σε άλλες μορφές όπως το ταχίνι και το λάδι.
Ξεφυλλίζοντας λοιπόν το πανέμορφο βιβλίο της Alice Medrich, Pure Dessert (στην Αμερική η Medrich είναι γνωστή ως η βασίλισσα της σοκολάτας, αφού δύο από τα βιβλία της με θέμα της σοκολάτα έχουν βραβευτεί με το πολύ σημαντικό James Beard Award), στάθηκα σε αυτό το κέικ με γεύση σουσάμι. Είχα και λίγο μαύρο σουσάμι στο ντουλάπι, είπα λοιπόν να το δοκιμάσω.
Πρόκειται για ένα πάρα πολύ νόστιμο και ιδιαίτερο κέικ, με υπέροχη γεύση από καβουρδισμένο σουσάμι, την οποία προσδίδει το Ασιατικό σησαμέλαιο. Σησαμέλαιο κυκλοφορεί και ελληνικό από μεγάλη εταιρεία της βόρειας Ελλάδας, αλλά το Ασιατικό σησαμέλαιο είναι φτιαγμένο από καβουρδισμένο σουσάμι και έχει άλλη γεύση, πολύ πιο έντονη. Θα το βρείτε στο τμήμα με τα Ασιατικά προϊόντα σε μεγάλα σουπερμάρκετ.
Πάντως, ακόμη και αν δεν σας αρέσει το σουσάμι πολύ, σας προτείνω να το φτιάξετε παραλείποντάς το, μόνο και μόνο για την βελούδινη υφή του, η οποία παραμένει έτσι για 3-4 μέρες.
After “popular demand” [ a Greek reader asked for the recipe], I decided to post about another sinful recipe from Rose Carranini’s, Breakfast Lunch and Tea: the many little meals of Rose Bakery. This cake combines two classic favourites in one: a cheesecake and a brownie. I was actually surprised to read that such a thing existed, but there you are! It also looked really good in the picture, with all the swirls, so I didn’t mind trying the recipe out.
This is no dessert for the faint at heart: it is savoury and sweet at the same time, moist and chocolate-y, perfect for a cup of freshly brewed coffee or a glass of milk and definitely not for anyone on a diet! I only made minor adjustments to the recipe, reduced the sugar by 100g and used only 5 instead of 6 eggs. Unfortunately I overdid it with the swirling and it doesn’t look as good, so try not to overmix the two batters too much.
——-
Μια αναγνώστρια περίμενε πως και πως αυτή τη συνταγή και επειδή και εμένα μου τράβηξε την προσοχή, είπα να την φτιάξω και να την ανεβάσω στο blog. Πρόκειται για ένα πολύ αμαρτωλό γλυκό, που συνδυάζει δύο αγαπημένα: τα μπράουνις και το τσιζκέικ. Η αλήθεια είναι πως δεν φανταζόμουν οτι υπάρχουν και “διασταυρώσεις γλυκών”, αλλά η πραγματικότητα ήρθε να με διαψεύσει! Η συνταγή είναι και αυτή από το βιβλίο της Rose Carranini, Breakfast Lunch and Tea: the many little meals of Rose Bakery. Έκανα ελάχιστες προσαρμογές τις οποίες τις έχω σε αγκύλες. Βασικά μείωσα τη ζάχαρη κατά 100 γρ, γιατί μου φάνηκε πολλύ και τα αβγά από 6 σε 5.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα πολύ χορταστικό υγρό γλυκό, τέλειο με τον καφέ και είμαι σίγουρη πως πολλοί από εσάς θα το δοκιμάσουν και με μια μπάλα παγωτό, έτσι για να είναι η αμαρτία ολοκληρωμένη….
The first new savoury recipe for 2010 had to be a really good one and this certainly is. It first caught my eye while I was browsing one of the big newspaper food magazines, Vima Gourmet, but I didn’t think it would turn out that well, especially since sometimes chef’s recipes are tricky to get right However, chef Nena Ismirnoglou (I have two more recipes of hers on the blog here and here), obviously knows how to write recipes!
It took me about a week to collect all the ingredients, and I also had to organise my time wisely and make sure that M. was at home to take care of the baby in case she woke up crying while I was in the middle of kneading the meatballs…
The actual recipe, however, was not difficult to make and the final result was AMAZING and definitely worth the while. The meatballs are juicy and fragrant and the sauce really complements them beautifully, creating a familiar yet exotic result. I can also imagine serving them as finger food at a party with the sauce in a bowl for dipping, but this will have to wait a little bit…. We enjoyed them with a salad on the side, but the chef suggests making a plain rice or pilaf as an accompaniment.
——–
Η πρώτη αλμυρή συνταγή της χρονιάς έπρεπε να είναι κάτι σπέσιαλ και αυτή που σας προτείνω σήμερα σίγουρα είναι! Μου τράβηξε την προσοχή καθώς ξεφύλλιζα το Βήμα Gourmet πριν από δύο εβδομάδες περίπου και βάλθηκα αμέσως να συγκεντρώσω τα -αρκετά είναι αλήθεια- υλικά έτσι ώστε να τα έχω όλα έτοιμα όταν θα ερχόταν η στιγμή για να την φτιάξω. Έπρεπε επίσης ο Μ. να είναι σπίτι για να προσέχει τη μικρή, για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο.
Η συνταγή ανήκει στη σεφ Νένα Ισμυρνόγλου (δύο ακόμη συνταγές της σε αυτό το μπλόγκ θα βρείτε εδώ and εδώ) και αν δεν θέλετε να την φτιάξετε μόνοι σας μπορείτε να την απολαύσετε στο χειμερινό μενού του εστιατορίου Γεύσεις με Ονομασία Προελεύσεως, στην Κηφισιά.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εντυπωσιακό. Είχα να φάω καιρό κάτι τόσο ενδιαφέρον, αλλά και εύκολο στην παρασκευή ταυτόχρονα. Τα κεφτεδάκια είναι πάρα πάρα πολύ νοστιμα, ζουμερά και έχουν μια οικεία αλλά ταυτόχρονα εξωτική γεύση, την οποία συμπληρώνει υπέροχα το “λαδολέμονο”. Εμείς τα απολαύσαμε με μια σαλάτα, αλλά η σεφ προτείνει για συνοδευτικό ένα ρύζι. Όπως και να’ χει αξίζει να τα δοκιμάσετε!
The bright green book was sitting patiently on my shelf for over a year now. I bought it on a whim because it reminded my of the lovely time we had in Paris, plus Rose Bakery is exactly the kind of shop I would like to open one day: quirky but not too much, serving tasty hot and cold meals, cakes, salads and all these things I love making and eating myself. So, now that I am in a baking frenzy it was high time I actually made something from it. I was torn between the lemon cake and the carrot cake, but unfortunately I love carrot cake too much to just ignore it. Plus, it was the cake that got Rose’s bakery noticed in the first place, so it was worth the try.
Don’t get me wrong, I love my own recipe for carrot cake. It always gets compliments and managed to outshine a dark chocolate cake in an office party, which is so rare, as chocolate is usually invincible. But, I was curious how much better or even different Rose Bakery carrot cake would turn out and I was surprised to find out that it WAS different and it WAS very tasty, but I wouldn’t say it was better.
Rose bakery carrot cake is packed with carrots (it contains 9 carrots instead of 4 that my own recipe needs), it is dense and moist and more of a dessert than a morning cake. My carrot cake is slightly more balanced in terms of texture and is fit for people that don’t like overly dense, moist cakes. I would definitely make this recipe again though and my friends loved it, so I suggest you give it a try too!
———
Το μεγάλο πράσινο βιβλίο καθόταν υπομονετικά στη βιβλιοθήκη μου για καιρό μέχρι που αποφάσισα, αφού τώρα φτιάχνω κέικ συστηματικά, να το συμβουλευτώ για να πάρω καμιά ιδέα. Μιλάω βέβαια για το Breakfast Lunch and Tea, ένα υπέροχο βιβλίο με συνταγές από το πολύ γνωστό πια Rose Bakery στο Παρίσι. Το Rose Bakery είναι το μαγαζί που θα ήθελα κάποτε να ανοίξω: με πολυ χαρακτήρα, λίγο εναλλακτικό, σερβίρει πρωινό, μεσημεριανό και τσάι σε ένα σπιτικό-αρτίστικο περιβάλλον. Οι συνταγές του βιβλίου είναι πολύ ενδιαφέρουσες όλες, αν και σε πολλά κέικ η ποσότητα της ζάχαρης είναι λιγάκι τσιμπημένη.
Διχάστηκα ανάμεσα στο κέικ λεμόνι και το κέικ καρότου, τελικά όμως αποφάσισα να δοκιμάσω το κέικ καρότου, παρόλο που αγαπάω πολύ τη δική μου συνταγή. Το κέικ όμως αυτό είναι που έκανε το Rose Bakery διάσημο, και με έπιασε η περιέργεια να δώ πόσο διαφορετικό ή και καλύτερο θα ήταν από τη δική μου συνταγή. Τελικά είχε μεγάλη επιτυχία. Είναι πιο υγρό από το δικό μου, αφού περιέχει τα διπλάσια σχεδόν καρότα, αλλά εξίσου νόστιμο. Άρεσε σε όλους όσοι το δοκίμασαν και θα το ξαναφτιάξω σύντομα!
So here I am again, trying to post between feeding and changing diapers. Despite the difficulty of doing so in two different languages, it is a very nice change from my everyday routine and I will try to make it a weekly project, so that my mind will not turn into mush. Which I am sure it can happen when you have a baby and their constant needs occupy your brain all the time.
As I said in the previous post, my kitchen has now become a happy place of re-heated home-cooked meals provided by my mother. Although I managed to make this lovely marinated pork recipe last week, because it is very quick and can also be cooked in the pressure cooker to save me some time, I mainly bake.
My morning sugar cravings have become quite an addiction, and I prefer to eat home made cakes than store bought ones, plus I thought it would be a good way to revisit old recipes and make them better or to try new ones. Another good reason for me to bake (as if I needed one) is the fact that we do have visitors whenever we can, because we need to see our friends, and as I am housebound, the only way to do so is if they come to see us. Now, I am sure they do not expect home made cakes with their coffee, but it is always nice to have something to offer to our guests!
Since chocolate is one of those things I am not really allowed to eat, as, like coffee, can cause the baby to become nervous and I do not need that thank you very much, the first cake I made for the new year was the vassilopitta (St. Basil’s cake), the traditional Greek cake for the New Year, which is orange flavoured and absolutely yummy. No changes in the recipe there, as it is a family one and we all love it the way it is!
My second project was the banana bread. A while ago a Greek reader had left me a comment asking why the recipe I had on the blog produced a cake that wouldn’t bake. I made the recipe again and discovered that it was baked, but it remained too moist and dense, which is not to everyone’s liking. So, I decided to play around a little bit and create a fluffier, more bread-like, cake. The recipe turned out fantastic and on the plus side, it doesn’t need a mixer! Perfect for new mums, people on the go and inexperienced bakers…
—–
Μεταξύ αλλαγών πάνας και θηλασμών βρήκα λίγο χρόνο να γράψω επιτέλους ένα ποστ, έτσι για να μην γίνει το μυαλό μου πολτός από τη συνεχή ενασχόληση με το βρέφος. Σκέφτηκα δε πως ίσως θα μπορούσα να το κάνω κάθε εβδομάδα για να κρατιέμαι σε φόρμα. Θα δέιξει.
Όπως έλεγα και στο προηγούμενο ποστ, η κουζίνα μου πλέον είναι ολίγον διακοσμητική, αφού ζούμε από τα ταπεράκια της μαμάς. Καταφερα με το ζόρι να φτιάξω μια αφέλια(μαριναρισμένο χοιρινό) που είναι πανεύκολη και την έκανα κέφι, γίνεται δε σε ένα λεπτό στη χύτρα ταχύτητος, αλλά μέχρι εκεί. Μόνο κεκάκια φτιάχνω πια για να τρώω το πρωί καθότι η ανάγκη μου για ζάχαρη έχει φτάσει στα όρια της εξάρτησης, εκεί που δεν ήξερα τί να τα κάνω τα κέικ και τα έδινα… Είναι επίσης καλό να μας βρίσκεται και τίποτα για κέρασμα, αφού όλους τους φίλους και γνωστούς τους βλέπουμε πια στο σπίτι για καφέ. Δεν νομίζω βέβαια κανεις τους να περιμένει σπιτικά κέικ, αλλά εφόσον τα φτιάχνω για μενα μπορώ και να τα προσφέρω. Τέλος είναι μια ευκαιρία και για μένα να τεστάρω παλιές συνταγές και να δοκιμάσω καινούριες, τριπλό όφελος δηλαδή!
Η χρονιά ξεκίνησε με μια βασιλόπιτα βασιλόπιτα που κόψαμε οικογενειακώς, αλλά για άλλη μια φορά δεν μου έτυχε το φλουρί. Η συνταγή κλασική και αγαπημένη, δεν πειράχτηκε καθόλου. Το επόμενο προτζεκτ ήταν ένα κέικ μπανάνας. Πριν από καιρό μια ανγνώστρια του μπλογκ είχε αναρωτηθεί γιατί το κέικ μπανάνας κέικ μπανάνας που είχα στο μπλογκ δεν της ψήθηκε καλά. Αυτό με έβαλε σε σκέψεις και δοκίμασα πάλι τη συνταγή. Είδα λοιπόν πως το κέικ παρέμενε όντως πολύ υγρό και λίγο συμπαγές, κάτι που δεν αρέσει σε όλους. Έτσι σκέφτηκα να πειραματιστώ και κατέληξα σε αυτήν εδώ τη συνταγή που δίνει ένα πιο αφράτο και βέβαια πολύ νόστιμο αποτέλεσμα. Έχει δε το πλεονέκτημα να μην χρειάζεται μίξερ και έτσι είναι κατάλληλη για πρωτάρηδες στην κουζίνα, τεμπέλιδες και νέες μαμάδες!
read more…
Caring for a newborn is a 24/7 task, hence my absolute absence from your blogs and mine of course. We are lucky that our little one seems to have a sense of day/night, which means that she does sleep 8-10 hours every night, with 3 hour breaks of course to nurse. But during the day she has no particular schedule I can rely on, and that leaves me almost no time to be in the kitchen 
So, what have we been eating all this time? Well, thank god I have my mother. She has been supplying us with highly caloric foods, exactly what I need at the moment, almost every day for the past three weeks and I cannot see that changing any time soon. It does feel weird to eat her food an a daily basis again, but at the same time it is also very comforting.
In order to have a bit of kitchen time and feel slightly normal, I do make the occasional cake, as I need to eat something sweet in the morning, and I managed to make some limoncello, as well as the chestnut gateau for Christmas day (which I prepared in the course of three days!), things that no one will mind if I leave in the middle and have very short preparation times.Oh, and I still bake my own bread, which I think shows how easy this recipe is!
So, this blog will go on “baby mode” for a little while, until I get my time and energy back. There are still tons of recipes you can browse through and feel free to ask any questions, I do have some time to answer them!
—-
Η φροντίδα ενός νεογέννητου είναι δουλειά 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 7 μέρες την εβδομάδα. Ευτυχώς ημικρή φαίνεται να έχει κάποια αίσθηση μέρας-νύχτας, οπότε κοιμάται το βράδυ περίπου 10 ώρες, με 3ωρα ξυπνήματα για φαγητό βέβαια, ενώ την ημέρα είναι πιο ενεργητική, πράγμα που σημαίνει πως είναι δύσκολο να κάνει κανείς προγραμμα. Έτσι η αποχή μου από την κουζίνα και από τα μπλογκς είναι μάλλον η νόρμα παρά η εξαίρεση.
Και αν αναρωτιέστε τί τρώμε τόσο καιρό, να σας πω πως ας είναι καλά η μανούλα μου και τα ταπεράκια της γεμάτα από πλούσια και γευστικά εδέσματα. Είναι λίγο περίεργο να τρώω πάλι το φαγητό της καθημερινά, αλλά και ανακουφιστικό ταυτόχρονα.
Βέβαια, για να αισθάνομαι κι εγώ λιγάκι πιο”φυσιολογική”, όλο και κάποιο κέικ φτιάχνω (έχω ανάγκη από γλυκάκι το πρωί), έκανα και ένα λιμοντσέλλο και την τούρτα κάστανο για τα Χριστούγεννα, πράγματα που και να μην μπορέσω να τα τελειώσω άμεσα δεν θα πειράξει.Επίσης συνεχίζω να φτιάχνω ψωμί, πράγμα που αποδεικνύει περίτρανα το πόσο εύκολο είναι…
Η απουσία μου λοιπόν από αυτό το μπλογκ θα συνεχιστεί μέχρι νεωτέρας. Βέβαια, υπάρχουν πολλές συνταγέςπου μπορέιτε να χαζέψετε από προηγούμενους μήνες (άλλωστε γράφω 2.5 χρόνια τώρα!). Και μην διστάσετε να μου στείλετε απορίες σας, λίγο χρόνο για να απαντήσω πάντοτε βρίσκω!
Χ-mas Special Dessert: Chocolate Dome/ Χριστουγεννιάτικο τραπέζι – Το γλυκό: Τούρτα μους σοκολάτας με βατόμουρο
During my last months of pregnancy I got totally hooked up with how to videos, especially by famous chefs. Among my favourites were definitely Baking with Julia and Lessons with Master Chefs on PBS . I really wanted to make many of the desserts I saw, but this specific one caught my attention, as it was not difficult and looked stunning. The recipe belongs to Michel Richard and you can see it here.
It is a very fresh cake, perfect for after dinner and I believe that it deserves a place on your Christmas table.I didn’t find fresh raspberries to decorate the cake, so I used a local fruit that grows in my neighbourhood called koumaro . I have no idea what they are called in English (arbutus berry-Thank you Maria!), but they look good and they were free!
HAVE A MERRY CHRISTMAS EVERYONE!
—————
Τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης μου καιρό είχα εθιστεί ιδιαιτέρως στα how to videos και δη στη σειρά της Julia Child στο PBS. Πολλά από αυτά που είδα θα ήθελα να φτιάξω, αλλά το συγκεκριμένο το διάλεξα κυρίως γιατί είναι εντυπωσιακό και βέβαια νοστιμότατο, αλλά και πολύ εύκολο στην παρασκευή του. Η συνταγή ανήκει σε ένα πολύ διάσημο chef, τον Michel Richard και αξίζει να δείτε το πώς το φτιάχνει ακόμη και αν δεν μιλάτε καλά αγγλικά εδώ (chocolate dome cake).
Στην ουσία φτιάχνει κανείς ένα παντεσπάνι, μια γρήγορη μους σοκολάτας, προσθέτει και τα βατόμουρα και τελείωσε. Με ένα πολύ έξυπνο τρόπο γίνεται και η διακόσμηση και έχετε ένα σούπερ γλυκό για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, που δείχνει, αν μη τι άλλο, επαγγελματικό! Η γεύση του είναι πολύ φρέσκια και απατηλά ελαφριά, πράγμα που το καθιστά τέλειο για μετά από ένα πλούσιο δείπνο.
Επειδή στην Ελλάδα φρέσκα βατόμουρα, και δη μέσα στον χειμώνα, δεν κυκλοφορούν, χρησιμοποίησα κατεψυγμένα, τα οποία βρίσκει κανείς σε όλα τα μεγάλα σουπερμάρκετ, ειδικά τώρα τις γιορτές. Στην διακόσμηση όμως τα κατεψυγμένα δεν κρατάνει το σχήμα τους, οπότε η διακόσμηση έγινε με κούμαρα που μάζεψα από τη γειτονιά. Αν δεν έχετε κουμαριές εκεί που μένετε 
δοκιμάστε φράουλες (επίσης εκτός εποχής) ή και σχέδια με σαντιγύ ή ganache που θα κάνετε με τη βοήθεια ενός κορνέ.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
X-mas table special: roast wild boar/ Χριστουγεννιάτικο τραπέζι: αγριογούρουνο ψητό
About a week before I was due, I decided that it was high time I cooked this succulent leg of wild boar a friend had given me as a present from his father’s farm and was patiently waiting in the freezer. Pork and wild boar are very traditional Christmas meats, not only in Greece, but all around Europe, so I thought that this would be my suggestion for your Christmas table. The recipe I will give you is very easy and straightforward, but it is not quick. If you want nice, tender meat, you need to wait for it to marinade and then cook it slowly.
The one thing you have to be careful when purchasing wild boar is not to buy pieces from a large animal, as their meat will be very tough and they tend to have a heavier smell too.
——–
Λίγο πριν γεννήσω αποφάσισα πως θα ήταν σκόπιμο να μαγειρέψω μια σπάλα από αγριογούρουνο που μου είχε φέρει ειδικά ένας φίλος από το Αγρίνιο, η οποίος περίμενε υπομονετικά στην κατάψυξη. Καθώς το χοιρινό και το αγριογούρουνο είναι πολύ παραδοσιακά κρέατα για τα Χριστούγεννα, σκέφτηκα πως αυτή θα ήταν η πρότασή μου στους αναγνώστες του μπλογκ για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Ησυνταγή είναι βασισμένη σε μια συνταγή του διάσημου μπλόγκερ Αθήναιου με αρκετές δικές μου παρεμβάσεις. Είναι πολύ εύκολη στην παρασκευή, αλλά οχι γρήγορη. Άλλωστε το κυνήγι θέλει το χρόνο του για να νοστιμέψει και να μαλακώσει, τόσο στο μαρινάρισμα, όσο και στο ψήσιμο που πρέπει να είναι αργό.
Τώρα τις γιορτές θα βρείτε αγριογούρουνο στα μεγάλα σουπερμάρκετ και σε καλά χασάπικα, κυρίως εκτροφής που είναι και πιο μαλακό. Καλό είναι να προτιμάτε κρέας από μικρότερα ζώα που θα είναι και πιο τρυφερό και με λιγότερη από τη χαρακτηριστική “οσμή” !
It is just over a week since we had to rush to the hospital. Our little baby girl was born on Monday December 7th at 12.40 in the morning. She is really cute, chubby (3.440kg), rosy and blode and looks nothing like me. She also smells GREAT! I didn’t like my stay at the hospital, it was tedious and tiresome and I am so glad we are home now. I don’t know what my schedule will be these next weeks, but I had prepared a couple of posts for Christmas, it is just a matter of finding the time tow rite them up.
If however, you don’t want to wait, you can browse through last year’s Christmas selection of this lovely smoked trout mousse, the canelloni with pumpkin and mascarpone, a traditional Christmas Finnish carrot gratin, an easy chestnut torte or a more “challenging” chestnut and chocolate gateau, as well as my family’s recipes for traditional Greek Christmas butter biscuits known as kourambiedes or olive oil and honey cookies known as melomakarona.
—————
Έχει περάσει λίγο πανω από μια εβδομάδα πό την ημέρα που τρέξαμε στο μαιευτήριο. Τελικά η μικρή μας γεννήθηκε τα ξημερώματα Δευτέρας 7/12 στις 12.40 το πρωί. Είναι στρουμπουλή (3.440 κιλά), ροδαλή και ξανθωπή, δεν μου μοιάζει δε καθόλου. Α, και μυρίζει ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ! Οι μέρες στο μαιευτήριο ήταν βαρετές και κουραστηκές και η επιστροφή μας στο σπίτι ότι καλύτερο! Δεν ξέρω πως θα είναι το πρόγραμμά μου αυτόν τον καιρό, αλλά είχα ετοιμάσει δύο πολύ ωραία ποστ για Χριστουγεννιάτικα εδέσματα πριν φύγω. Αν βρω χρόνο θα τα ανεβάσω, για να μην μένετε κι εσέις παραπονούμενοι.
Αν πάλι δεν θέλετε να περιμένετε, ρίξτε μια ματιά στην μους με πέστροφα, στα κανελόνια με κολοκύθα, στον παραδοσιακά χριστουγεννιάτικο Φινλανδικό πουρέ καρότου, στην εύκολη τούρτα με κάστανα ή και στην πιο “δύσκολη“, καθώς και στις οικογενειακές μας συνταγές για κουραμπιέδες και μελομακάρονα.
Φιλιά!
A heartwarming winter vegetable soup/ Μια σούπα με χειμωνιάτικα λαχανικά
It has been a very slow week so far. All this waiting and anticipation for the arrival of the “little one” is starting to wear me out. You see, today is my due date, yet there is no sign of the baby. I haven’t been able to plan anything, I haven’t done any food shopping, I wasn’t even in the mood to cook, but we have to eat something, don’t we?
So I scoured through our almost empty fridge and tried to use up all the veggies before they start to go bad. The result was this wonderfully healthy and tasty soup, packed with vitamins and winter goodness, perfect for the rainy day outside. It takes very little preparation and keeps well in the fridge, or in the freezer.
I processed everything in the blender raw, so the soup has some texture (chopping up the vegetables is a bit of a hassle) . However, you could make it creamy if you wanted too if you process the soup after it has cooked, it is only a matter of personal preference. You could also play around with the spices too, make it hot with some chili, or even add coconut milk and curry depending on your mood. We enjoyed it with warm bread and some goats cheese on the side.
Anyway, if I suddenly disappear from the blogosphere you will know where I am!
————
Όλη αυτή η προσμονή για το μωρό έχει αρχίσει να με κουράζει λιγάκι. Σήμερα είναι η τελευταία ημερομηνία του γιατρού και ημικρή δεν έχει αποφασίσει να βγει ακόμη. Πρόγραμμα δεν μπορω να κάνω, ψώνια δεν έκανα, και δεν έχω και όρεξη για πολλά μαγειρέματα. Πρέπει όμως κάτι να φάμε έτσι δεν είναι;
Αποφάσισα λοιπόν να φτιάξω μια σούπα με όλα τα λαχανικά που είχα στο ψυγείο, πριν αυτά αρχίσουν να χαλάνε. Το τελικό αποτέλεσμα είναι όχι μόνο πολύ υγιεινό,αλλά και νοστιμότατο. Η σουπίτσα αυτή είναι ότι πρέπει για τα κρύα, έχει όλες τις βιταμίνες της και διατηρείται καλά τόσο στο ψυγείο όσο και στην κατάψυξη. Όλα τα λαχανικά τα πέρασα από το μούλτι ωμά, ώστε η σούπα να έχει μια υφή και να μην ψιλοκόβω με το μαχαίρι όλη την ημέρα. Μπορείτε όμως να την πολτοποιήσετε και αφότου βράσει, σε πρείπτωση που τη θέλετε βελουτέ. Είναι θέμα γούστου. Αν θέλετε, μπορείτε επίσης να παιξετε και με τα μπαχαρικά, να προσθέσετε γάλα καρύδας και κάρυ για παράδειγμα, ή μπούκοβο, λίγη φαντασία χρειάζεται!
Πάντως, αν εξαφανιστώ από την μπλογκόσφαιρα έτσι ξαφνικά, θα ξέρετε πού είμαι!!!
