Στα άδυτα της ποτοποιίας METAXA

metaxa-cellara-spyros-caskΠριν από λίγες ημέρες είχα την τιμή να βρεθώ σε μια ιδιαίτερη νυχτερινή ξενάγηση για λίγους στα άδυτα της ποτοποιίας METAXA στην Κηφισιά. Οι περισσότεροι το ΜΕΤΑΧΑ το αγαπήσαμε μέσα από το ταπεινό του προφίλ για τα γλυκά, το Μεταξά τριών αστέρων, που στο δικό μας σπίτι τουλάχιστον εμφανιζόταν κάθε Χριστούγεννα για να στολίσει με τη γεύση του τα μελομακάρονα και τη βασιλόπιτα. Τα τελευταία χρόνια όμως, προσωπικά ανακάλυψα πως στις πιο φινετσάτες του εκδοχές, στα 5 και 7 αστέρια δηλαδή, είναι ένα υπέροχο ποτό και βέβαια δίνει εξίσου υπέροχα cocktails! Έτσι ήμουν ιδιαιτέρως περίεργη να δω πως φτιάχνεται το εμβληματικό αυτό ελληνικό ποτό και βέβαια να δοκιμάσω κάποιες από τις πιο σπάνιές του εκφράσεις.

Continue reading

Τα πιο τέλεια νηστίσιμα cupcakes σοκολάτας που φάγατε ποτέ!

silver-flower-cupcakes-10

Έφτιαξα για πρώτη φορά αυτά τα cupcakes για μια φίλη που νήστευε στη νηστεία των Χριστουγέννων και είναι πολύ γλυκατζού. Είχε λίγο απελπιστεί με το να τρώει μόνο σοκολάτα υγείας και με ρώτησε αν ήξερα κάποια συνταγή που να είναι νόστιμη και κυρίως νηστίσιμη, αλλά να περιλαμβάνει σοκολάτα. Θυμήθηκα λοιπόν ένα παλιομοδίτικο κέικ που ονομάζεται wacky cake και έχει τις ρίζες του στην εποχή του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μιας και υπήρχε μεγάλη έλλειψη πολλών υλικών, τα οποία δίνονταν με δελτίο σε μικρές ποσότητες, το συγκεκριμένο κέικ δεν έχει ούτε αβγά ούτε βούτυρο, άρα είναι νηστίσιμο. Αυτό που κάνει το κέικ αφράτο πολύ είναι η αντίδραση του ξιδιού με τη μαγειρική σόδα, που είναι πολύ σημαντική σε όσες συνταγές δεν έχουν αβγά. Αυτό που πραγματικά όμως αγαπάω σε αυτό το κέικ, είναι πως δεν χρειάζεται μίξερ και γίνεται μόνο σε ένα μπολ!!

Η κρέμα τώρα, είναι η αγαπημένη μου σοκολατένια βουτυρόκρεμα, στην οποία το βούτυρο έχει αντικατασταθεί από μαργαρίνη και η κρέμα γάλακτος από γάλα καρύδας. Με τον τρόπο αυτό γίνεται μια πεντανόστιμη σοκολατένια βουτυρόκρεμα που δεν έχει καθόλου γεύση μαργαρίνης, μιας και υπερισχύει η σοκολάτα και το κακάο.

Με τις μαργαρίνες δεν έχω πολύ καλή σχέση, γιατί η γεύση τους είναι κάπως κουραστική. Από τις πιο απαλές για τον ουρανίσκο μου είναι η Φάστ. Εννοείται πως δεν χρησιμοποιώ τις soft, αλλά κανονική μαργαρίνη “ψυγείου” . Παρόλα αυτά, από ποιοτικής άποψης, χρησιμοποιήστε όποια μαργαρίνη σας αρέσει εσάς. Η γεύση είναι προσωπικό θέμα πάντα!

Τα cucpakes αυτά διατηρούνται ζουμερά 2 ημέρες τουλάχιστον εκτός ψυγείου. Αν όμως τα φτιάξετε σε ζεστούς μήνες, φροντίστε να τα διατηρείτε στο ψυγείο για να μην λιώσει και χαλάσει η κρέμα τους.

Τέλος, νομίζω πως αξίζει να τα δοκιμάσετε και όσοι δεν νηστεύετε, μιας και είναι ελαφρώς πιο υγιεινά από τα κλασικά cupcakes και φυσικά το ίδιο νόστιμα!!

Άντε Καλή Σαρακοστή σε όλους.

Continue reading

48 URBAN GARDEN

48UG

Στο 48 Urban Garden σκεφτόμουν να πάω καιρό, μιας και με εξίταρε ιδιαιτέρως η ιδέα της καντίνας μέσα στο χώρο του εστιατορίου και ήθελα να δω τι είχε γίνει πλέον το παλιό 48 που στην εποχή του έγραψε ιστορία. Έτσι λοιπόν πήγαμε μεγάλη παρέα το προηγούμενο Σάββατο έχοντας κλείσει τραπέζι για φαγητό, αφού θέλαμε να δοκιμάσουμε τις γεύσεις, αλλά και να πιούμε ποτό.

Continue reading

Ζουμερό μοσχαράκι κατσαρόλας με πάπρικα και κόκκινες πιπεριές (goulash)

 

goulasch-web1

Με την κακοκαιρία και τις χαμηλές θερμοκρασίες πάντοτε κάνω κέφι φαγητό κατσαρόλας με ζουμάκι μπόλικο! Κανονικό comfort food δηλαδή, μια ζεστή γαστριμαργική κουβερτούλα… Και για να είμαστε και στο κλίμα των ημερών, είπα να δοκιμάσω να φτιάξω Goulash, το διάσημο πιάτο από την Ουγγαρία. Σκέφτηκα πως κάτι θα ξέρουν οι Ουγγαρέζοι από κρύο, είχα και  μπόλικη ουγγαρέζικη πάπρικα στο ντουλάπι, δεν θέλω και πολύ …

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο για συνταγές, είδα πως τα υλικά διαφέρουν πολύ, αλλά η ουσία του πιάτου παραμένει η ίδια: κάτι μεταξύ σούπας και μαγειρευτού, που αρωματίζεται με μια γερή δόση πάπρικας και συχνά σερβίρεται με μια κουταλιά ξινή κρέμα (σμετάνα ή γιαούρτι στραγγιστό) και κάποιο ζυμαρικό. Μπορεί κανείς να βάλει και πατάτα σε κύβους που βοηθάει τόσο στο να δέσει η σάλτσα, όσο και να γίνει από μόνο του φαγητό, χωρίς να χρειάζεται ζυμαρικό.

Το πιο σημαντικό είναι να βρείτε μια καλή πάπρικα, αφού σε αυτό το μπαχαρικό βασίζεται όλη η γεύση. Στα καλά μαχαράδικα έχουν και αυθεντική Ουγγαρέζικη πάπρικα. Εξίσου σημαντικό το κομμάτι μοσχάρι που θα χρησιμοποιήσετε για την παρασκευή του. Θα πρέπει να έχει φυσικό κολλαγόνο, ώστε να μελώσει η σάλτσα σας. Τέτοια κομμάτια είναι το χτένι (κομμάτι της σπάλας) και το ποντίκι. Και η σπαλομύτα είναι καλή επιλογή, αν την βρείτε. Προσωπικά χρησιμοποιώ το χτένι, μιας και το ποντίκι παραέχει ζελέ για τα γούστα μου.

Τέλος, μιας και η γευστική μου εμπειρία ως προς το συγκεκριμένο πιάτο είναι μηδαμινή (θέλω να πω πως δεν έχω φάει ποτέ Ουγαγρέζικο goulash) μην περιμένετε αυθεντικότητα από τη συνταγή. Το μόνο που θα σας εγγυηθώ 100% είναι ότι θα φτιάξετε ένα πεντανόστιμο φαγητό, θα το ευχαριστηθείτε και θα κερδίσετε τις εντυπώσεις!

Continue reading

Κυριακάτικο πρωινό: αυγά scrambled, μανιτάρια σωτέ και καπνιστός σολομός

english-breakfast-webstr

Από όλα τα γεύματα μιας ημέρας, νομίζω πως το πρωινό είναι το πιο προσωπικό και αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αλλάζουν δυσκολότερα. Δύο είναι τα στρατόπεδα: αλμυρό ή γλυκό. Προσωπικά βρίσκομαι στο αλμυρό, αν και που και που μπορεί να φάω μια χοντρουλή φέτα από ένα κέικ (μήλο ή πορτοκάλι)!

Το πιο αγαπημένο, όμως, είναι το πρωινό που βλέπετε παραπάνω: με αβγά scrambled, σοταρισμένα μανιτάρια, ντοματούλα και καπνιστό σολομο, βασισμένο κάπως στο γνωστό “αγγλικό πρωινό”. Ειδικά τα αβγά scrambled νομίζω πως είναι το πιο ανακουφιστικό πράγμα μετά από ξενύχτι, για ένα γρήγορο γεύμα και φυσικά για τα παιδιά!

Παραδοσιακά ένα αγγλικό πρωινό σερβίρεται με φέτες του τόστ περασμένες ελαφρά από τη φρυγανιέρα και αλειμμένες με λίγο βούτυρο φρέσκο. Αν όμως έχετε κάποιο άλλο αγαπημένο ψωμί, εννοείται πως θα το χρησιμοποιήσετε. Η μόνη δυσκολία που βρίσκω στη δημιουργία του πρωινού είναι πως πρέπει να οργανωθεί σωστά ώστε όλα να είναι ζεστά όταν θα το απολαύσετε! 

Να έχετε λοιπόν ένα καλό σαββατοκύριακο και ελπίζω να βρείτε το χρόνο να το φτιάξετε για εσάς ή/και για τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

Continue reading

Το οικογενειακό γλυκόξινο κοτόπουλο

sweet-and-sour-chicken6

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας μια οικογενειακή συνταγή που την έχω χρόνια στην κατοχή μου, αλλά δυστυχώς δεν σας την έχω δώσει ποτέ. Ανήκει στο ρεπερτόριο της μητέρας μου (και παραδόξως και του πατέρα μου) από την εποχή που ήταν φοιτητές στο Λονδίνο και εγώ ήμουν βρέφος. Έχει στολίσει άπειρα τραπέζια γιορτινά, αρέσει πραγματικά στους πάντες και το κυριότερο είναι πανεύκολη και πολύ γρήγορη! 

Μιλάω φυσικά για το γλυκόξινο κοτόπουλου σε στυλ Κινέζικο, που βέβαια έχει μετατραπεί σε πιο ελληνικό, κυρίως λόγω του τρόπου μαγειρέματός του, που είναι πιο κοντά στο κρέας κατσαρόλας και όχι στο τηγανισμένο με κρούστα και σάλτσα (που είναι και το αυθεντικό). Η βασική συνταγή για τη σάλτσα προέρχεται από ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία, το The Cookery Year, που εκδόθηκε το 1973 από το Reader’s Digest. Πρόκειται για ένα πρωτοπόρο τόμο που δίνει συνταγές (από όλον τον κόσμο) για κάθε μήνα με βάση την εποχικότητα των υλικών, ενώ στην αρχή και στο τέλος του έχει πίνακες για τη σωστή μετατροπή των θερμοκρασιών του φούρνου, πληροφορίες για κάθε είδους κρέατα, πουλερικά, τυριά κλπ. καθώς και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι στο τέλος του για τεχνικές (από  το πώς κόβουμε σωστά ένα κοτόπουλο μέχρι πως φτιάχνουμε ψωμί, μαρμελάδες κλπ.). 

Ο τόμος αυτός πρέπει να πω πως με έχει σημαδέψει. Καθώς ήταν στην κατοχή της μητέρας μου, ήταν και το πρώτο ίσως βιβλίο μαγειρικής που μου τράβηξε τόσο την προσοχή. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να περνάω ώρες κοιτάζοντας τις υπέροχες φωτογραφίες (που ακόμα στέκουν αισθητικά), ενώ αργότερα άρχισα να διαβάζω τις συνταγές και ήλπιζα πως κάποια ημέρα θα μπορέσω να τις φτιάξω. Και πραγματικά η μέρα ήρθε και το βιβλίο το χρησιμοποίησα αρκετά για να πάρω ιδέες και να λύσω απορίες, πολύ πριν το ίντερνετ μου λύσει τα χέρια! 

Δεν θα σας κουράσω άλλο με την πολυλογία μου. Παρακάτω θα βρείτε τη συνταγή όπως τη φτιάχνω εγώ (και εν μέρη η μητέρα μου) και πάντα πετυχαίνει. Ελπίζω να σας αρέσει όσο και σε μένα και να γίνει και για σας μια “οικογενειακή συνταγή”! 

Continue reading

Πανεύκολη τάρτα λεμόνι (κατά την Αμερικάνικη παράδοση)

key-lemon-tart2

Δεν ξέρω για σας αλλά στο δικό μας σπιτικό η νέα χρονιά μπήκε με τον πιο όμορφο τρόπο, παρέα με φίλους, τα παιδιά μας και πολύ αγαπησιάρικο κλίμα. Μακάρι να συνεχιστεί αυτή η αυταπάτη, αν και με τις εκλογές να πλησιάζουν απειλητικά, κάτι μου λέει πως καλό είναι να διασκεδάσουμε όσο μπορούμε τώρα, γιατί μετά μας περιμένουν φουρτούνες.

Μέσα λοιπόν σε όλα τα σουρτα φέρτα σε σπίτια φίλων αποφάσισα να φτιάξω και αυτήν την τάρτα για τη φιλενάδα μου που είναι μεγάλη λάτρης του λεμονιού. Επειδή όμως δεν είχα πολύ χρόνο δεν ακολούθησα την κλασική αγαπημένη μου Γαλλική συνταγή, αλλά ταξίδεψα πιο δυτικά, στις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα στη Φλόριντα. Εκεί φτιάχνουν παραδοσιακά μια τάρτα με βάση από Graham crackers (όπως των cheesecake) και γέμιση που χρησιμοποιεί ζαχαρούχο γάλα και τα τοπικά μοσχολέμονα (key limes) που ονομάζεται Key Lime Pie. Από επάνω γαρνίρεται με μαρέγκα, μιας και η γέμιση χρησιμοποιεί κρόκους.

Ορμώμενη λοιπόν από αυτήν την πεντανόστιμη τάρτα είπα να φτιάξω μια πιο ελληνική εκδοχή της. Στη βάση έβαλα τα δικά μας digestive μαζί με All Bran δημητριακά για να μιμηθώ τη λιγότερο γλυκιά και πιο μεστή γεύση των graham crackers. Key limes δεν έχουμε στην Ελλάδα και τα μοσχολέμονα του εμπορίου είναι ως επί το πλείστον κερωμένα, οπότε έβαλα λεμονάκι μυρωδάτο ελληνικό. Και τέλος, επειδή η μαρέγκα δεν μου αρέσει, έβρασα λίγες φέτες λεμόνι σε σιρόπι και γαρνίρισα με αυτές την τάρτα καθώς και με καβουρδισμένο φιλέ αμυγδάλου που του πάει πολύ. Η  όλη διαδικασία δεν παίρνει πάω από 40 λεπτά μαζί με το ψήσιμο και το αποτέλεσμα νομίζω πως θα σας αποζημιώσει!

Continue reading