Botrini’s: προσιτή μοριακή γαστρονομία

Πάλι για τον Μποτρίνι γράφεις; Ναι! Και όχι δεν έχουμε γίνει κολλητάρια, αλλά τη φορά που τον είδαμε στο La Pasteria, μας κάλεσε να δοκιμάσουμε και το νέο του εστιατόριο στο Χαλάνδρι, εκεί που θα δούλευαν οι τυχεροί του παιχνιδιού Botrini’s Project. Λίγο που το είδα εκνευρίστηκα, και στη θέση του θα φώναζα περισσότερο νομίζω, γιατί τα παιδιά ήταν αλλού και απορώ πώς βρήκε κάποιους να δουλέψουν γι’ αυτόν.

Anyway, την πρόσκληση την δεχτήκαμε με χαρά, γιατί και κοντά μας σχετικά είναι το εστιατόριο, και ήθελα επιτέλους να δοκιμάσω την πραγματική μαγειρική του Μποτρίνι, αυτή που τον καταξίωσε μέσα από το Etrusco.

Το εστιατόριο στεγάζεται σε ένα πανέμορφο αρχοντικό με μεγάλο κήπο (θα είναι όνειρο το καλοκαίρι), και είναι λιτά διακοσμημένο, ώστε το ντεκόρ να μην κλέβει την παράσταση από το φαγητό.

Λίγο αν κοιτάξετε τα πιάτα στο site του εστιατορίου θα καταλάβετε πως εδώ δεν έρχεσαι να φας ακριβό φιλέτο με πατάτες τηγανιτές, αλλά να δοκιμάσεις πραγματική μαγειρική υψηλών προδιαγραφών, με αρκετή όμως παιχνιδιάρικη άποψη, αφού η “μοριακή γαστρονομία” χρησιμοποιείται πολύ: χιόνι φέτας, σφαιρες αγγουριού, αφρος μαϊντανού και πάει λέγοντας. Και παρόλο που η εμφάνιση των πιάτων είναι συχνά κάπως ιδιαίτερη και μπορεί πολλούς να τους ξενίσει, η γεύση τους ήταν πραγματικά υπέροχα οικεία.

Με το καλωσόρισμα μας έφεραν ένα δίσκο-χάρτη με μικρές μπουκιές που αντιπροσώπευαν χώρες της Ευρώπης και της Μεσογείου, περίπου 6-7, κάθε μία από τις οποίες έκρυβε μέσα της μια έντονη νοστιμιά. Σκέφτηκα πως με λίγες ακόμη μπουκίτσες τέτοιες θα ήμουν πολύ χαρούμενη, αλλά είχαμε δρόμο μπροστά μας. Ο Έκτορας διάλεξε για μας τρία πρώτα πιάτα (17ευρώ έκαστο): κυβισμό σολομού , γαρίδες με κανταΐφι με ξύδι φράουλας και σφαίρες αγγουριού, και χταπόδι στο φυσικό του περιβάλλον. 

Αρχικά ο σολομός μας φάνηκε λίγο συνηθισμένος,  γιατί όσο καλή και να είναι η πρώτη ύλη (άγριος σολομός, καπνισμένος στο χέρι), το ψάρι αυτό έχει μια γεύση πολύ δικιά του. Όταν όμως αρχίσαμε να παίζουμε με συνδυασμός από τα διάφορα ζελεδάκια και μικρές σάλτσες που είχε το πιάτο, το τοπίο άλλαξε και έγινε λίαν συναρπαστικό. Πιο πετυχημένος ήταν ο συνδυασμός με μήλο και wasabi, που έκανε αναπάντεχα πράγματα στον ουρανίσκο.

Οι γαρίδες με κανταΐφι τεχνικά δεν είχε ατέλειες. Κάτι τέτοιο άλλωστε θα ήταν ανάρμοστο για ένα εστιατόριο αυτής της κλασης και η αντίστιξη της γαρίδας με το ξύδι φράουλας και με το αγγούρι ήταν ενδιφέρουσα. Στο σύνολό του όμως το πιάτο μου φάνηκε πως ήταν κάπως ασύνδετο.

Τελευταίο δοκιμάσαμε το χταπόδι στο φυσικό του περιβάλλον. Ευτυχώς, γιατί αν το τρώγαμε πρώτο θα είχε μονομιάς σβήσει τα άλλα δύο. Το “αναπλασμένο¨ πλοκάμι από χταπόδι σερβίρεται πάνω σε γυάλυνο πιάτο που θυμίζει τη θάλασσα μαζί με “άμμο”, “βότσαλα” και “αφρό”. Τα βότσαλα ήταν πατατούλες. Τα υπόλοιπα φτιαγμένα από το χταπόδι το ίδιο. Απλά τέλειο!

Τα κυρίως ήταν κι αυτά υπέροχα. Εγώ δοκίμασα τα μοσχαρίσια μάγουλα (30 ευρώ), που αποδεικνύει περίτρανα πως το μαγειρευτό φαγητό, αυτό της κατσαρόλας δηλαδή, μπορεί κάλλιστα να έχει θέση σε ένα υψηλού επιπέδου εστιατόριο. Πολυ φινετσάτο, μαλακό (σίγουρα ψημένο sous vide) και όμορφα παρουσιασμένο. Μόνο ο αφρός (μαϊντανού;) με ξένισε λίγο, γιατί δεν μου πήγαινε στη γεύση.  O Botrini μας εκμυστηρεύτηκε πως το πιάτο είναι βασισμένο σε συνταγή του πατέρα του, ο οποίος μάλιστα είναι λέει καλύτερος μάγειρας από εκείνον! Θα ήθελα να δοκιμάσω κάποτε και εκείνη την εκδοχή..

Το γεύμα μας έκλεισε με δύο γλυκά (12 ευρώ): καραμελωμένο τσουρέκι από τη χώρα των Βάσκων (torilla), με παγωτό από πικραμύγδαλο και φυτικό γάλα, και παγωτό από κατσικίσιο τυρί με με κρέμα λεμονιού και κονφί ντομάτας και παγωτό .Και τα δύο ήταν υπέροχα, αλλά το τσουρέκι πραγματικά άπαιχτο!

Η Μαρία Κατσούλη, μια πολύ επιβλητική φυσιογνωμία με μεγάλη πείρα, είναι πλέον υπέυθυνη οινοχόος στο Botrini’s και μας έφερε τη λίστα στο τραπέζι με ipad παρακαλώ. Πολύ τρέντυ. Διαλέξαμε την εμφιάλωση που έχει κάνει ο Botrini μαζί με τους αμπελώνες Αντωνόπουλου, ένα μίγμα Λαγόρθι-Μοσχοφίλερο πολύ δροσερό, αρωματικό και με ενδιαφέρουσα μεταλλικότητα (16 ευρώ). Το σέρβις τέλος ήταν πάρα πολύ και καλό, φιλικό, επαγγελματικό και γρήγορο.

Δυστυχώς ο κατάλογος που υπάρχει αυτή τη στιγμή on line δεν είναι ενημερωμένος, αλλά μπορώ να σας πω με βεβαιότητα πως υπάρχει μενού τριών πιάτων με μισή φιάλη κρασί (από το house wine) στα 40 ευρώ και καλές επιλογές για κάθε πιάτο, σε μιά προσπάθεια η γαστρονομία να γίνει πιο προσιτή. Δίπλα μας καθόντουσαν δύο νέα παιδιά, ήταν δεν ήταν είκοσι χρονών,  που απολάμβαναν  νωχελικά την όλη εμπειρία, ενώ το εστιατόριο ήταν γεμάτο Τετάρτη βράδυ με champions league στην τηλεόραση. Υπάρχει επίσης και menu degustation 7 πιάτων με 65 ευρώ (χωρίς κρασί).

Είμαι σίγουρη πως θέλετε διακαώς να με ρωτήσετε αν θα πλήρωνα να πάω στο Botrini’s. Θα σας πω “ναι” με απόλυτη σιγουριά. Γιατί είχε καιρό το φαγητό να με εξιτάρει όχι μόνο γευστικά, αλλά και πνευματικά. Σίγουρα δεν είναι η επιλογή για κάθε σαββατοκύριακο. Αλλά να σας πω την αλήθεια προτιμώ να μην πάω τρεις φορές σε μια ταβέρνα και να πάω μία στον Μποτρίνι. Η τελική βέβαια απόφαση είναι δική σας!

ΙΝΦΟ: Botrini’s, Βσιλέως Γεωργίου Β’ 24β, Χαλάνδρι, τηλ. 210 6857323-4



8 comments

  1. Ο Μποτρίνι άφησε τις κατσαρόλες και έκανε σκληρό ριάλιτι. Αν εβλεπες τον εφιάλτη και το project, μετά από 2 επισόδια φαινόταν ξεκάθαρα.

    Τώρα, το εστιατόριο με αφρούς και ipad μου κάνει κάπως ντεμοντέ, και σίγουρα εκτός κλίματος.

    Καλό βράδυ σε όλους

    • Μα για να είσαι στη μόδα πρέπει να είσαι ντεμοντέ έλεγε η Coco Chanel! Είναι αλήθεια πως η παγκόσμια τάση πλέον στη γαστρονομία είναι πιο “φυσική” (βλέπε Noma).

  2. Θα προτιμούσα να μας γραψεις κάτι άλλο (μια από τις ωραίες σου συνταγές), παρά για το ακριβό εστιατόριo μιας τηλεπερσόνας…(sorry)
    ΙΜΗΟ
    D.

    • Βασικά έφαγα καλά και ήθελα να το μοιραστώ με τον κόσμο. Επίσης, το γεγονός πως ο Μποτρίνι έκανε κακή τηλεόραση δεν σημαίνει πως δεν είναι καλός σεφ. Άλλωστε πρώτα καταξιώθηκε ως σεφ και μετά έγινε τηλεπερσόνα.

  3. Το φαγητό είναι εξαιρετικό, προσωπικά πιστεύω ότι είναι το καλύτερο εστιατόριο στην Αθήνα, το προτιμώ από ακομα κ απο την σπονδή, αλλά βάβαια αυτό είναι προσωπική άποψη.

    • Μια τελευταία συμβουλή: Οργανώστε μια παρέα τριών, τεσσάρων ατόμων που δεν έχει αναστολές να δοκιμάσει ο ένας από τα πιάτα των άλλων και παραγγείλετε σχεδόν το μισό κατάλογο. Υπό έναν όρο: Να ξέρετε από καλό φαγητό και να είστε απαλλαγμένοι από προκατάληψη απέναντι στο πρόσωπο του σεφ. Ομολογώ ότι και εγώ ο ίδιος ήμουν μπερδεμένος με την πολυπραγμοσύνη του κ. Μποτρίνι, φαίνεται όμως ότι έχουμε να κάνουμε απλά με ένα προικισμένο και δουλευταρά σεφ πρώτης γραμμής.Θα φύγετε ελαφρύτεροι κατά 40 ευρώ το άτομο, αλλά και πλήρως ικανοποιημένοι από τη γευστική εμπειρία.πρεπει καποτε σε αυτη την χωρα να σεβομαστε της καλες προσπαθειες .Η καλοπροαίρετη κριτική κάνει τους ανθρώπους καλύτερους! Η κακοπροαίρετη εμποδίζει την εξέλιξή μας!!!

      Υ.Γ. Ευτυχώς που η παρέα μου συμφωνεί μαζί μου!!!!

      • Συμφωνώ μαζί σου απόλυτα. Άλλωστε ο σεφ δεν είναι ένα πρόσωπο που πρέπει να είναι αρεστό. Είναι κάποιος που πρέπεπι να ξέρει να δημιουργεί πιάτα, να οργανώνει το μενού και να διοικεί μία κουζίνα. Είτε είναι τηλεπερσόνα είτε όχι, αν τα καταφέρνει αυτό είναι το ζητούμενο. Ο Μποτρίνι τα καταφέρνει και με το παραπάνω και είναι και μερακλής σε πολλα επίπεδα. Φτιάχνει π.χ. δικά του αλλάντικά/

  4. Είχα πάει στο εστιατόριο του στη Θεσσαλονίκη πριν δύο χρόνια, ήταν το κάτι άλλο, και άλλοι μαγειρεύουν καλά αλλά αυτός έχει κάτι φανταστικές ιδέες

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s