Οινοφιλόφιλοι και άλλες ιστορίες

oinofiloi-001web

Τον τελευταίο καιρό έχουν γίνει δύο μεγάλες εκθέσεις οινοπαραγωγών στην Αθήνα: τα Βοροινα, με τους παραγωγούς της Βορείου Ελλάδος (πολλούς από αυτούς τουλάχιστον), και η Oinotelia η οποία τελειώνει σήμερα, με διάφορους παραγωγούς και εισαγωγείς από όλη την Ελλάδα.

Στα Βοροινά είχα την ατυχία να πάω την ώρα των δημοσιογράφων και επαγγελματιών, δηλαδή το πρωί, γιατί το απόγευμα δεν μπορούσα. Ένα σας λέω: δεν το ξανακάνω ποτέ! Καλέ τί ψύχρα είναι αυτή και τί παγωμάρα! Στην τσίτα οι οινοπαραγωγοί μήπως και ο κύριος τάδε γράψει άσχημα για τα κρασιά τους, ή μήπως ο μεγαλο-καβίστας δεν παραγγείλει τα 500 κιβώτια που είχε υποσχεθεί στο τηλέφωνο.  Άλλοι μας κοίταζαν με μισό χαμόγελο όταν τους λέγαμε πως είμαστε οινόφιλοι, σε στυλ “τί μας λες τώρα ρε φίλε, εδώ εμείς καιγόμαστε” και άλλοι με ανακούφιση που έβλεπαν και κάποιους που απλά αγαπούν το κρασί. Αυτούς με τον Μ. τους λέμε  χαϊδευτικά οινοφιλόφιλους (αφού αγαπούν τους οινόφιλους…).

Στην Οινοτέλεια πάλι δεν υπήρξε διαχωρισμός κοινού, και είδα πολλούς επαγγελματίες που είχαν έρθει. Ε, λοιπόν έτσι έχει σίγουρα πιο πλάκα, είναι πολύ ροκ η κατάσταση, ειδικά όταν η χοντρή κυρία με τη γούνα σε σπρωχνει στο σταντ Σαντορινιού παραγωγού  ζητώντας “λίγο κόκκινο”,  ή εκεί που προσπαθείς να απολαύσεις τα αρώματα ενός Pinot Noir, ξαφνικά η μύτη σου δέχεται επίθεση από κάποια κολώνια, με την οποία ο ευγενής νεαρός δίπλα σου έχει στην κυριολεξία “λουστεί”. Αλλά εκεί σίγουρα φαίνονται οι “οινοφιλόφιλοι”, που για ώρες σερβίρουν τις ατελείωτες ουρές κόσμου, που έχουν την υπομονή να σου εξηγήσουν για πολλοστή φορά πώς έχει φτιαχτεί το κρασί τους, και που κάνουν καλά το πολύ άχαρο αυτό κομμάτι που λέγεται μάρκετινγκ.

Είχα επίσης την τύχη να γνωρίσω στην Οινοτέλεια ένα αγαπημένο μου Αλσατό παραγωγό, τον Blanck, ο οποίος  μου σερβίρισε τη γκάμα κρασιών που είχε για την έκθεση. Δήλωσε μάλιστα πως χαίρεται πολύ να γνωρίζει ανθρώπους που αγαπούν το κρασί, γιατί αυτοί είναι εκείνοι που το στηρίζουν. Μήπως να τα βλέπουμε και εμείς αυτά; Αλλά, να μου πείτε,  τί ξέρουν τώρα οι κουτόφραγκοι; 🙂

2 comments

  1. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και εδώ πάνω. Ειδικά αυτό με την κωλόνια και τα πούρα… Χάλια.
    Μια φορά πήγα με συναδέλφους και αναλοθήκαμε σε pr χαιρετούρες. Από τότε πάω μόνος μου σε 2 επισκέψεις. Μια για λευκά , μια για κόκκινα.
    Και τι αστείο. Το οινοφυλόφιλος το λέω και εγώ. Υπάρχει και ο οινοφιλλοφιλόφιλος( δύο οινόφιλοι που αγαπούν το ίδιο είδος κρασιού)
    Φιλιά!

  2. Εγώ λέω πάλι καλά που προσέχουν το θέμα του τσιγάρου μέσα στην αίθουσα, μέχρι να φτάσουμε στην κολώνια έχουμε πολύ δρόμο! 🙂

    Πάντως υπάρχουν και Έλληνες παραγωγοί που πάνε σε τέτοιες εκθέσεις και στήνονται να σερβίρουν. Έχω πετύχει κατά καιρούς Μπαμπατζίμ, Σκούρα και άλλους, με πρώτο και πάντοτε σχεδόν παρόντα τον Τσέλεπο (με το χαρακτηριστικό μαύρο ζιβάγκο).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s