Μεσπιλέα

Το Σαββατιάτικο ζεστό βράδυ που μας πέρασε αποφασίσαμε να το περάσουμε στο Γκάζι, αφού πρώτα κάναμε μια μικρή βόλτα στην “καλοκαιρινή” Αθήνα. Δοκιμάσαμε λοιπόν την τύχη μας στο εστιατόριο με το περίεργο όνομα που όλοι δυσκολεύονται να το θυμηθούν, το “Μεσπιλέα” (που σημαίνει μουσμουλιά ). Βρίσκεται στο δρόμο του Mamaca’s (την Περσεφόνης) και είναι διακοσμημένο με ξύλινα τραπέζια και πολύ ζεστά χρώματα. Σε γενικές γραμμές είναι ένα καλαίσθητο μέρος που καλύπτει δύο ορόφους και για το καλοκαίρι ετοιμάζεται ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ταράτσα με θέα.

Το πρώτο θετικό στοιχείο που φανερώνει πως το μέρος σέβεται τον πελάτη ήταν πως για πρώτη φορά μας ρώτησαν εάν θέλουμε νερό βρύσης ή εμφιαλωμένο. Για τις παραγγελίες έχουν το αυτόματο μηχανάκι χειρός (δεν ξέρω πως λέγεται επισήμως) που εξασφαλίζει γρήγορο και αποτελεσματικό σέρβις και λιγότερα λάθη στον τελικό λογαριασμό.

Ο κατάλογος κινείται σε νεο-παραδοσιακό ύφος με αρκετές επιλογές (και σούπες, σπάνιο σε ελληνικό εστιατόριο), ενώ η λίστα κρασιών είναι περιορισμένη μεν, αλλά έχει μπουκάλια από 14 ευρώ. Εμείς επιλέξαμε το δροσερότατο ροζέ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΧΩΡΑ του Χατζημιχάλη στα 17 ευρώ.

Επειδή θέλαμε να δοκιμάσουμε διάφορες νοστιμιές αποφασίσαμε να πάρουμε μόνο ένα κυρίως οι δυό μας και αποδείχθηκε σοφή επιλογή γιατί οι μερίδες, ειδικά στα πρώτα πιάτα, είναι πλούσιες. Ξεκινήσαμε με μια σαλάτα με μαρούλι, παντζάρι, καρύδι και σάλτσα μουστάρδας που δεν ήταν κακή αλλά θύμιζε λίγο σπιτική σαλάτα (όλα φύρδην μείγδην χωρίς πολλή συνοχή) και μια φάβα με ψημένο φύλλο με σάλτσα ντομάτας που ήταν βελούδινη και νόστιμη, αλλά τις έλειπε το λεμόνι. Τα δύο αυτά πιάτα ήρθαν σε ένα πολύ εντυπωσιακό τριώροφο “στήριγμα” φτιαγμένο από χοντρό μαύρο μέταλλο που γλίτωνε χώρο στο μικρό τετράγωνο τραπέζι, αλλά εμπόδιζε λίγο την οπτική επαφή με τον συνδαιτυμόνα μου που καθόταν απέναντι.

Το γεύμα συνεχίστηκε με νοστιμότατα κεφτεδάκια σε τραγανή κρούστα με μέλι και σουσάμι και με ένα εξίσου “μελωμένο” κρέας στο χουνχιάρ μπεγεντί (κοκκινιστό μοσχαράκι με πουρέ μελιτζάνας). Στο τέλος έφτασε και το πιο μερακλίδικο πιάτο: η καπνιστή πέστροφα. Δύο μεγάλα στρουμπουλά κομμάτια πέστροφας, ολόκληρο το ψάρι ουσιαστικά, που το καπνίζουν στο εστιατόριο. Δεν έχει καμία σχέση η γεύση του με τη συσκευασμένη πέστροφα, αφού είναι ελάχιστα αλμυρή με τρυφερή σάρκα και λεπτή γεύση καπνού. Ρωτήστε και τί άλλο έχουν εκείνη την ημέρα σε καπνιστό (σολομό, χοιρινό ή κοτόπουλο) , αξίζει τον κόπο.

Θα ξαναπώ για το ψωμί, που ήταν το γνωστό άσπρο κατεψυγμένο λαστιχωτό ψωμάκι, που δεν ταίριαζε καθόλου στο ύφος του εστιατορίου. Ίσως θα έπρεπε να βρούνε έναν φούρνο με ωραίο ζυμωτό ψωμί (π.χ. ο Δήμου στην Πουλοπούλου) και να το προμηθεύονται από κει.

Γλυκό δεν φάγαμε, γιατί είχαμε χορτάσει, αλλά έχει επιλογές για όλα τα γούστα από τα πιο παραδοσιακά μέχρι τα πιο μοντέρνα.

Για όλα αυτά με το κρασί πληρώσαμε 30 ευρώ το άτομο και νομίζω πως για μεγαλύτερη παρέα η τιμή ίσως και να πέφτει χαμηλότερα. Το σέρβις ήταν γρήγορο και αποτελεσματικό, παρόλο που ήταν Σάββατο και το μαγαζί ήταν πολύ γεμάτο.

Η Μεσπιλέα είναι μια καλή λύση στο “Γκαζοχώρι” με νόστιμο ελληνικό φαγητό, ωραία ατμόσφαιρα, και καλές τιμές. Συνδυάζει την έξοδο με την γευστική απόλαυση και ελπίζω να συνεχίσει έτσι και να μην δούμε δραματική αύξηση των τιμών της με αντίστοιχή πτώση της ποιότητας, φαινόμενο πλέον συνηθισμένο στο γευστικό τοπίο της χώρας.

ΙΝΦΟ: Μεσπιλέα, Περσεφόνης 59, Γκάζι, τηλ. 213-01 47 490.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s