Two recipes for fragrant Christmas biscuits (cookies) / Δύο συνταγές για αρωματικά χριστουγεννιάτικα μπισκότα

I love the way our house smells when there is something baking in the oven, especially when that something is spicy and sweet, like the biscuits I am sharing with you today. This year I decided to do something more “foreign” on top of the traditional Greek Christmas sweets (a.k.a. melomakarona and kourabiethes), to give as presents and to decorate the tree with. I think that home made gifts will gradually become more common in Greece, due to the economic recession and they are such good ways of spending some quality time with your kids.

The two recipes I used here are both children friendly in the sense that they are not overly sticky and the cut biscuits hold their shape well when transferred to the baking sheets (in contrast to this recipe for example). They are also delicious to munch on, as I discovered when my prissy little girl devoured quite a few of them once they cooled down a bit.

The first one is a classic sugar biscuit which has a bit of cream cheese in the dough to make it more pliable and you can find it here. I made them into vanilla sugar biscuits, but you can use any type of flavouring you can think of.

The second one is an English gingerbread made in a more traditional way, using a hot mix in which the flour is then stirred in. The recipe belongs to one of my favourite cake decorators, Peggy Porschen, and you can find the recipe here. I used orange juice instead of the water, but I don’t think it made such a huge difference, as the spices are really strong.

In the next post I will share some ideas about decorating and presenting those lovely biscuits. In the meantime, start baking!

Note: since both recipes are quite common outside of Greece, and you are after something more unusual to give to your loved ones, why don’t you try kalorizika (Cretan biscuits with olive oil), or syrupy semolina and butter biscuits (seker pare).

———

Δεν υπάρχει νομίζω πιο ωραία μυρωδιά από κάτι που ψήνεται στο φούρνο, ειδικά αν αυτό το κάτι είναι γλυκό και γεμάτο μπαχαρικά, όπως τα μπισκοτάκια που έχω να μοιραστώ μαζί σας σήμερα. Και επειδή οι μέρες των Χριστουγέννων πλησιάζουν ολοταχώς και τα πορτοφόλια μας αδειάζουν καθημερινά, προτείνω να κρεμάσετε στο δέντρο σας ή να χαρίσετε ως δώρα υπέροχα, νόστιμα και όμορφα χειροποίητα μπισκότα που θα έχετε φτιάξει εσείς οι ίδιοι.

Δύο θα είναι οι συνταγές που θα σας δώσω, και οι δύο πάρα πολύ νόστιμες και εύκολες στην παρασκευή.  Η πρώτη είναι τα κλασικά sugar biscuits, η συνταγή των οποίων μοιάζει πολύ με την βάση τάρτας , και μπορούν να γίνουν σε άπειρες παραλλαγές γεύσης. Συνταγές γι’α αυτά τα μπισκότα υπάρχουν πολλές (όπως και αυτή η δικιά μου), αλλά οι περισσότερες έχουν δυσκολία στο άνοιγμα. Αυτή που σας δίνω έχει την ιδιαιτερότητα να έχει λίγο τυρί κρέμα, που κάνει τη ζύμη πιο εύπλαστη και κυρίως λιγότερο κολλώδη. Έτσι μπορείτε κάλλιστα να την χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε μπισκότα με τα παιδιά σας, αν έχετε. Διατηρείται δε στο ψυγείο για μία εβδομάδα και στην κατάψυξη για 3 μήνες. Τα μπισκότα αυτά δεν γίνονται τόσο τραγανά όσο τα γαλλικά sablé ή τα σκοτσέζικα shortbread, αλλά είναι εξίσου βουτυρένια και νόστιμα και αρέσουν πολύ στα παιδιά.

Η δεύτερη συνταγή είναι για το Αγγλικό gingerbread, το οποίο κλασικά το φτιάχνουν σε σχήμα ανθρωπάκι, αλλά μπορείτε να το κάνετε σε ότι σχήμα θέλετε. Με αυτό μπορείτε επίσης να φτιάξετε το κλασικό Χριστουγεννιάτικο σπιτάκι. Η συνταγή διαφέρει από άλλες στο ότι έχει ζεστά και κρύα υλικά και δίνει ένα μετρίως μαλακό, πολύ μπαχαρένιο μπισκότο, το οποίο ψημένο διατηρείται για πολύ καιρό, χωρίς αλλοίωση της γεύσης του. Και αυτή η ζύμη ενδείκνυται για στολίδια και στα παιδιά αρέσει ιδιαιτέρως!

Παρακάτω θα βρείτε λοιπόν τις δύο αυτές συνταγές, ενώ σε επόμενο ποστ θα ακολουθήσουν ιδέες για το στόλισμα και την παρουσίαση των μπισκότων αυτών. Γρήγορα στην κουζίνα λοιπόν!

Continue reading

El Bulli Cooking in Progress στο Γαλλικο Ινστιτούτο, Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου

Καλημέρα σε όλους!

Θυμόσαστε πριν λίγο καιρό που σας είχα πει για το υπέροχο ντοκυμαντέρ Cooking in Progress σχετικά με τον Ferran Adrià και το El Bulli; Ε, λοιπόν, αν σας είχε κίνήσει το ενδιαφέρον, σας λέω ενημερωτικά πως μπορείτε να το δείτε αυτήν την Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου στις 8μμ, στο Γαλλικό Ινστιτούτο (Σίνα 31, Αθήνα), στα πλάισια του πολύ καλά οργανωμένου φεστιβάλ Cinedoc.

Τα εισιτήρια έχουν 6 ευρώ και θα τα προμηθευτείτε από τα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, αλλά και στην πόρτα του Ινστιτούτου. Με το εισητήριό σας έχετε αυτόματα 25% έκπτωση στο Π-Box, και μπαίνετε σε κλήρωση για να κερδίσετε ένα σεμινάριο μαγειρικής με τον Χριστόφορο Πέσκια.

Όσοι πιστοί προλάβετε!

 

Botrini’s

Πάλι για τον Μποτρίνι γράφεις; Ναι! Και όχι δεν έχουμε γίνει κολλητάρια, αλλά τη φορά που τον είδαμε στο La Pasteria, μας κάλεσε να δοκιμάσουμε και το νέο του εστιατόριο στο Χαλάνδρι, εκεί που θα δούλευαν οι τυχεροί του παιχνιδιού Botrini’s Project. Λίγο που το είδα εκνευρίστηκα, και στη θέση του θα φώναζα περισσότερο νομίζω, γιατί τα παιδιά ήταν αλλού και απορώ πώς βρήκε κάποιους να δουλέψουν γι’ αυτόν.

Anyway, την πρόσκληση την δεχτήκαμε με χαρά, γιατί και κοντά μας σχετικά είναι το εστιατόριο, και ήθελα επιτέλους να δοκιμάσω την πραγματική μαγειρική του Μποτρίνι, αυτή που τον καταξίωσε μέσα από το Etrusco.

Continue reading

Cook the Books: Beef stew in tomato sauce with smoked aubergine (eggplant) puree (Hünkar Beğendi)/ Μοσχαράκι κοκκινιστό με πουρέ καπνιστής μελιτζάνας (Χουνκιάρ Μπεγεντί)

Another Cook the Books, our bi-monthly reading and cooking club I am hosting together with Rachel and Deb has come to an end. Rachel thought it would be a good idea to read something about Greece, so I chose Harlot’s Sauce by Patricia V. Davis. The book is Patricia’s memoir and centres around her marriage to a Greek-American, Gregori, her moving to Greece, and the difficulties both of them brought to her life.

Continue reading

La Pasteria- το νέο μενού από τον Έκτορα Μποτρίνι

Άποψη του La Pasteria στο Μπουρνάζι

Έχω να γράψω για εστιατόριο, ούτε ξέρω πόσο καιρό. Βασικά το φαγητό έξω είναι από τα πρώτα πράγματα που μείωσα δραστικά με την κρίση και καθώς συχνα όταν τελικά τρώω έξω το μόνο που κάνω είναι να συγχίζομαι, δεν έχει νόημα να σας περνάω την ταραχή μου. Αρκετές σκοτούρες έχετε ήδη.

Οπότε γιατί να γράψω τώρα; Πρώτον γιατί με κάλεσαν επισήμως να δοκιμάσω το νέο μενού του La Pasteria και όσο να’ ναι κολακεύτηκα :-) .  Δεύτερον γιατί έφαγα καλά. Και τρίτον γιατί το Pasteria  έκανε κάτι που πρέπει να το βλέπουμε συχνότερα: μενού με 12 ευρώ!

Continue reading

Pan fried duck breast with creamed cabbage, chestnuts and caramelized pear/ Στήθος πάπιας με καραμελωμένο αχλάδι και σγουρό λάχανο με κάστανα και μπέικον


It all started with a Savoy Cabbage. I found it at the market and they are not so common in Greece, so I had to buy it. Then, I had to see what to do with it! At first, I thought it would be great to use it in a traditional Greek recipe, pork with cabbage, but I felt it wouldn’t do it justice. So I looked around the internet and found a recipe which looked very promising, by Gordon Ramsay: pan fried duck breast with creamed cabbage, chestnuts and caramelized pear. All the things I loved were in it: duck, pears, chestnuts, the combination of sweet and savoury.

The dish is relatively easy to make and both the cabbage and the pears can be made ahead. I found the cabbage to be a great accompaniment not only to duck breast, but also roast chicken and turkey. For those of you celebrating Thanksgiving this coming Thursday, I think it would be a nice addition to your holiday table.

I also loved the pears, especially their syrup. We had it drizzled over Greek yogurt and it was a match made in heaven. Really worth the effort!

We enjoyed the meal together with a Greek Pinot Noir from Northern Greece, but there are many more choices out there for your taste and budget. You need a nice wine though, so don’t get something really cheap.

———

Mπορεί να μην γράφω συχνά, αλλά σας έχω σούπερ συνταγή για σήμερα που είναι πεντανόστιμη, αλλά κάνει και φιγούρα, είναι δηλαδή τέλεια για ένα δείπνο αξιώσεων.

Η όλη ιστορία ξεκίνησε από ένα λάχανο, που το έψαχνα καιρό και το βρήκα μπροστά μου αναπάντεχα.Το σγουρό λάχανο (ή Savoy Cabbage αγγλιστί), είναι από τα πιό φίνα λάχανα που μπορεί να συναντήσει κανείς. Πιπεράτο στη γεύση ωμό, γίνεται υπέροχο μαγειρευτό. Σκέφτηκα αρχικά να κάνω χοιρινό με λάχανο που το αγαπώ πολύ, αλλά θυμήθηκα έπειτα μια συνταγή του Gordon Ramsay για το Good Food οπου το μαγείρευε με κρέμα γάλακτος, μπέϊκον και κάστανα και το σερβίριζε με στήθος πάπιας και ένα καραμελωμένο αχλάδι. Ακούγεται καλό ε; Που να το φάτε κιόλας!

Στήθος πάπιας συσκευασμένο θα βρείτε στα μεγάλα σουπερμάρκετ, ειδικά τώρα που έρχονται γιορτές. Εγώ αγόρασα φιλέτα από πάπια Barbary, ενός είδους που έχει πολύ νόστιμο κρέας, και το κάθε στήθος ήταν περίπου 350γρ. Το ψήσιμο των φιλέτων είναι παιχνιδάκι, και θα έχετε τέλειο αποτέλεσμα αν ακολουθήσετετ τις οδηγίες. Γενικά καλό είναι να μην τα ψήσετε πολύ, ώστε να μείνουν ελαφρώς ροζ μέσα και να είναι τρυφερά. Το μόνο πρόβλημα είναι πως πρέπει να τα φτιάξετε επιτόπου και κάνουν λίγο την κουζίνα χάλια (λόγω του λίπους που τσιτσιρίζει), οπότε μην οργανώσετε κανένα τεράστιο δείπνο. Άλλωστε η συνταγή είναι για 2.

Το λάχανο με το μπέϊκον και τα κάστανα είναι τέλειο συνοδευτικό τόσο σε ψητό κοτόπουλο όσο και σε γαλοπούλα και γίνεται επιυχώς και από την προηγουμένη. Ακόμη και να δεν φτιάξετε την πάπια σας προτείνω να το δοκιμάσετε. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κοινό λευκό λάχανο, αλλά προπαθήστε να το κόψετε όσο πιο λεπτό γίνεται.

Τέλος, το καραμελωμένο αχλάδι είναι όλα τα λεφτά. Η καραμέλα θέλει προσοχή γιατί καίγεται αμέσως, αλλά πάει το πιάτο σε άλλη διάσταση. Όση περισσέψει, αραιώστε τη με λίγο νεράκι να γίνει σιρόπι και σερβίρετέ τη πάνω σε γιαούρτι για να δείτε πόσο υπέροχο μπορεί να είναι κάτι εντελώς απλό. Αν θέλετε να παραλείψετε το αχλάδι, μπορείτε να αντικαταστήσετε τη γλύκα του με κάποιο τσάτνεϊ.

Το πιάτο αυτό ζητά απεγνωσμένα ένα καλό κρασί. Εμείς το απολαύσαμε με ένα Pinot Noir του βορειοελλαδίτικου αμπελώνα, αφού η ποικιλία ταιριάζει πολύ όμορφα με την πάπια. Αν το πορτοφόλι σας αντέχει, προτιμήστε μια Βουργουνδία.

Continue reading

Crunchy salad with fennel, radish and orange/ Τραγανή σαλάτα με μαραθόριζα, ραπανάκι και πορτοκάλι

After such a long “vacation” from the blog, I am sure you expected a more complicated recipe. But the one I am giving you today is not. “You made a salad”  is a Greek expression which means “you really messed things up”. Since that expression sums up our political situation perfectly, I decided to post a salad recipe which is definitely not as bad as things are in Greece nowadays. It is actually really really good.

Full of crunch and nicely balanced contrasting flavours, I guarantee that insalata Amalfitana  will brighten up any dreary winter lunch or dinner. The recipe comes from Jamie’s Italy, one of Oliver’s best cookbooks, and the only effort it requires is slicing up the vegetables. This can be done in an instant, especially if you own a mandolin or a mixer/food processor with a slicing attachment.Jamie Oliver suggests you add some ice cubes to the salad to make it even crunchier. I know it might sound weird but it does work, so don’t skip that part.

I think this salad would be a great accompaniment to roast fish or meat, especially pork, and although it loses its crispiness, you can definitely enjoy it the next day as well.


Eμ τόσο καιρό που είχα να γράψω, είμαι σίγουρη πως θα περιμένατε κάτι πιο αβανταδόρικο για συνταγή. Επειδή όμως στα πολιτικά “τα κάναμε σαλάτα”, είπα να μοιραστώ μαζί σας μια νοστιμότατη σαλατίτσα, τραγανή και ενδιαφέρουσα, που θα φωτίσει γευστικά τα χειμωνιάτικα γεύματα με την ιδιαιτερότητα της γεύσης και της υφής της.

Η συνταγή είναι του Jamie Oliver, από ένα από τα καλύτερα βιβλία του το Jamie’s Italy, και η μόνη πραγματική δυσκολία που έχει είναι το λεπτόκομμα των λαχανικών. Αυτό βέβαια γίνεται παιχνιδάκι αν έχετε ένα μαντολίνο ή πολυκόφτη λαχανικών στο μούλτι ή μίξερ σας.

Ο Jamie προτείνει να ρίξετε και λίγα παγάκια μέσα στη σαλάτα πριν τη σερβίρετε για να γίνουν τα λαχανικά ακόμη πιο τραγανά. Μην παραλείψετε λοιπόν αυτό το βήμα, όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, γιατί κάνει ουσιαστική διαφορά στην υφη της σαλάτας.

Η σαλατούλα αυτή ταιριάζει πολύ με ψητό ψάρι ή κρές, κυριως χοιρινό και τρώγεται ευχάριστα και την επομένη ως πιο μαριοναρισμένη, αφού θα έχει χάσει πια την τραγανή υφή της.

Continue reading