Greek brioche (tsoureki) with olive oil, orange and cardamom/ Τσουρέκι με ελαιόλαδο, πορτοκάλι και κάρδαμο

So, the precious post was in Greek and  you won’t know that I just started writing in a new magazine specializing in sweets, called “Sweet Secrets” that came out on Wednesday, April 4th. This was one of the reasons that kept me away from the blog, as I tried and tested all the recipes I sent to the magazine. I think that one of the most important features of the publication is that there are two more Greek bloggers writing for the magazine, which is, as far as I know, a first for Greek standards. It is great to see that we (bloggers) are gradually being recognized as an important part of the food writing culture.

The firs issue was an Easter one of course, as our Easter is next week, April 15th, and there was a special on the Greek traditional brioche, called “tsoureki”. My recipe for olive oil, orange and cardamom tsoureki was not included, but it was a great success and I thought it would be great to publish it in the blog. I was actually quite surprised on how much my mother liked it, although she was very skeptical about the flavour combination and she has been asking for it ever since and so has my mother-in-law who is Finnish and cardamom is a traditional spice there for these kinds of sweet breads.

In this recipe I tried to bring together Greece (olive oil, orange) and Finland (cardamom) and I think I have succeeded to some extend. In any case the final result was a fragrant, supple and not overly sweet tsoureki that is relatively easy to make and keeps well for two-three days. Once stale, you can always toast it and spread it with Nutella, make a bread pudding, or a trifle.

—–

Το πρώτο τεύχος από τα Γλυκά Μυστικά, έχει βέβαια εκτενές αφιέρωμα στα Πασχαλινά τσουρέκια, με πολλές διαφορετικές συνταγές, αλλά και την διάσημη συνταγή της Βίκυς με εικονογράφιση βήμα-βήμα. εγώ είχα στείλει ένα νόστιμο τσουρέκι με ελαιόλαδο, πορτοκάλι και κάρδαμο, που τελικά δεν συμπεριλήφθηκε, οπότε είπα να την μοιραστώ μαζί σας, γιατί είχε μεγάλη επιτυχία.

Σκοπός μου ήταν να φέρω κοντά την ελληνική (ελαιόλαδο, πορτοκάλι) και την Φινλανδική (κάρδαμο) παράδοση ( η πεθερά μου είναι Φινλανδέζα και εκεί χρησιμοποιύν πολύ το κάρδαμο στα τσουρέκια τους), αλλά και να δώσω μια πιο υγιεινή εναλλακτική στο κλασικό τσουρέκι. Το τελικό αποτέλεσμα ενθουσίασε τις δυο μαμάδες, παρόλο που η δικιά μου ήταν πολύ σκεπτική πριν το δοκιμάσει ( και τώρα μου το ζητάει συνέχεια). Αν έχετε μίξερ με γάντζο και το ζυμώσετε καλά, το τσουρεκάκι θα κάνει και τις κλασικές ίνες, ενώ διατηρείται καλά για 2-3 ημέρες.

Όταν ξεραθεί, μην το πετάξετε: μπορείτε να το ψήσετε και να το αλείψετε με πραλίνα φουντουκιού (Μερέντα-Nutella), να φτιάξετε trifle (αντικαταστήσετε το κέικ της συνταγής με τσουρέκι) ή πουτίγκα.

Continue reading

Almond and orange cake/ Κέικ με αμύγδαλο και πορτοκάλι

So 2012 is here and I haven’t even noticed! The holidays came and went so quickly, spent with family and friends, around dinner tables laden with tasty food. Now that the tree has been finally put away and our home has returned to its normal self, I can finally return to the leisurely rhythms of post-holiday life. 

The first recipe for this year is – surprise!- a cake, an almond and orange cake to be exact. The combination is not an unknown one, but the recipe comes with a pedigree, that of famous and Michelin starred chef, Michel Roux Jr. I found that it had a beautiful texture and particularly loved the syrup, made from the orange’s juice, which keeps the cake moist for long. That way you can eat a small slice every day and not have to worry about finishing the cake all at once!

I omitted the marmalade and toasted almond slivers, not out of choice, but because I didn’t have any. I am sure the cake will not taste so much better if you use them, but it  will definitely look better.

Happy Baking!

——–

Ο νέος χρόνος έχει μπει για τα καλά και ούτε που το κατάλαβα! Οι γιορτές περάσανε πάρα πολύ γρήγορα, οικογενειακά και ευχάριστα και τώρα ο κάθε κατεργάρης πάλι στον πάγκο του. Καιρός ήταν λοιπόν να ανεβάσω και κανένα ποστ, γιατί παρακάτσαμε… :-)

Για τη νέα χρονιά σας έχω μια συνταγή για κέικ, του διάσημου και βραβευμένου με δύο αστέρια Michelin (για το εστιατόριο  Le Gavroche στο Λονδίνο) Michel Roux Jr. Μην ανησυχείτε όμως: αυτό δεν σημαίνει πως είναι και δύσκολη! Αν και μπορεί να θυμίζει λίγο την κλασική βασιλόπιτα αφού έχει πορτοκάλι, τη θέση του αλευριού την πάιρνει το τριμμένο αμύγδαλο, δίνοντας υπέροχη γεύση και υφή στο απλό αυτό κέικ.

Το πιο ωραίο αυτής της συνταγής είναι το σιροπάκι που φτιάχνεται από το χυμό του πορτοκαλιού και όχι μόνο νοστιμεύει το κέικ, αλλά το διατηρεί και φρέσκο για περισσότερες ημέρες, οπότε μπορείτε να απολαμβάνετε από λίγο κάθε φορά!

Βασικά μπορείτε κάλλιστα να χρησιμοποιήσετε τη συνταγή για βασιλόπιτα λίγο διαφορετική, γράφοντας το έτος με το καβουρδισμένο φιλέ αμυγδάλου. Δεν πειράζει να αλλάζουμε και λίγο ε;

Continue reading

Ιδέες διακόσμησης και παρουσίασης για Χριστουγεννιάτικα μπισκότα και κάθε λογίς δώρα

Δεν είχα αποφασίσει μέχρι τώρα τί θα περιέχει αυτό το ποστ, αλλά θα είναι μεγαλούτσικο.  Βασικά θα μοιραστώ μαζί σας μερικές ιδέες διακόσμησης των μπισκότων καθώς και συσκευασίας. Ειδικά το δεύτερο το θεωρώ πολύ σημαντικό τώρα στις γιορτές, γιατί κατά τη γνώμη μου ο τρόπος παρουσίασης των δώρων είναι λειψός: η σακουλίτσα του καταστήματος με μια κορδέλα και τέρμα. Ξέρετε στην Ελλάδα πάσχουμε πολύ στον τομέα των crafts, δηλαδή της χειροτεχνίας, κάτι που οι ξένοι μαθαίνουν από νωρίς στο σχολείο. Τα περισσότερα δε μαγαζιά στο εξωτερικό δεν κάνουν αμπαλάζ, οπότε πρέπει να ασχοληθείς μετά εσύ. Τα τελευταία χρόνια το ύφος αυτό έχει περάσει στην διακόσμηση και έχει γίνει παγκόσμια τάση. Και αν κάνετε τον κόπο να δείτε μερικά από τα sites που σας προτείνω, θα καταλάβετε πόσα πράγματα μπορεί να κάνει κανείς μόνος του πολύ καλύτερα!

Παρακάτω λοιπόν θα βρείτε τους πέντε βασικούς τρόπους διακόσμησης για τα μπισκότα σας, καθώς και ένα μικρό οδηγό βήμα βήμα για τη συσκευασία τους!

Καλές Γιορτές!

Continue reading

Two recipes for fragrant Christmas biscuits (cookies) / Δύο συνταγές για αρωματικά χριστουγεννιάτικα μπισκότα

I love the way our house smells when there is something baking in the oven, especially when that something is spicy and sweet, like the biscuits I am sharing with you today. This year I decided to do something more “foreign” on top of the traditional Greek Christmas sweets (a.k.a. melomakarona and kourabiethes), to give as presents and to decorate the tree with. I think that home made gifts will gradually become more common in Greece, due to the economic recession and they are such good ways of spending some quality time with your kids.

The two recipes I used here are both children friendly in the sense that they are not overly sticky and the cut biscuits hold their shape well when transferred to the baking sheets (in contrast to this recipe for example). They are also delicious to munch on, as I discovered when my prissy little girl devoured quite a few of them once they cooled down a bit.

The first one is a classic sugar biscuit which has a bit of cream cheese in the dough to make it more pliable and you can find it here. I made them into vanilla sugar biscuits, but you can use any type of flavouring you can think of.

The second one is an English gingerbread made in a more traditional way, using a hot mix in which the flour is then stirred in. The recipe belongs to one of my favourite cake decorators, Peggy Porschen, and you can find the recipe here. I used orange juice instead of the water, but I don’t think it made such a huge difference, as the spices are really strong.

In the next post I will share some ideas about decorating and presenting those lovely biscuits. In the meantime, start baking!

Note: since both recipes are quite common outside of Greece, and you are after something more unusual to give to your loved ones, why don’t you try kalorizika (Cretan biscuits with olive oil), or syrupy semolina and butter biscuits (seker pare).

———

Δεν υπάρχει νομίζω πιο ωραία μυρωδιά από κάτι που ψήνεται στο φούρνο, ειδικά αν αυτό το κάτι είναι γλυκό και γεμάτο μπαχαρικά, όπως τα μπισκοτάκια που έχω να μοιραστώ μαζί σας σήμερα. Και επειδή οι μέρες των Χριστουγέννων πλησιάζουν ολοταχώς και τα πορτοφόλια μας αδειάζουν καθημερινά, προτείνω να κρεμάσετε στο δέντρο σας ή να χαρίσετε ως δώρα υπέροχα, νόστιμα και όμορφα χειροποίητα μπισκότα που θα έχετε φτιάξει εσείς οι ίδιοι.

Δύο θα είναι οι συνταγές που θα σας δώσω, και οι δύο πάρα πολύ νόστιμες και εύκολες στην παρασκευή.  Η πρώτη είναι τα κλασικά sugar biscuits, η συνταγή των οποίων μοιάζει πολύ με την βάση τάρτας , και μπορούν να γίνουν σε άπειρες παραλλαγές γεύσης. Συνταγές γι’α αυτά τα μπισκότα υπάρχουν πολλές (όπως και αυτή η δικιά μου), αλλά οι περισσότερες έχουν δυσκολία στο άνοιγμα. Αυτή που σας δίνω έχει την ιδιαιτερότητα να έχει λίγο τυρί κρέμα, που κάνει τη ζύμη πιο εύπλαστη και κυρίως λιγότερο κολλώδη. Έτσι μπορείτε κάλλιστα να την χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε μπισκότα με τα παιδιά σας, αν έχετε. Διατηρείται δε στο ψυγείο για μία εβδομάδα και στην κατάψυξη για 3 μήνες. Τα μπισκότα αυτά δεν γίνονται τόσο τραγανά όσο τα γαλλικά sablé ή τα σκοτσέζικα shortbread, αλλά είναι εξίσου βουτυρένια και νόστιμα και αρέσουν πολύ στα παιδιά.

Η δεύτερη συνταγή είναι για το Αγγλικό gingerbread, το οποίο κλασικά το φτιάχνουν σε σχήμα ανθρωπάκι, αλλά μπορείτε να το κάνετε σε ότι σχήμα θέλετε. Με αυτό μπορείτε επίσης να φτιάξετε το κλασικό Χριστουγεννιάτικο σπιτάκι. Η συνταγή διαφέρει από άλλες στο ότι έχει ζεστά και κρύα υλικά και δίνει ένα μετρίως μαλακό, πολύ μπαχαρένιο μπισκότο, το οποίο ψημένο διατηρείται για πολύ καιρό, χωρίς αλλοίωση της γεύσης του. Και αυτή η ζύμη ενδείκνυται για στολίδια και στα παιδιά αρέσει ιδιαιτέρως!

Παρακάτω θα βρείτε λοιπόν τις δύο αυτές συνταγές, ενώ σε επόμενο ποστ θα ακολουθήσουν ιδέες για το στόλισμα και την παρουσίαση των μπισκότων αυτών. Γρήγορα στην κουζίνα λοιπόν!

Continue reading

Oat and coconut biscuits (aka Anzac Biscuits)/ (εθιστικά) Μπισκότα με καρύδα και βρώμη

I am currently suffering from a dislocated shoulder, which is really frustrating, because I have to be careful and not do much with my right hand. A rather difficult task when you spend the whole day with an almost two year old. On top of that, they came from a famous tv show to interview me yesterday for the blog, so I had to prepare something easy and quick for the camera, plus the house had to be presentable. Arghhhhh….!

Anyway, I decided to make ANZAC biscuits for the Greek viewers who are not familiar with this tasty and highly addictive recipe. I came across them last year when I was looking for something to do with the rolled oats baby didn’t like, and haven’t looked back since. EVERYBODY loves them, they are a healthy snack and did I say they are dead easy?

I made a few changes to the “official” recipe: halved the sugar, used an unrefined variety and lowered the butter a little bit. I like my biscuits fat and chewy so I make 15, but you can definitely make 20 thinner ones. Just adjust the baking time accordingly. You can also add a bit of cinnamon, chopped chocolate or cranberries to make them more interesting, but I think they are perfect as is.

—–

Τις τελευταίες εβδομάδες υποφέρω από μερική εξάρθρωση στον ώμο, που σημαίνει πως δεν πρέπει να γράφω πολύ στον υπολογιστή, να σηκώνω βάρη, να μαγειρεύεω ή να κάνω οτιδήποτε κουραστικό, πράγμα δύσκολο όταν έχεις παιδί σχεδόν δύο χρονών! Και μέσα σε όλα, ήρθαν χτες από την εκπομπή της Μενεγάκη να μου πάρουν συνέντευξη και έπρεπε όχι μόνο να ετοιμάσω κάτι εύκολο να δείξω στους τηλεθεατές, αλλά και να μαζέψω το σπίτι, ώστε να είναι παρουσιάσιμο (συνήθως μοιάζει με παιδική χαρά).

Δεν ξέρω πότε θα την βγάλουν στον αέρα την συνέντευξη, αλλά σήμερα θα μοιρστώ μαζί σας την συνταγή που έφτιαξα. Πρόκειται για μπισκότα με βρώμη και καρύδα, μια συνταγή από την Αυστραλία και την Ν. Ζηλανδία, που είναι γνωστά με το όνομα ΑΝΖΑC (από τα αρχικά Australian and New Zealand Army Corps). Υπάρχει ολόκληρη ιστορία πίσω από τα μπισκότα αυτά, που υποτίθεται τα έστελναν οι γυναίκες στους στρατιώτες που πολεμούσαν στην Gallipoli  to 1915 (το τουρκικό Canakkale), αλλά η αρχική συνταγή ήταν πολύ διαφορετική.

Εγώ τα ανακάλυψα τυχαία όταν έψαχνα τί να κάνω με τόση βρώμη (το γνωστό μας κουάκερ), το οποίο είχα αγοράσει για να το τρώει η μικρή το πρωί και δεν της άρεσε. Τα μπισκότα αυτά είναι όχι μόνο εθιστικά νόστιμα και πανεύκολα στην παρασκευή, αλλά και αρκετά υγιεινά. Εμένα μου αρέσουν στρουμπουλά και λίγο μαλακά, αλλά μπορείτε να τα κάνετε και πιο λεπτά, αλλάζοντας όμως ελαφρώς το χρόνο ψησίματος. Επιδέχονται προσθήκες με άνεση, όπως ψιλοκομμένη σοκολάτα, λίγη κανέλα, σταφίδες, ή αποξηραμένα cranberries, αλλά δοκιμάστε τα πρώτα σκέτα!

Continue reading

Kamut-Vanilla pound cake: the best simple cake ever! / Κέικ βανίλιας με αλεύρι καμούτ: το πιο νόστιμο απλό κέικ που φάγατε ποτέ!

I don’t usually post on Sundays, but I got very excited with this cake and I wanted to share it with you asap. I had been looking for a good vanilla pound cake recipe for a while now. It had to be healthy enough for the baby to eat, but also tasty enough for us to enjoy and then I remembered that I had bookmarked a kamut flour pound cake in Alice Medrich’s book, Pure Dessert.

If you are not familiar with kamut, I will briefly say that it is a relatively new type of grain, related to wheat, but larger in size and it is solely organically cultivated. Kamut flour has a very interesting nutty flavour, thus adding a different dimension to the classic pound cake, it is low in gluten (but not gluten free) and high in protein while retaining all its dietary fibre. I find it in my local organic supermarket and I think it is definitely worth seeking out.

The cake had a nice grainy texture and a complicated buttery-vanilla-nut flavour, plus it made the house smell divine. It apparently stays fresh for three days, but I assure you it won’t last that long!

———

Δεν συνηθίζω να ποστάρω τις Κυριακές, αλλά το κέικ αυτό με ενθουσίασε και έπρεπε να το μοιραστώ μαζί σας. Για καιρό λοιπόν βρισκόμουν σε αναζήτηση μιας συνταγής για απλό κέικ που να μπορεί να φάει το μωρό, αλλά και να είναι και νόστιμο. Θυμήθηκα λοιπόν πως είχα σημειώσει πριν καιρό να φτιάξω μια συνταγή της Alice Medrich για κέικ βανίλιας που ως βάση έχει το αλεύρι καμούτ και σκέφτηκα πως θα ήταν μια καλή λύση.

Αν δεν ξέρετε τί είναι το καμούτ δεν πειράζει γιατί είναι ένας σπόρος σχετικά καινούριος. Η καταγωγή του είναι κάπως μυστηριώδης και παλιότερα η εταιρεία που το λάνσαρε υποστήριζε πως προέρχεται από την αρχαία Αίγυπτο (εξου και το όνομα). Οι σπόροι όμως διατηρούνται μόνο 200 χρόνια, εκτός και αν καταψυχθούν,  οπότε κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί.

Το καμούτ συγγενεύει γενετικά με το σιτάρι, αλλά γίνεται καλύτερα ανεκτό από ανθρώπους με δυσανεξία στη γλουτένη (παρότι περιέχει). Καλλιεργείται αποκλειστικά και μόνο βιολογικά, δεν έχει υποστεί γενετικές τροποποιήσεις και περιέχει υψηλότερα ποσοστά πρωτεΐνης από το σιτάρι (περ. 12-18%). Στην Ελληνική αγορά αλεύρι καμούτ θα βρείτε στα καταστήμταα με βιολογικά προϊόντα και είναι πάντοτε ολικής άλεσης. Η γεύση του είναι καταπληκτική, με νότες ξηρών καρπών και γι’ αυτό δίνει ένα τόσο νόστιμο αποτέλεσμα στο κέικ.

Γενικά το κέικ αυτό, που βασίζεται στην κλασική συνταγή του pound cake (κέικ που περιέχει ίσα μέρη ζάχαρη, αλεύρι, βούτυρο και αβγά) είναι υπέροχα βουτυρένιο, με ωραία υφή, και τρώγεται ευχάριστα τόσο για πρωϊνό, όσο και για απογευματινό σνακ. Μπορείτε να το αρωματίσετε και με λεμόνι ή πορτοκάλι, αλλά προσωπικά το προτιμώ έτσι, με γεύση βανίλιας. Πάντως αν δεν βρείτε αλεύρι καμούτ, μπορείτε να το αντικαταστήσετε με αλεύρι για όλες τις χρήσεις. Α, και ξέχασα να σας πω πως το σπίτι σας πραγματικά θα μοσχοβολάει!

Continue reading

Coconut Almond Macaroons/ Μπισκοτάκια μαρέγκας με καρύδα και αμύγδαλο

I was suddenly left with too many egg whites in the fridge. About 8 to be exact. I didn’t want to throw them away and I am not into the “egg white omelette” thing. I just find it disgusting. It was also very wet to make meringues (they become sticky and horrible in wet weather), so I started browsing through my never ending collection of recipes. I knew more or less that I wanted something more cookie-like and I had coconut in the cupboard that also needed my immediate attention.

I ended up making a type of macaroon, as french macarons are way to laboursome for a weekday afternoon. These little chewy cookies are a great treat, especially if you like coconut. They are sweet enough to satisfy your cravings, they go well with a cup coffee and they are very easy to make. If you don’t like coconut, you can substitute it with almonds. I have given you the recipe halved as I think you don’t come by 8 egg whites very often!

—-

Ξαφνικά βρέθηκα με 8 ασπράδια στο ψυγείο. Ειλικρινά δεν ξέρω πώς τα κατάφερα. Και επειδή δεν είμαι φαν της ομελέτας με ασπράδια, αλλά ούτε μαρέγκες μπορούσα να φτιάξω με τέτοια υγρασία (γίνονται κολλώδεις και καθόλου ελκυστικές) σκέφτηκα πως θα ήταν ωραίο να κάνω κάτι σε στυλ εργολάβου, ξέρετε του κάπως vintage γλυκού ζαχαροπλαστείου με αμύγδαλο και ασπράδι. Ξεφύλλισα περιοδικά και βιβλία και κατέληξα σε μια συνταγή από το νέο περιοδικό Γλυκές Ιστορίες του Στέλιου Παρλιάρου. Την άλλαξα αρκετά, αφού έβαλα καρύδα, δεν χρησιμοποίησα τη γέμιση, αλλά ούτε το κακάο, και γενικά έγινε αγνώριστη!

Αυτά τα μπισκοτάκια λοιπόν είναι πανεύκολα και λαχταριστά. Έχουν λίγο μαστιχωτή υφή από την καρύδα και τρώγονται υπέροχα με τον καφέ μας. Διατηρούνται για μια εβδομάδα τουλάχιστον μέσα σε τσίγκινο κουτί. Αν δεν αγαπάτε την καρύδα, αντικαταστήστε τη με αμύγδαλο. Στη συνταγή σας δίνω τη μισή ποσότητα ασπράδια, μιας και τα 8 είναι κάπως δύσκολο να τα βρείτε και κάνουν πάρα πολλά μπισκότα.

Continue reading