Σπιτική Λαγάνα χωρίς ζύμωμα

Χρόνια Πολλά σε όλους!

Το ξέρω πως το άργησα το ποστ αυτό, αλλά θα το ανεβάσω έτσι κι αλλιώς γιατί μπορεί να θέλετε να φτιάξετε τη λαγανίτσα αυτή και μετά την Καθαρή Δευτέρα. Λοιπόν αυτή είναι η αυθεντική συνταγη για το ψωμί χωρίς ζύμωμα, με λευκό αλεύρι από το βιβλίο “Artisan Bread in Five minutes a Day”. (μπορείτε να δείτε τη συνταγή και στο You Tube). Δίνει μια μεγάλη λαγάνα και διπλασιάζεται πολύ εύκολα αν θέλετε περισσότερες.

Καλό είναι να αφήσετε τη ζύμη να ωριμάσει στο ψυγείο τουλάχιστον 24 ώρες, ώστε να πάρει πιο περίπλοκη γεύση. Οι συγγραφείς προτείνουν μέχρι και πέντε ημέρες! Εννοείται πως μπορείτε να φτιάξετε και καρβέλι λευκό ψωμί, αφού η συνταγη είναι η ίδια. Για να κολλήσουν καλά τα σουσαμάκια, ακολούθησα την συμβουλή του Παντελή: άλειψα τη λαγάνα μου με πετιμέζι αραιωμένο με λίγο νεράκι. Πραγματικά δουλεύει!

Σημείωση: Αν θέλετε ψωμί ολικής δείτε την κλασική μου συνταγή εδώ

Continue reading

Home made aromatic mustard/ Σπιτικές αρωματικές μουστάρδες

Last Thursday at our friends’ house we had a little get together for sausages and other meats, following the Greek custom of celebrating Tsiknopempti (tsikna= smell of meat sizzling over the coals + Pempti = Thursday), the second Thursday of the carnival. Apart from the salads and potatoes, the meats were also accompanied by several aromatic mustards that our friends had brought back from Paris (of the famous Maille house). There are also Greek versions of interesting mustards with a more mediterranean feel, such as the ones produced by Kalamata based Papadimitriou (sold under the name Balsamon) for example, but the French house is much more imaginative with flavours: rose, blue cheese, mushroom, Truffles and many fruits have found their way in a jar of Maille mustard.

I had forgotten how much I like mustard with different flavours and how much this underrated condiment (at least it is in Greece) can make an ordinary piece of meat really extraordinary. And since I like to make things myself, I gathered that one can definitely take some nice blends of spices and flavours and add them to a good jar of mustard and thus enjoy at a fraction of the cost an aromatic mustard.

The right path to follow would be to make the mustard from scratch and incorporate the flavourings in the beginning, but I had no time for that, so I just bought a big tub of mustard, not too strong, but not flabby either, divided it in three batches and played around with what I had in the cupboards.

Three were the flavours I will share with you today: pink and green pepper, grape molasses (also known as petimezi) and oregano, thyme with honey. All three turned out pretty well, although not as deep as the Maille ones (obviously…), but I am happy with results especially considering the amount of effort involved!

These mustards make lovely and rather unusual gifts for friends and family, especially if you package them in pretty jars .

—–

Την προηγούμενη Πέμπτη μαζευτήκαμε στο σπίτι των φίλων μας για να τσικνίσουμε με λουκάνικα και λοιπά κρεατικά. Μαζί με τα φαγητά και τα συνοδευτικά τους υπήρχαν στο τραπέζι 3-4 νόστιμες, ιδιαίτερες μουστάρδες που οι φίλοι είχαν φέρει από την Γαλλία (του γνωστού οίκου Maille), και μου κλέψαν την καρδιά. Βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε, υπάρχουν και ελληνικές αρωματικές μουστάρδες, με πιο μεσογειακή χροιά (π.χ. του Παπαδημητρίου με το όνομα Balsamon), αλλά οι Γάλλοι είναι πού πιο ευφάνταστοι στις γεύσεις τους: μπλε τυρί, κόκκινα φρούτα του δάσους, τρούφες, ότι μπορείτε να φανταστείτε βρίσκει το δρόμο του σε ένα βαζάκι από μουστάρδα.

Δυστυχώς στην Ελλάδα η μουστάρδα δεν έχει την απαραίτητη θέση στο τραπέζι μας, πράγμα που είναι κρίμα, γιατί μπορεί να αναβαθμίσει στη στιμή το πιο απλό ψητό κρεατικό ή ψάρι, το σάντουιτς ή την σάλτσα για τη σαλάτα μας. Γι’ αυτό κι εγώ αποφάσισα να σας προτείνω έναν εύκολο και οικονομικό τρόπο να απολαύσετε αρωματική μουστάρδα στο σπίτι, με ελάχιστο κόπο.

Θα σας πως λοιπόν τι έκανα: αγόρασα μια μεγάλη συσκευασία καλής μουστάρδας, ούτε πολύ καυτερής, ούτε πολύ γλυκειάς και τη χώρισα στα τρία. Άνοιξα τα ντουλάπια μου και διάλεξα για την πρώτη πράσινο και ροζ πιπέρι, για τη δεύτερη πετιμέζι και για την τρίτη ρίγανη, θυμάρι και μέλι. Το σωστό βέβαια θα ήταν να την φτιάξουμε από την αρχή, αλλα που καιρός για τέτοια!

Και οι τρεις βγήκαν πολύ νόστιμες, αν και για του λόγου το αληθές όχι τόσο περίπλοκες όσο οι Maille. Βέβαια η σχέση κόπου-γεύσης-αποτελέσματος παραμένει πολύ καλή, και σας τις προτείνω ενεπιφύλακτα. Γίνονται δε πολύ ωραία δώρα για φίλους, αν τις συσκευάσετε σε όμορφα βαζάκια.

Continue reading

A Valentine’s cocktail/ Ένα κοκτέιλ για τους ερωτευμένους (και όχι μόνο)

This would have been my Valentine’s Day post, but after what happened in Athens last night,  I am not in the mood for love. Since most of you, however live in nice, peaceful countries, I will go on to post about it, in case it makes me feel better.

First of all you must be wondering what I have been up to. Well the only thing I can tell you is that I have been working hard and long on a new project and that means very little time spent in the kitchen doing creative things. We mainly eat what mademoiselle likes and what takes very little time to prepare, and doesn’t need much attention, so it is mainly things baked in the oven.

The view from our house yesterday morning/ Η θέα από το σπίτι μας χτες το πρωίThe oven is actually great for another thing: it keeps us warm. Temperatures have dropped (as you can see in the picture it has been snowing on and off the last few days) and the price of petrol has gone through the roof, so many people in Greece don’t turn on the heating much. We are lucky to have gas heating, but some of our friends with conventional heating systems haven’t actually turned them on all winter, which means that their houses are in the comfortable temperature of 14 oC/ 57 oF !!!

The other night, after I put the baby to sleep, I felt like something spicy and alcoholic to enjoy in front of the fireplace ( another popular way of heating: wood sales have soared lately and Athens smells like a village). I remembered a great cocktail I tried over Christmas, called Brandy Blazer: a fiery concoction of brandy, rum and spices, which is lit in front of you and then kept warm over a hot glass of water. I didn’t have any rum and I am not as adventurous as the barmen to set everything on fire, but the drinks cabinet had a 5 Star Metaxa brandy, kumquat liqueur from Corfu, and there are always cinnamon and oranges around.

Since my mixing skills are not that refined, I just shaked the ingredients with some ice and then strained the cocktail in a martini glass. I was so pleased with the result that I have made it a few times ever since. Last night we tried it with Napoleon Brandy, but I think I prefer Metaxa much better, as it has fruity and caramel-y undertones, which are absent from the French equivalent. The Kumquat liqueur is a real treat, so do try to find it, but if you cannot, just substitute with any good quality orange liqueur. Needless to say that you can also serve it alongside some good quality dark chocolate, for that something special.

———–

Αυτή είχε σχεδιαστεί ως ανάρτηση για την Ημέρα των Ερωτευμένων, αλλά μετά τα χτεσινά επεισόδια αμφιβάλλω αν κανείς από εμάς θα έχει πολύ όρεξη για έρωτες. Παρόλα αυτά θα το ανεβάσω το ποστ, γιατί ακόμη και να θέλουμε να πνίξουμε τον καημό μας, το κοκτέιλ αυτό είναι ένας ωραίος τρόπος να το κάνουμε!

Πρώτα από όλα θα αναρωτιέστε πού είμαι τόσο καιρό και δεν ποστάρω. Θα ήθελα πολύ να μπορούσα να μοιραστώ μαζί σας τους λόγους που με κρατούν μακρυά από το μπλογκ, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ. Αλλά είναι για καλό, οπότε σύντομα θα γιορτάσουμε παρέα. Το νέο μου πρότζεκτ με κρατάει και μακρυά από την δημιουργική κουζίνα, οπότε ότι μαγειρεύω είναι καθαρά διεκπεραιωτικό και βολικό, κυρίως φούρνου (να ζεσταινόμαστε κιόλας).

Τις προάλλες που έκανε και πολύ κρύο, αφού βάλαμε τη μικρή για ύπνο και καθίσαμε μπροστά στο τζάκι να ξεκουραστούμε, μου ήρθε όρεξη να πιω κάτι να χαλαρώσω. Θυμήθηκα λοιπόν ένα πολύ όμορφο κοκτέηλ που απήλαυσα τις ημέρες των γιορτών σε ελαφρώς διαφορετικές εκδοχές, το Brandy Blazer, το οποίο περιέχει μπράντυ, ρούμι, μπαχαρικά και πορτοκάλι, το ανάβουν μπροστά σου και κρατιέται ζεστό πάνω από ένα ποτήρι καυτό νερό.

Στο μπαρ μας είχε μόνο Μεταξά 5 αστέρων και ένα λικέρ κουμκουάτ από την Κέρκυρα, τα έριξα λοιπόν στο σέικερ με πάγο (δεν είμαι και τόσο έμπειρη για να ανάβω το αλκοόλ ακόμη), λίγη κανέλα και φρέσκο χυμό πορτοκάλι και μετά από λίγο κούνημα voila! ένα υπέροχο κοκτέιλ που είχε μεγάλη επιτυχία στο έτερον ήμισυ και έτσι ξαναφτιάχτηκε άλλες δύο φορές την ίδια εβδομάδα. Την τελευταία το δοκιμάσαμε και με γαλλικό μπράντυ, αλλά το Μεταξά του πήγαινε καλύτερα. Αν δεν έχετε κουμ-κουάτ μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ένα καλό λικέρ πορτοκαλιού όπως το Grand Marnier, Cointreau ή Triple Sec. Τέλος, το κοκτέιλ αυτό πίνεται ευχάριστα και συνοδεία μιας καλής σκούρας σοκολάτας.

Continue reading

Delicious portobello mushroom Spaghetti for CTB/ Σπαγγέτι με φρέσκα μανιτάρια πορτομπέλο

I love recipes. I collect them, I read them, I cook them and more often than not I tweak them! Not always of course and not when I am baking, but cooking is not an exact science and I believe that one can definitely change things around a lot to suit one’s taste/budget/season etc.. I was therefore delighted with this term’s CTB pick Outlaw Cook, by John Thorne (hosted by Rachel of Crispy Cook) who strongly believes we should not be enslaved by recipes or food writers, but try to find our own voice in cooking. Published in 1994, the book is a collection of essays mostly written for his newsletter Simple Cooking which he writes with his wife Matt (note: I thought Matt was a guy for a long time, but then I read the introduction and really laughed at my mistake :-) ) about everything from mushrooms to Martha Stewart in a way which strongly reminded me of blogging: personal, highly informative and not afraid of strong opinions.

Continue reading

Almond and orange cake/ Κέικ με αμύγδαλο και πορτοκάλι

So 2012 is here and I haven’t even noticed! The holidays came and went so quickly, spent with family and friends, around dinner tables laden with tasty food. Now that the tree has been finally put away and our home has returned to its normal self, I can finally return to the leisurely rhythms of post-holiday life. 

The first recipe for this year is – surprise!- a cake, an almond and orange cake to be exact. The combination is not an unknown one, but the recipe comes with a pedigree, that of famous and Michelin starred chef, Michel Roux Jr. I found that it had a beautiful texture and particularly loved the syrup, made from the orange’s juice, which keeps the cake moist for long. That way you can eat a small slice every day and not have to worry about finishing the cake all at once!

I omitted the marmalade and toasted almond slivers, not out of choice, but because I didn’t have any. I am sure the cake will not taste so much better if you use them, but it  will definitely look better.

Happy Baking!

——–

Ο νέος χρόνος έχει μπει για τα καλά και ούτε που το κατάλαβα! Οι γιορτές περάσανε πάρα πολύ γρήγορα, οικογενειακά και ευχάριστα και τώρα ο κάθε κατεργάρης πάλι στον πάγκο του. Καιρός ήταν λοιπόν να ανεβάσω και κανένα ποστ, γιατί παρακάτσαμε… :-)

Για τη νέα χρονιά σας έχω μια συνταγή για κέικ, του διάσημου και βραβευμένου με δύο αστέρια Michelin (για το εστιατόριο  Le Gavroche στο Λονδίνο) Michel Roux Jr. Μην ανησυχείτε όμως: αυτό δεν σημαίνει πως είναι και δύσκολη! Αν και μπορεί να θυμίζει λίγο την κλασική βασιλόπιτα αφού έχει πορτοκάλι, τη θέση του αλευριού την πάιρνει το τριμμένο αμύγδαλο, δίνοντας υπέροχη γεύση και υφή στο απλό αυτό κέικ.

Το πιο ωραίο αυτής της συνταγής είναι το σιροπάκι που φτιάχνεται από το χυμό του πορτοκαλιού και όχι μόνο νοστιμεύει το κέικ, αλλά το διατηρεί και φρέσκο για περισσότερες ημέρες, οπότε μπορείτε να απολαμβάνετε από λίγο κάθε φορά!

Βασικά μπορείτε κάλλιστα να χρησιμοποιήσετε τη συνταγή για βασιλόπιτα λίγο διαφορετική, γράφοντας το έτος με το καβουρδισμένο φιλέ αμυγδάλου. Δεν πειράζει να αλλάζουμε και λίγο ε;

Continue reading

Happy New Year! / Καλή Χρονιά

I am slightly hangover writing this, but it is always a good way to start the New Year! I hope it is a lucky and prosperous one. Oh, and if you are wondering about the cake, this is the traditional cake we cut on the 1st of January and throughout the month. You can read all about it here.

———–

Αν και ελαφρώς ξενυχτισμένη, (όπως οι περισσότεροι από εμάς) σας εύχομαι ολόψυχα καλή χρονιά, δημιουργική και νόστιμη όπως πάντα.

Αν δε, αναρωτιέστε τί βασιλόπιτα να φτιάξετε φέτος, δοκιμάστε οπωσδήποτε τη συνταγή της γιαγιάς μου!

Ιδέες διακόσμησης και παρουσίασης για Χριστουγεννιάτικα μπισκότα και κάθε λογίς δώρα

Δεν είχα αποφασίσει μέχρι τώρα τί θα περιέχει αυτό το ποστ, αλλά θα είναι μεγαλούτσικο.  Βασικά θα μοιραστώ μαζί σας μερικές ιδέες διακόσμησης των μπισκότων καθώς και συσκευασίας. Ειδικά το δεύτερο το θεωρώ πολύ σημαντικό τώρα στις γιορτές, γιατί κατά τη γνώμη μου ο τρόπος παρουσίασης των δώρων είναι λειψός: η σακουλίτσα του καταστήματος με μια κορδέλα και τέρμα. Ξέρετε στην Ελλάδα πάσχουμε πολύ στον τομέα των crafts, δηλαδή της χειροτεχνίας, κάτι που οι ξένοι μαθαίνουν από νωρίς στο σχολείο. Τα περισσότερα δε μαγαζιά στο εξωτερικό δεν κάνουν αμπαλάζ, οπότε πρέπει να ασχοληθείς μετά εσύ. Τα τελευταία χρόνια το ύφος αυτό έχει περάσει στην διακόσμηση και έχει γίνει παγκόσμια τάση. Και αν κάνετε τον κόπο να δείτε μερικά από τα sites που σας προτείνω, θα καταλάβετε πόσα πράγματα μπορεί να κάνει κανείς μόνος του πολύ καλύτερα!

Παρακάτω λοιπόν θα βρείτε τους πέντε βασικούς τρόπους διακόσμησης για τα μπισκότα σας, καθώς και ένα μικρό οδηγό βήμα βήμα για τη συσκευασία τους!

Καλές Γιορτές!

Continue reading

Two recipes for fragrant Christmas biscuits (cookies) / Δύο συνταγές για αρωματικά χριστουγεννιάτικα μπισκότα

I love the way our house smells when there is something baking in the oven, especially when that something is spicy and sweet, like the biscuits I am sharing with you today. This year I decided to do something more “foreign” on top of the traditional Greek Christmas sweets (a.k.a. melomakarona and kourabiethes), to give as presents and to decorate the tree with. I think that home made gifts will gradually become more common in Greece, due to the economic recession and they are such good ways of spending some quality time with your kids.

The two recipes I used here are both children friendly in the sense that they are not overly sticky and the cut biscuits hold their shape well when transferred to the baking sheets (in contrast to this recipe for example). They are also delicious to munch on, as I discovered when my prissy little girl devoured quite a few of them once they cooled down a bit.

The first one is a classic sugar biscuit which has a bit of cream cheese in the dough to make it more pliable and you can find it here. I made them into vanilla sugar biscuits, but you can use any type of flavouring you can think of.

The second one is an English gingerbread made in a more traditional way, using a hot mix in which the flour is then stirred in. The recipe belongs to one of my favourite cake decorators, Peggy Porschen, and you can find the recipe here. I used orange juice instead of the water, but I don’t think it made such a huge difference, as the spices are really strong.

In the next post I will share some ideas about decorating and presenting those lovely biscuits. In the meantime, start baking!

Note: since both recipes are quite common outside of Greece, and you are after something more unusual to give to your loved ones, why don’t you try kalorizika (Cretan biscuits with olive oil), or syrupy semolina and butter biscuits (seker pare).

———

Δεν υπάρχει νομίζω πιο ωραία μυρωδιά από κάτι που ψήνεται στο φούρνο, ειδικά αν αυτό το κάτι είναι γλυκό και γεμάτο μπαχαρικά, όπως τα μπισκοτάκια που έχω να μοιραστώ μαζί σας σήμερα. Και επειδή οι μέρες των Χριστουγέννων πλησιάζουν ολοταχώς και τα πορτοφόλια μας αδειάζουν καθημερινά, προτείνω να κρεμάσετε στο δέντρο σας ή να χαρίσετε ως δώρα υπέροχα, νόστιμα και όμορφα χειροποίητα μπισκότα που θα έχετε φτιάξει εσείς οι ίδιοι.

Δύο θα είναι οι συνταγές που θα σας δώσω, και οι δύο πάρα πολύ νόστιμες και εύκολες στην παρασκευή.  Η πρώτη είναι τα κλασικά sugar biscuits, η συνταγή των οποίων μοιάζει πολύ με την βάση τάρτας , και μπορούν να γίνουν σε άπειρες παραλλαγές γεύσης. Συνταγές γι’α αυτά τα μπισκότα υπάρχουν πολλές (όπως και αυτή η δικιά μου), αλλά οι περισσότερες έχουν δυσκολία στο άνοιγμα. Αυτή που σας δίνω έχει την ιδιαιτερότητα να έχει λίγο τυρί κρέμα, που κάνει τη ζύμη πιο εύπλαστη και κυρίως λιγότερο κολλώδη. Έτσι μπορείτε κάλλιστα να την χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε μπισκότα με τα παιδιά σας, αν έχετε. Διατηρείται δε στο ψυγείο για μία εβδομάδα και στην κατάψυξη για 3 μήνες. Τα μπισκότα αυτά δεν γίνονται τόσο τραγανά όσο τα γαλλικά sablé ή τα σκοτσέζικα shortbread, αλλά είναι εξίσου βουτυρένια και νόστιμα και αρέσουν πολύ στα παιδιά.

Η δεύτερη συνταγή είναι για το Αγγλικό gingerbread, το οποίο κλασικά το φτιάχνουν σε σχήμα ανθρωπάκι, αλλά μπορείτε να το κάνετε σε ότι σχήμα θέλετε. Με αυτό μπορείτε επίσης να φτιάξετε το κλασικό Χριστουγεννιάτικο σπιτάκι. Η συνταγή διαφέρει από άλλες στο ότι έχει ζεστά και κρύα υλικά και δίνει ένα μετρίως μαλακό, πολύ μπαχαρένιο μπισκότο, το οποίο ψημένο διατηρείται για πολύ καιρό, χωρίς αλλοίωση της γεύσης του. Και αυτή η ζύμη ενδείκνυται για στολίδια και στα παιδιά αρέσει ιδιαιτέρως!

Παρακάτω θα βρείτε λοιπόν τις δύο αυτές συνταγές, ενώ σε επόμενο ποστ θα ακολουθήσουν ιδέες για το στόλισμα και την παρουσίαση των μπισκότων αυτών. Γρήγορα στην κουζίνα λοιπόν!

Continue reading

El Bulli Cooking in Progress στο Γαλλικο Ινστιτούτο, Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου

Καλημέρα σε όλους!

Θυμόσαστε πριν λίγο καιρό που σας είχα πει για το υπέροχο ντοκυμαντέρ Cooking in Progress σχετικά με τον Ferran Adrià και το El Bulli; Ε, λοιπόν, αν σας είχε κίνήσει το ενδιαφέρον, σας λέω ενημερωτικά πως μπορείτε να το δείτε αυτήν την Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου στις 8μμ, στο Γαλλικό Ινστιτούτο (Σίνα 31, Αθήνα), στα πλάισια του πολύ καλά οργανωμένου φεστιβάλ Cinedoc.

Τα εισιτήρια έχουν 6 ευρώ και θα τα προμηθευτείτε από τα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, αλλά και στην πόρτα του Ινστιτούτου. Με το εισητήριό σας έχετε αυτόματα 25% έκπτωση στο Π-Box, και μπαίνετε σε κλήρωση για να κερδίσετε ένα σεμινάριο μαγειρικής με τον Χριστόφορο Πέσκια.

Όσοι πιστοί προλάβετε!