Μια βραδιά στο Milos

Milos restaurant Athens

Photograph courtesy of milos.ca

Στο Milos είχα πάει στο παρελθόν δύο φορές με το οικονομικό μενού και είχα μείνει πολύ ευχαριστημένη. Οκ, οι μερίδες ήταν μικρές, αλλά οι γεύσεις διατηρούσαν τη λεπτότητα και την αγάπη στην πρώτη ύλη που χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο εστιατόριο. Το περιβάλλον είναι μεν “ξενοδοχειακό”, αλλά πολύ περιποιημένο και το σέρβις πάντα ευγενικό και γρήγορο. 

Αυτό όμως που είχα την ευκαιρία να βιώσω πριν από λίγο καιρό όταν πολλοί από τους γνωστούς μπλόγκερς καλεστήκαμε για να δοκιμάσουμε το νέο μενού του εστιατορίου, ήταν κάτι ο τελείως διαφορετικό.

Καταρχάς φάγαμε ατελείωτα πιάτα: σεβίτσε από καπόνι με θυμάρι ή yuzu γιαπονέζικο εσπεριδοειδές), καρπάτσο σολομού, χτένια ψητά (τέλεια!!), ριζότο από χτένια, γαριδάκι μικρό από την Αίγινα τηγανιτό, κροκέτες από λαυράκι, άγρια χόρτα βραστά, τοματοσαλάτα με γλιστρίδα και φρέσκο τυρί από τη Νάξο, κολοκυθάκια τηγανιτά, ροφό γιουβέτσι, συν γλυκά (ένα απίθανο παγωτό μπακλαβά,  μίνι λουκουμάδες με μέλι, τσιζκέικ με ελληνικά τυριά και σουφλέ σοκολάτας).

Δεύτερον ήπιαμε φοβερά κρασιά: Κτήμα Γεροβασιλείου λευκό με το πρώτο σετ πιάτων και Chardonnay Κατσαρού με τα πιο τηγανιτά και το ροφό που ήρθαν μετά.
Τρίτον τους ήξερα όλους στην παρέα και γελάσαμε πολύ. Γενικά, αν δεν το έχετε καταλάβει ήδη, η παρέα είναι σημαντικό πράγμα στο φαγητό. Όσο καλό και να είναι το φαί, αν δεν περάσεις καλά με τους συνδαιτυμόνες σου δεν θα το θυμάσαι με αγάπη.

Αυτό όμως που με συνεπήρε περισσότερο από όλα ήταν η λιτότητα και η τελειότητα στην εκτέλεση. Αν θέλετε “πειραγμένα” πιάτα, μην πάτε στο Milos. Αν όμως θέλετε να φάτε το πιο φρέσκο ψάρι τέλεια ψημένο, το πιο νόστιμο και υπέροχα χυλωμένο ριζότο, ή το πιο τραγανό γαριδάκι, έχετε βρει το μέρος σας.

Βέβαια θα μου πείτε “μα καλά, σχεδόν όσα μας έχεις πει τα τρως και σε μια καλή ψαροταβέρνα!”. Θα έχετε βέβαια εν μέρει δίκιο, αλλά μην ξεχνάμε πως το εστιατόριο ενός από τα μεγαλύτερα ξενοδοχείο στην Ελλάδα πρέπει να προάγει με τον καλύτερο τρόπο την ελληνική γαστρονομία και κουλτούρα. Γι’ αυτό άλλωστε όλα τα προϊόντα (εκτός από τα χτένια, τον αστακό και τα rock oysters, που και αυτά σε κάποιες εποχές του χρόνου είναι ντόπια) είναι Ελληνικά, πολύ υψηλής ποιότητας. Το ψωμί ζυμώνεται κάθε μέρα μέσα και είναι πεντανόστιμο, ενώ το λάδι πάντα έξτρα παρθένο. Και να σας πω την αλήθεια χαίρομαι που ο ξένος επιχειρηματίας ή επισκέπτης ο οποίος θα δειπνήσει στο Milos (είτε στην Αθήνα, είτε σε ένα από τα υπόλοιπα μέρη στο εξωτερικό) θα έχει την ευκαιρία να φάει ότι καλύτερο προσφέρει ο τόπος μας: το τραγανό τηγανιτό κολοκυθάκι, το άγριο χόρτο, τα φρέσκα ψάρια και λαχανικά, ωραία ψημένα, με αγάπη στην παράδοση.

Και βέβαια αυτό το post δεν θα είναι ολοκληρωμένο, αν δεν αναφερθεί στον νεαρό σεφ από την Κέρκυρα που βρίσκεται αυτή τη στιγμή επικεφαλής του Milos, τον Περικλή Κοσκινά (που γράφει πλέον και στον Γαστρονόμο), o οποίος πιστεύει σε αυτή την απλότητα και την εποχικότητα των υλικών και το δείχνει με τον πιο εύγλωτο τρόπο.

Τέλος, αν νομίζετε πως το Milos είναι υπερβολικά ακριβό, ξανασκεφτείτε το. Εκτός από το οικονομικό μενού (27.45 ευρώ για 4 πιάτα) και το σετ μενού δείπνου (στα 45 ευρώ με ποτήρι κρασί, 6 πιάτα) μας είπαν πως στον κανονικό κατάλογο οι τιμές στα ψάρια έχουν πέσει κατά 40% (με το μπαρμπούνι για παράδειγμα να έχει 65 ευρώ το κιλό, όσο δηλαδή σε μια καλή ψαροταβέρνα) και στα υπόλοιπα πιάτα 50%. Σίγουρα εξακολουθεί να είναι ένα εστιατόριο πάνω από το μέσο όρο, αλλά τουλάχιστον ξέρεις τί τρως.

Αν πάτε πάντως δοκιμάστε τα χτένια, που δύσκολα τα βρίσκει κανείς στην Ελλάδα καθώς και το ριζότο που το φτιάχνουν από το μυ που ανοιγοκλείνει το χτένι!

Σημείωση: υπάρχει καταπληκτικό chef’s table μέσα στην κουζίνα που μπορείτε να το ζητήσετε για μια ξεχωριστή εμπειρία!

ΙΝΦΟ: Milos Athens, Ξενοδοχείο Χίλτον, Βασ. Σοφίας 46, τηλ. 210 724 4400

Σαρλότ (charlotte) φράουλας

strawberry charlotte-3wtr

Έφτασε κιόλας Μεγάλη Παρασκευή και δεν έχω ανεβάσει ούτε ένα ποστ. ΝΤΡΟΠΗ! Να όμως που θα σας κεράσω το γλυκό που θα φτιάξετε το Πάσχα. Μετά από ένα μεγάλο φαγοπότι, νομίζω πως δεν έχουν θέση στο τραπέζι βαριά γλυκά. Αφήστε που με τέτοιες φράουλες αυτήν την εποχή, θα είναι κρίμα να μην φτιάξετε κάτι φραουλένιο! Στο μπλογκ αυτό θα βρείτε δύο τάρτες (τάρτα 1 και τάρτα 2) καθώς και ένα trifle, αλλά αν θέλετε κάτι διαφορετικό, διαβάστε και παρακάτω.

Σαρλότ λοιπόν θα φτιάξουμε σήμερα, ένα κλασικό Γαλλικό γλυκό που αποτελείται από μια κρέμα “βαυαρίας” (bavarois) και παντεσπάνι ή σαβαγιάρ. Την έφτιαξε για πρώτη φορά ο διάσημος σεφ Marie-Antoine Carême για την κόρη του Γεωργίου του IV πριγκίπισσα Charlotte, εξού και το όνομα του γλυκού. Πέρα από την ιστορική της σημασία, η σαρλότ είναι ένα ελαφρύ γλυκό και η βανίλια της κρέμας μαζί με τις φράουλες ένας πραγματικά απολαυστικός συνδυασμός.  Και πρέπει να σας πω πως δεν είναι τυχαίο που κάποιοι συνδυασμοί τροφών είναι τόσο κλασικοί!

Τη σαλότ αυτή την έχω φτιάξει με δύο τρόπους, ο ένας με σαβαγιάρ και στη μέση, σαν τούρτα, ο άλλος χωρίς. Κατέληξα στο συμπέρασμα πως μου αρέσει χωρίς, γιατί γίνεται λιγότερο ψωμένια, αλλά αυτό είναι θέμα προσωπικής επιλογής. Επίσης, σας παρακαλώ, αποφύγετε τα σαβαγιάρ της ΜΙNOS FOODS που είναι δυστυχώς κοινά στα σούπερ μάρκετ, γιατί δεν είναι καλά. Αν μπορέσετε φτιάξτε δικά σας, διαφορετικά οι γαλλικές και ιταλικές μάρκες ή κάποια από ένα καλό ζαχαροπλαστείο είναι η πιο εύκολη και έντιμη λύση.

Θα σας ευχηθώ Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, να περάσετε όμορφα και θα τα πούμε πάλι σύντομα!

Continue reading

Cook[ειν] και νέα ξεκινήματα

cookin

Πριν από λίγο καιρό πήρα ένα μήνυμα από την Αλεξάνδρα, που με παρακινούσε να υποστηρίξω τo βιβλίο της Cook{ειν}  στο Kickstarter και να την βοηθήσω στην καμπάνια της ώστε να καλύψει τα έξοδα που χρειάζεται για την έκδοσή του. Παρόλου που τη στιγμή που γράφω αυτή την ανάρτηση το ποσό που ζητάει η Αλεξάνδρα έχει καλυφθεί, θέλησα ούτως ή άλλως να γράψω  το ποστ γιατί νομίζω πως τέτοιου είδους προσπάθειες είναι σημαντικό να βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Αν λοιπόν έχετε λίγο χρόνο, δείτε το project της Αλεξάνδρας και υποστηρίξτε το με ότι μπορείτε. Και νομίζω πως θα συμφωνήσετε μαζί μου πως ότι διαφημίζει την ελλάδα με καλαίσθητο, μοντέρνο τρόπο, είναι καλό να προωθείται και βοηθάει τη χώρα να ανακτήσει λίγο από το χαμένο της κύρος.

Πάντως το πιο σημαντικό από όλη αυτή την ιστορία είναι πως κάποιος με πάθος και νέες ιδέες έχει τη δυνατότητα πλέον μέσω μια πλατφόρμας crowd funding να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Αυτό φίλοι και φίλες είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ ειδικά στους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε, όπου η επιδοτήσεις είναι κάτι το άπιαστο για τον μέσο άνθρωπο και πάρα πολλά projects δεν βλέπουν ποτέ την ολοκλήρωση.

Αν δεν ξέρετε για το crowd funding καιρός να μάθετε γι’ αυτό. Πρόκειται για έναν “μοντέρνο” τρόπο υποστίρηξης projects όπου ο καθένας βάζει τον οβολό του και αν μαζευτεί το ποσό, το project μπορεί να ξεκινήσει. Το project μπορεί να είναι οτιδήποτε, σε κάποιες πλατφόρμες ακόμη και χρήματα για θεραπείες (ανθρώπων με καρκίνο για παράδειγμα), αλλά στο Kickstarter πρέπει να πληροί κάποιες προδιαγραφές. Δυστυχώς το συγκεκριμένο site απευθύνεται σε κατοίκους Αμερικής και Βρετανίας, αλλά από μια γρήγορη ματιά στο Google είδα πως στην Ελλάδα έχουμε το Groopio ( όπου βέβαια τα ποσά που μαζεύονται είναι πενιχρά σε σχέση με αυτά του Kickstarter και άλλων ξένων site….).

Μηλόπιτα με ζύμη μπισκότου

apple pie-5wtr

Με τα μήλα έχω μια περίεργη σχέση. Μου αρέσουν πολύ όταν βγαίνουν τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, που είναι τραγανά και αρωματικά, αλλά τελικά τα προτιμώ ψημένα σε φαγητά ή γλυκά. Και όχι μόνο τα προτιμώ, αλλά μπορώ να πως πως τρελλαίνομαι για οτιδήποτε με μήλο, όπως θα δείτε και από τις υπόλοιπες συνταγές στο τέλος του ποστ.

Η μηλόπιτα αυτή είναι από τις πιο ωραίες που θα φάτε ποτέ, σας το υπόσχομαι. Έχει έντονη τη γεύση του μήλου, γιατί περιέχει 8 μήλα (τέλειος τρόπος να τα ξεφορτωθείτε αν σας έχουν μείνει στο ψυγείο), δεν είναι πολύ γλυκειά, και το φύλλο της είναι σκέτη κόλαση:  μαλακό και τραγανό μαζί! Γίνεται επίσης τέλεια μπισκοτάκια αν σας περισσέψει αφού είναι η ζύμη του μπισκότου που σας είχα δώσει πέρισυ!

Για πιο νόστιμα αποτελέσματα δοκιμάστε 2 ή τρεις ποικιλίες μήλου, αν και εγώ που το έφτιαξα με στάρκιν (τα κλασικά κόκκινα μήλα) έχινε μια χαρά. Οι σταφιδούλες του πάνε πολύ οπότε αν τις έχετε, βάλτε τις. Μπορείτε επίσης να ρίξετε μέσα και καρύδι (60γρ), αν είστε πολύ large, γιατί στα 16 ευρώ το κιλό (για το ελληνικό) το καρυδάκι έχει γίνει είδος πολυτελείας δυστυχώς…

Αν αγαπάτε κι εσείς τα μήλα, μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε το εύκολο και λαχταριστό κέικ μήλου, την ανάποδη μηλόπιτα, την γαλλική τάρτα με μήλο, τη δροσερή σαλάτα με λάχανο και μήλο, τη σαλάτα με μήλο και φουντούκι, το χοιρινό στην κατσαρόλα με μήλα και αχλάδια, το χοιρινό ψητό μπούτι με μήλα, αλλά και τις φέτες μήλου με φουά γκρα και βαλσαμικό ξύδι

Continue reading

Κέικ με ταχίνι και πορτοκάλι και μίνι διαγωνισμός

orange tahini cake

Την προηγούμενη εβδομάδα είχα την τύχη να παραβρεθώ στο πάρτυ του Μακεδονικού Χαλβά στο Shamone στο Γκάζι όπου ο σεφ Νίκος Κατσάνης είχε ετοιμάσει ένα ειδικό νηστίσιμο μενού με βάση το σησαμέλαιο, το ταχίνι και τον χαλβά φυσικά. Το σουσάμι και τα παράγωγά του πάντα μου προκαλούσαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της υψηλής διατροφικής τους αξίας. Πρέπει όμως να ομολογήσω πως τόσο τον χαλβά “του μπακάλη” όσο και το ταχίνι άρχισα να τα εκτιμώ σε μεγάλη ηλικία, γιατί η γεύση τους -σε αντίθεση με το απλό σουσάμι- είναι αρκετά ιδιαίτερη.

Συζητώντας με τον κο Χαΐτογλου έμαθα πως το σησαμέλαιό μας έχει μεγάλη επιτυχία στην αγορά της Κορέας, όπου θεωρείται πολύτιμο. Και ενώ οι Ασιάτες είναι μαθημένοι στο καβουρδισμένο σησαμέλαιο, μπόρεσαν παρά ταύτα να εκτιμήσουν την ομορφιά του παρθένου σησαμέλαιου όπως αυτό προκύπτει από ψυχρή έκθλιψη. Με τον τρόπο αυτό το σησμέλαιο διατηρεί αναλλοίωτα όλα τα συστατικά του και την λεπτή του γεύση. Πρόσφατα μάλιστα δόθηκε και εξήγηση γιατί το σησαμέλαιο (και κατά προέκταση και το ταχίνι) αντιστέκεται την οξείδωση περισσότερο από κάθε άλλο φυτικό έλαιο. Ανακαλύφθηκε λοιπόν ότι περιέχει αρκετές ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Η τακτική, έτσι, κατανάλωσή του καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες και ενισχύει τη θωράκιση του οργανισμού ενάντια στην αρτηριοσκλήρυνση, τον καρκίνο και πολλές άλλες εκφυλιστικές ασθένειες.

tahini bookΔεν θα σας κουράσω άλλο με επιστημονικές λεπτομέρειες. Θα σας δώσω όμως μια ωραία συνταγή για ένα λαχταριστό κέικ με ταχίνι και πορτοκάλι σε δύο εκδοχές: μια νηστίσιμη και μία όχι. Είναι βασισμένο σε συνταγή που βρήκα στο βιβλιαράκι που μας έδωσαν το βράδυ της εκδήλωσης και αν αφήσετε το σχόλιό σας παρακάτω μπορεί να είσαστε ο τυχερός ή ή τυχερή ππυ θα το κερδίσει μαζί με ένα τσίγκινο κουτάκι Μακεδονικό χαλβά βανίλια!

Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΛΗΓΕΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 26/2

Το κεκάκι αυτό είναι ένας εύκολος τρόπος να εντάξετε το ταχίνι στη ζωή σας αν δεν το έχετε κάνει ήδη και έχει μεγάλη επιτυχία και με τα παιδιά. Καλά μαγειρέματα λοιπόν!

Continue reading

Ελαφριά μους με πορτοκάλι και περγαμόντο

orange mousse-1wtr

Είπα να ανεβάσω ένα ποστ πριν φύγει ο πρώτος μήνας το χρόνου και για να είμαι και μέσα στη διάθεση των ημερών θα είναι κάτι “λιτο”. Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά όλα τα περιοδικά μαγειρικής τον Ιανουάριο έχουν light προτάσεις μιας και πολύς κόσμος αποφασίζει να χάσει κιλά με “τη νέα χρονιά”. Μέσα σε αυτούς κι εγώ, αν και δεν είναι ο λόγος που ανεβάζω τη συνταγή. Βασικά δεν πιστεύω καθόλου στα light γλυκά και γενικά αν θέλει κανείς να χάσει κιλά μπορεί μια φορά την εβδομάδα να ευχαριστιέται ένα γλυκό κανονικό, δεν θα πάθει τίποτα. Το προβλημα πάντα είναι η καθημερινή κατάχρηση και εκεί τη χάνουμε τη μπάλα όλοι.

Τη μους αυτή την πρωτοδοκίμασα πριν από δύο περίπου χρόνια, όταν την είχα δει στην εκπομπή της Ψυχούλη “Chef στον Αέρα”΄. Η ίδια είχε βρει το γεγονός πως μου άρεσε αρκετά χαριτωμένο, αφού η συνταγή είχε “σπόνσορα” το Ζωγράφο (με τις γλυκαντικές ύλες/ζάχαρες κλπ.). Η αρχική εκδοχή της (που μπορείτε να τη δείτε εδώ) περιέχει φρουκτόζη. Γίνεται νοστιμότατη και έτσι, αλλά η φρουκτόζη είναι ένα υλικό που γενικά δεν το χρησιμοποιώ, οπότε στη δικιά μου συνταγή θα βρείτε ζάχαρη.

Το ωραίο με αυτήν τη μους είναι το πόσο δροσερή είναι. Εγώ τη σερβίρισα μετά από ένα βαρύ δείπνο και ήταν καλοδεχούμενη από όλους. Σίγουρα δεν θα σας καλύψει την ανάγκη για κάτι γλυκό ένα βροχερό απόγευμα και βέβαια αν είστε λάτρεις της σοκολάτας αποκλειστικά, ίσως δυσκολευτείτε να αναγνωρίσετε τις χάρες της.

Εννοείται πως το περγαμόντο δεν είναι απαραίτητα, αν και τη μυρωδιά του τη βρίσκω ανεπανάληπτη. Απλά εγώ τα είχα διαθέσιμα και τα χρησιμοποίησα. Εσείς βάλτε σκέτο πορτοκάλι ή πορτοκάλι και μανταρίνι για πιο ιδιαίτερο άρωμα.

Continue reading

Xριστουγεννιάτικα cupcakes με τζίντζερ και μοσχολέμονο (λάιμ)

xmas cupcakes-6web

Τα Χριστούγενα είναι πια εδώ και δεν σας έχω δωσει ούτε μία συνταγή! Αλλά μην φοβάστε , ακόμη και μετά τις γιορτές τα cupcakes αυτά, γεμάτα με μπαχαρικά και τζιντερ θα σας κρατήσουν γλυκια συντροφιά όλους τους μήνες με το κρύο. Προσωπικά η βουτυρόκρεμα δεν είναι από τα αγαπημένα μου πράγματα, αλλά με την ευωδιά του λάιμ γίνεται ελαφρώς ξινούτσικη και κόβεται η γλύκα της.

Καλά χριστούγεννα λοιπόν αν έχετε, να περάσετε όμορφα, να ξεκουραστείτε όσοι το χρειάζεστε και θα τα ξαναπούμε σύντομα!

Continue reading

Τέλειο κέικ σοκολάτας (ή cupcakes)

chocolate cake

Σήμερα γιορτάζω τα γενέθλια της κόρης μου (αισιίως γίναμε 3) και σας “κερνάω” τη συνταγή που σας είχα υποσχεθεί. Είναι το κεκάκι που πήγα στο σχολείο της για να σβήσει κεράκια, αυτό που της φτιάχνω να τρώει (είναι και γλυκατζού η άτιμη) και γενικά το σοκολατένιο κέικ “μπαλαντέρ” που με βγάζει ασπροπρόσωπη, είτε θέλω να το ψήσω σε τρία ταψάκια των 20εκ και να το κάνω “τουρτοκέικ”, είτε θέλω να το φτιάξω cupcakes, είτε να το βάλω σε μια φόρμα με τρύπα και να το απολαμβάνω κάθε μέρα πασπαλισμένο με άχνη ζάχαρη.

Τη συνταγή αυτή την “ανακάλυψα” όπως σας ειχα πει φέτος το καλοκαίρι στις περίφημες διακοπές μου. Βασικά υπήρχε “πίεση” από τους φίλους που θα μας φιλοξενούσαν στην Τήνο, οι οποίοι ξέρουν την αγάπη μου στα κέικ, να φέρω ένα μαζί μου να τρώμε για πρωινό. Η λογική ήταν να φτιάξω κάτι αρκετά σοκολατένιο, σχετικά εύκολο και με υλικά που βρίσκει κανείς παντού, να είναι υγρό όσο πρέπει και να μπορει να πάρει και άλλες μορφές (π.χ. cupcakes). Το έφτιαξα λοιπόν, το έβαλα και στην κατάψυξη να μην αρπάξει από τη ζέστη στο ταξίδι και… εκεί έμεινε! Το ξέχασα η άμοιρη μαζεύοντας τα εκατομμύρια μπαγκάζια μας (αν δεν έχετε πάει διακοπές με μικρό παιδί χάνετε…) οπότε έφτασα στην Τήνο με δυο κρασιά να αντισταθμίσω. Που τέτοια τύχη όμως. Το κέικ έπρεπε να γίνει. Έτσι βρέθηκε μίξερ χειρός προπολεμικό από τη γειτόνισσα και το έφτιαξα ακόμη και χωρίς ζυγαριά, σπάνιο για μένα.

Η φίλη μας η Σαλονικιά το πήρε επάνω και απ’ ότι φαίνεται έχει γίνει μεγάλο σουξέ. Καλό αυτό γιατί οι Βόρειοι είναι καλοφαγάδες.  Παρακάτω λοιπόν θα βρείτε τη βασική συνταγή καθώς και ενδιαφέρουσες γευστικές παραλλαγές για όσους από εσάς αγαπάτε τους γευστικούς πειραματισμούς.

Continue reading

Πέντε νέα λαχταριστά Burgers από τα Fridays

Την προηγούμενη εβδομάδα είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω τα νεά Burgers των TGI (δείτε τα όλα αναλυτικά εδώ) στο κατάστημα του Κολωνακίου μαζί με τους “γνωστούς-άγνωστους” της μπλογκόσφαιρας και όχι μόνον. Και χάρηκα που επιτέλους βρήκα και τουλάχιστον μια ακόμη επιλογή πέραν το τετριμμένου πλεόν bacon-mushroom που το παραγγέλνω εδώ και αιώνες τώρα: το spicy red pepper relish burger της “δικιάς μας” Βίκυς Κουμάντου. Αν σας αρέσουν τα καυτερά θα το ερωτευτείτε, διαφορετικά μην το τολμίσετε! Το καλό είναι πως ακόμη κι αν δεν έχετε Fridays εκεί που μένετε, θα μπορέσετε να το φτιάξετε και στο σπίτι, αφού η Βίκυ έχει ανεβάσει τη συνταγή στο Blog.

Δυστυχώς το στομαχάκι μου, αν και μεγάλο, δεν χωρούσε όλα τα υπόλοιπα του καταλόγου. Είδα όμως με χαρά ένα παιδικό αγαπημένο να κάνει την εμφάνισή του: το hangover burger με τηγανιτό αβγό, που μου θύμισε το “χάμπουργκερ του ξενύχτη” που έπαιρνα το πάλαι-ποτέ στην Capriciosa της Κηφισιάς.

Νομίζω όμως πως την επόμενη φορά που θα επισκεφτώ τα Fridays θα δοκιμάσω το Buffalo Burger του οποίου το μπιφτέκι είναι φτιαγμένο από 100% βουβαλίσιο κρέας από την Λίμνη Κερκίνη παρακαλώ ή ίσως το Mushroom Chicken (αν και κρυφά θα ήθελα να είχαν βάλει στον κατάλογο το Blue cheese and bacon chicken burger της Ερμιόνης που το λιγουρεύτηκα στο διαγωνισμό και θα μπει το Μάρτιο στον κατάλογο). Το Veggie δεν ξέρω αν μου έκανε κλικ, αλλά είναι καλό που υπάρχει επιλογή και για όσους δεν τρώνε κρέας.

Το καλό με όλα τα νέα burgers είναι πως συμμετέχουν και στο ειδικό Lunch μενού των 10 ευρώ και έτσι μπορείτε να τα απολαύσετε χωρίς τύψεις (οικονομικές τουλάχιστον) παρέα με μια μπύρα ή αναψυκτικό και μια ατομική σαλάτα.