My life without cooking/ Η ζωή μου χωρίς μαγείρεμα

Caring for a newborn is a 24/7 task, hence my absolute absence from your blogs and mine of course. We are lucky that our little one seems to have a sense of day/night, which means that she does sleep 8-10 hours every night, with 3 hour breaks of course to nurse. But during the day she has no particular schedule I can rely on, and that leaves me almost no time to be in the kitchen 

So, what have we been eating all this time? Well, thank god I have my mother. She has been supplying us with highly caloric foods, exactly what I need at the moment, almost every day for the past three weeks and I cannot see that changing any time soon. It does feel weird to eat her food an a daily basis again, but at the same time it is also very comforting.

In order to have a bit of kitchen time and feel slightly normal, I do make the occasional cake, as I need to eat something sweet in the morning, and I managed to make some limoncello, as well as the chestnut gateau for Christmas day (which I prepared in the course of three days!), things that no one will mind if I leave in the middle and have very short preparation times.Oh, and I still bake my own bread, which I think shows how easy this recipe is!

So, this blog will go on “baby mode” for a little while, until I get my time and energy back. There are still tons of recipes you can browse through and feel free to ask any questions, I do have some time to answer them!

—-

Η φροντίδα ενός νεογέννητου είναι δουλειά 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 7 μέρες την εβδομάδα. Ευτυχώς ημικρή φαίνεται να έχει κάποια αίσθηση μέρας-νύχτας, οπότε κοιμάται το βράδυ περίπου 10 ώρες, με 3ωρα ξυπνήματα για φαγητό βέβαια, ενώ την ημέρα είναι πιο ενεργητική, πράγμα που σημαίνει πως είναι δύσκολο να κάνει κανείς προγραμμα. Έτσι η αποχή μου από την κουζίνα και από τα μπλογκς είναι μάλλον η νόρμα παρά η εξαίρεση.

Και αν αναρωτιέστε τί τρώμε τόσο καιρό, να σας πω πως ας είναι καλά η μανούλα μου και τα ταπεράκια της γεμάτα από πλούσια και γευστικά εδέσματα. Είναι λίγο περίεργο να τρώω πάλι το φαγητό της καθημερινά, αλλά και ανακουφιστικό ταυτόχρονα.

Βέβαια, για να αισθάνομαι κι εγώ λιγάκι πιο”φυσιολογική”, όλο και κάποιο κέικ φτιάχνω (έχω ανάγκη από γλυκάκι το πρωί), έκανα και ένα λιμοντσέλλο και την τούρτα κάστανο για τα Χριστούγεννα, πράγματα που και να μην μπορέσω να τα τελειώσω άμεσα δεν θα πειράξει.Επίσης συνεχίζω να φτιάχνω ψωμί, πράγμα που αποδεικνύει περίτρανα το πόσο εύκολο είναι…

Η απουσία μου λοιπόν από αυτό το μπλογκ θα συνεχιστεί μέχρι νεωτέρας. Βέβαια, υπάρχουν πολλές συνταγέςπου μπορέιτε να χαζέψετε από προηγούμενους μήνες (άλλωστε γράφω 2.5 χρόνια τώρα!). Και μην διστάσετε να μου στείλετε απορίες σας, λίγο χρόνο για να απαντήσω πάντοτε βρίσκω!