Είναι πολύ της μοδός τελευταία να κάνουν τα εστιατόρια βραδιές παραγωγών, δηλαδή να έχουν ένα fix μενού με τα κρασιά στην ουσία δωρεάν, αφού είναι promotion του παραγωγού. Φέτος έχω πάει σε πέντε τέτοια με πάνω κάτω την ίδια παρέα. Δυστυχώς σε δύο έγινα απολύτως ρεζίλι στους ανθρώπους που πήρα μαζί μου και υπέστησαν αυτό το μαρτύριο και θα ήθελα πολύ να κάνω αντιστοίχως ρεζίλι αυτούς που τα διοργάνωσαν, γιατί και πολύ γνωστοί είναι στο χώρο του κρασιού και στης εστίασης αντίστοιχα και πολλή διαφήμιση τους έγινε από έγκριτους δημοσιογράφους και bloggers. Αλλά επειδή είναι καλοκαιράκι τώρα και είμαι σε I love life mood δεν θα γίνω κακιά.

Αντιθέτως, θα σας πω για την τελευταία βραδιά που πήγα γιατί ήταν ακριβώς έτσι όπως πρέπει να είναι ένα τέτοιο γεγονός. Βλέπετε, οι παραπάνω κύριοι δεν έχουν καταλάβει την ουσία αυτών των διοργανώσεων, παρόλο που έχουν τα διπλάσια χρόνια από τον ιδιοκτήτη του Aleria, τον νεότατο και γλυκήτατο Νικηφόρο Κεχαγιαδάκη.

Στο Aleria είχα πάει πριν από πολύ καιρό και είχα φύγει με τις καλύτερες εντυπώσεις. Ο χώρος είναι πανέμορφος, ειδικά η αυλή το καλοκαίρι,  και το φαγητό ήταν φρέσκο, καλομαγειρεμένο και ελαφρύ.  Έτσι, όταν κάποιοι φίλοι (που τους εμπιστεύομαι) πήγαν προσφατα και μου είπαν για τα Wine Wednesdays δεν δίστασα να τους κάνω παρέα, από περιέργεια να δω αν θα μεταμορφωνόταν η Πεντάμορφη σε Τέρας .

Αν δεν το έχετε καταλάβει ακόμα, μια βραδιά παραγωγού σε εστιατόριο είναι στην ουσία διπλή διαφήμιση: διαφημίζει το εστιατόριο που το διοργανώνει, το οποίο γεμίζει μεσοβδόμαδα προσφέροντας μενού φτηνότερο από το να φας εκεί κανονικά και άρα πρέπει να είναι άψογο, αλλά και τον παραγωγό, ο οποίος πλασάρει το κρασί του στον πελάτη και πρέπει να το προσφέρει στο σωστό ποτήρι, στη σωστή θερμοκρασία και τη σωστή ποσότητα, ώστε να το “πουλήσει”. Επίσης, καλό είναι να υπάρχει και λίγο μπλα-μπλα για το κρασί, γιατί βοηθάει αν γίνει σωστά.

Αυτόν τον απλούστατο συλλογισμό, που είναι στην ουσία κοινή λογική (but common sense is not that common τελικά…), το Aleria ως team, αλλά και ο παραγωγός της βραδιάς, τον είχαν εμπεδώσει και με το παραπάνω. Το μενού ήταν εξαιρετικό στην εκτέλεση, αλλά και στην εμφάνιση (που ήταν gourmet)  και στα 30 ευρώ το άτομο TZAMΠΑ (με βαρύ το ΤΖ παρακαλώ…). Τα κρασιά ήρθαν το καθένα σε διαφορετικό *σωστό* ποτήρι και ήταν σε ποσότητες ατελείωτες. Ευτυχώς που δεν είχαμε  Άγγλους στην παρέα. Μπλα-μπλα υπήρξε με μέτρο, αλλά ήταν αρκετό για να καταλάβει και ο απλός πολίτης τί είναι αυτό που πίνει και να του δώσει λίγο σημασία. Επίσης ο παραγωγός έβγαλε και ένα από τα ακριβότερά του κρασιά, πράγμα σπάνιο. Το σέρβις ήταν γρήγορο και αποτελεσματικό, παρόλο που τo μαγαζί ήταν γεμάτο.

Μερικές μικρές παρατηρήσεις, για να γίνω σπαστικιά, είναι πως τα κόκκινα κρασιά έπρεπε να είναι στους 18 και όχι στους 30 βαθμούς, δηλαδή να μπουν λιγάκι στο ψυγείο, γιατί τώρα το καλοκαίρι η “θερμοκρασία δωματίου” είναι σχετικό πράγμα. Επίσης, το λάχανο που συνόδευε το υπέροχα ψημένο ψαρονέφρι, είναι εκτός εποχής και θα μπορούσε να έχει αντικατασταθεί από άλλο υλικό. Τέλος, η αντρεκότ ήταν ελαφρώς λίγη σε ποσότητα (50 γρ?), ένα τσακ παραπάνω δεν βλάπει. Αλλά, τούτα είναι πταίσματα…

Τα Wine Wednesdays θα συνεχίσουν μέχρι το τέλος Ιουλίου, οπότε σπέυσατε να κλείσετε θέση. Ζητήστε κήπο, αξίζει. Το πλήρες πρόγραμμα με τα μενού και τους παραγωγούς θα το βρείτε στο site του εστιατορίου.

Θα ξαναπάω και θα ξαναπάω!

ΙΝΦΟ: ALERIA, Μεγάλου Αλεξάνδρου 57, Μεταξουργείο, τηλ. 210 52 22 633.