Λίγο πιο κάτω από το γραφείο μου, στην οδό Πουλοπούλου στο Θησείο,  (μετά το γνωστό χλιδοεστιατόριο στα αριστερά) υπάρχει ένας φοβερός φούρνος. Τον έχουμε τιμήσει  πάμπολλες φορές για διάφορα πράγματα, και όλα τα κάνει ΤΕΛΕΙΑ. Πάντα έχει ουρά, δείγμα καλού φούρνου, και το 99% των προϊόντων του είναι πεντανόστιμα. Αν τύχει να περάσετε από ‘κει καμια φορά πηγαίνετε να πάρετε πορτοκαλόπιτα. Θα με θυμηθείτε.

Δυστυχώς τέτοιοι φούρνοι δεν υπάρχουν πολλοί στην Αθήνα πια. Καλοί φούρνοι με μεράκι και φροντίδα. Ούτε μπορεί κανείς να οδηγεί χιλιόμετρα κάθε φορά που κάνει ψώνια, για να αγοράσει ένα καρβέλι ψωμί. Αυτά των supermarket επίσης δεν τρώγονται την επομένη, γίνονται σαν λάστιχα.

Έτσι, εδώ και πολύ καιρό έχω σταματήσει πια να αγοράζω ψωμί συχνά και το φτιάχνω μόνη μου. Μπορεί να σας φαίνεται περίεργο, αλλά η νοστιμιά του δεν συγκρίνεται με το έτοιμο, ή τουλαχιστον με τα περισσότερα έτοιμα. Ο κόπος, δε, που χρειάζεται είναι μηδαμηνός, γιατί δεν ζυμώνεται.

Μάλιστα κυρίες και κύροι, ή είσαι τεμπέλα, ή δεν είσαι!

Σας το λέω, βγάλτε το στη γιαγιά σας και θα νομίσει ότι είναι πάλι στο χωριό της….

Η συνταγή που ακολουθεί δεν είναι διαφημιστική. Το λέω, γιατί θα σας δώσω και τις μάρκες των υλικών που χρειάζετε για να βγει σωστά το αποτέλεσμα. Έχω πειραματιστεί ας πούμε με τις μαγιές και μόνο με την συγκεκριμένη γίνεται ωραίο στη γεύση. Αν θέλετε βέβαια, δοκιμάστε και άλλες…Επίσης τα αλεύρια αυτά έχουν την ποσότητα γλουτένης που χρειάζεται για να μην θέλει πολύ ζύμωμα και να γίνει αφράτο.

ΥΛΙΚΑ για 16 ψωμάκια περίπου (ένα ταψί φούρνου) Ολικής Αλέσεως

1/2 κιλό αλεύρι ΖΥΜΩΤΟ (Μύλοι Αγ. Γεωργίου)

1/2 κιλό αλεύρι ολικής αλέσεως ΠΕΤΡΟΜΥΛΟΥ  (Μύλοι Αγ. Γεωργίου)

2 φακελάκια ξηρή μαγιά Γιώτης

2-3 κουτ γλυκού αλάτι

700μλ. νερό (το χειμώνα ζεστό, το καλοκαίρι κρύο), και λίγο παραπάνω αν χρειαστεί

Σουσαμάκι/παπαρουνόσπορος/μαυροκούκι/ό,τι σπόρια θέλετε, για πασπάλισμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1. Σε ένα μεγάλο μπωλ ανακατεύετε καλά τα αλεύρια με το αλάτι και τη μαγια. Κάνετε μια λακούβα στη μέση και ρίχνετε λίγο λίγο το νερό ανακατεύοντας μέχρι να το απορροφήσει όλο. Ζυμώνετε για να έχετε ένα ομοιογενές μείγμα. Δεν πειράζει να κολλάει λίγο στα χέρια. Το ξεχνάτε καμια ώρα μέχρι να διπλασιαστεί σε ήσυχο μέρος (ντουλάπι, φούρνο) ή σκεπασμένο με μια πετσέτα.

2. Μόλις δείτε να έχει φουσκώσει καλά, το πλάθετε σε ψωμάκια μεγέθους μια χούφτας περίπου. Στρώνετε ένα ταψί φούρνου με λαδόκολλα, ή το αλείφετε με λάδι, για να μην κολλήσουν, και τοποθετείτε τα ψωμάκια το ένα δίπλα στο άλλο. Αφήνετε άλλη μισή έως μία ώρα να φουσκώσουν. Θα ακουμπάνε μεταξύ τους, αλλά με το ψήσιμο διαχωρίζονται μετά εύκολα.

3. Με ένα πινέλο περνάτε απο πάνω λίγο νεράκι τα ψωμιά και πασπαλίζετε με σπόρια.

4. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 c για περίπου 40 λεπτά. Για να δείτε ότι είναι ψημένο το ψωμί το καλύτερο τεστ είναι να το γυρίσετε ανάποδα και να το χτυπήσετε. Αν κάνει κούφιο θόρυβο είναι έτοιμο.

5. Μόλις τα βγάλετε από το φούρνο, βάλτε το πάνω σε μια σχάρα να κρυώσει για να αερίζεται ο πάτος τους και να μην παπαριάσουν.

6. Αν δεν θέλετε ψωμάκια, μπορείτε να πλάσετε καρβέλια μεγαλύτερα. Απλά αλλάζει ο χρόνος ψησίματος προς το λίγο περισσότερο, αφού η ζύμη είναι πιο πολλή.

7. Τρώγονται ζεστά με μανία, αλλά και διατηρούνται καλά στην κατάψυξη για να έχετε πάντα φρέσκο ψωμί.

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!

————

In Athens, bakeries are really abundant. You can find one in almost every corner, selling freshly baked bread and different types of pastries and sweets to go. Unfortunately, all these appetizing goodies, including bread, are not always of great quality.

I don’t know what has happened, but you cannot find good bread easily anymore. Which is a shame, because Greeks LOOOVE their bread.

I was not eating bread for a long time, because, I just wasn’t. I didn’t like the supermarket type and I couldn’t be bothered to drive to the other side of town just to buy a good loaf. This is why I decided to make it.

I had heard storeis about hjow difficult tit is to make bread, my friend even bought a bread making machine, so I had never tried. Until, one day, I stumbled across a very appetizing-looking bag of wholemeal flour and thought I’d give it a try.

If you could read Greek you would see that in the recipe above I am using very specific ingredients, because I have found thet they work well and the bread rises without any kneading.

Yes, this is a no-knead bread recipe.

I use a combination of good quality wholemeal flour together with very very fine semolina and the amount of gluten released is enough to bind everything together without kneading. I also use dried yeast (not fast action), because fresh one gave it a very distinct yeasty flavour that I didn’t like.

INGREDIENTS for about 16 buns

1/2 kg strong semolina flour (or just strong white flour)

1/2 kg wholemeal flour

2 sachets (14gr.) dried yeast

2-3 tsp salt

700 ml water (warm in the winter, cool in the summer), plus some more if needed

Seeds for topping: sesame, poppy etc.

1. In a large bowl mix the flours with the yeast and salt. Make a puddle in the middle and add the water slowly, while kneading (ok, it does have SOME kneading), until all of it is incorporated. It should be a soft dough with some or no stickiness. Cover with a tea towel and let it rise for about 1 hour.

2. When it has doubled in size, form buns, roughly the size of your palm, or bigger if you want. Line a baking sheet with wax paper, or just oil it, and place the buns close to each other. Let them rest for another 30 minutes or so. They will rise and touch each other, but don’t worry. They are easily separated once baked.  

3. Use a pastry brush, or your hands, and smother the buns with water. Sprinkle the seeds on top. The water keeps the seeds in shape, but also gives a nice colour to the bread.

4. Preheat the oven to 200C. Bake bread for 40 minutes. To check if bread is ready, just knock at its bottom (knock knock, who’s there?). If it makes a hollow sound, it is ready to be devoured. 

5. Take the buns out of the oven and place on a rack to cool, so they retain their crispy crust.

6. You can also make loafs if you want, just adjust the baking time accordingly.

7. The best way to enjoy bread is to eat it warm and fresh. I also store it in the freezer, so that I always have bread in hand.

KALI OREKSI!